Sosyal, Bilimsel, Kültürel ve Sanatsal Faaliyetler

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349447

Eğitimde ölçme ve değerlendirmenin yeri ve önemi, ölçme ve değerlendirme ile ilgili temel kavramlar, ölçme araçlarında bulunması istenen nitelikler (güvenirlik, geçerlik, kullanışlılık), eğitimde kullanılan ölçme araçları ve özellikleri, geleneksel yaklaşımlara dayalı olan araçlar (yazılı sınavlar, kısa yanıtlı sınavlar, doğru-yanlış tipi testler, çoktan seçmeli testler, eşleştirmeli testler, sözlü yoklamalar, ödevler), öğrenciyi çok yönlü tanımaya dönük araçlar (gözlem, görüşme, performans değerlendirme, öğrenci ürün dosyası, araştırma kağıtları, araştırma projeleri, akran değerlendirme, özdeğerlendirme, tutum ölçekleri), ölçme sonuçları üzerinde yapılan temel istatistiksel işlemler, öğrenme çıktılarını değerlendirme, not verme, alanı ile ilgili ölçme aracı geliştirme.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/381948

Bu ders, eğitim sisteminde rehberlik ve psikolojik danışmanlık hizmetlerinin temel tanımı, kapsamı ve ilkelerini detaylı bir şekilde ele almaktadır. Rehberlik hizmetlerinin eğitimdeki yeri incelenirken, bu alanın tarihsel doğuşu ve gelişimi üzerinde durulmaktadır. Rehberlikle ilgili temel model ve yaklaşımlar tartışılarak, gelişimsel rehberlik modelinin felsefesi ve amacı açıklanmaktadır. Kapsamlı gelişimsel rehberlik programlarının ilkeleri ve yapı taşları analiz edilmektedir. Bireyin bedensel, bilişsel, duygusal ve sosyal gelişim alanları rehberlik perspektifiyle değerlendirilmektedir. Rehberlikte etik ilkeler ve hizmet uygulama etiği dersin temel çerçevesini oluşturmaktadır. Eğitsel rehberlik hizmetleri kapsamında öğrencinin akademik başarısını artıracak stratejiler incelenmektedir. Mesleki rehberlik başlığı altında bireylerin kariyer planlama süreçleri ve yetenek keşifleri ele alınmaktadır. Kişisel ve sosyal rehberlik hizmetleri ile öğrencilerin özgüven ve uyum becerilerinin geliştirilmesi hedeflenmektedir. Önleyici rehberlik hizmetleri aracılığıyla olası risk faktörlerine karşı alınacak önlemler tartışılmaktadır. Rehberlikte bireyi tanıma teknikleri kapsamında çeşitli testler ve ölçme araçları tanıtılmaktadır. Test dışı tekniklerin kullanımı ve bu verilerin yorumlanması üzerinde durulmaktadır. Okul rehberlik hizmetlerinin organizasyon yapısı ve yönetim süreçleri açıklanmaktadır. Eğitim sisteminde rehberlik hizmetlerinin programlanması ve değerlendirilmesi süreçleri öğretilmektedir. Öğretmenin sınıf rehberliğindeki rolü, işlevi ve sorumlulukları kapsamlı bir şekilde tanımlanmaktadır. Aile ile iş birliği kurma yöntemleri ve yönlendirme süreçlerinin işleyişi ele alınmaktadır. Özel eğitimin temel kavramları, ilkeleri ve tarihsel gelişimi dersin önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Özel eğitimle ilgili mevcut yasal düzenlemeler ve öğrenci hakları incelenmektedir. Özel gereksinimli bireylerin özellikleri ve bu bireylerin gelişimsel ihtiyaçları detaylandırılmaktadır. Özel eğitimde tarama, yönlendirme ve tanı süreçlerinin nasıl işlediği anlatılmaktadır. Eğitsel değerlendirme yöntemleri ve bu verilerin kullanım alanları üzerinde durulmaktadır. Öğretimin bireyselleştirilmesi süreci ve Bireyselleştirilmiş Eğitim Programlarının (BEP) hazırlanması öğretilmektedir. BEP hazırlama aşamaları ve uygulama stratejileri örneklerle açıklanmaktadır. Entegrasyon, kaynaştırma ve kapsayıcı eğitim anlayışının teorik temelleri tartışılmaktadır. Kaynaştırma eğitimi alan öğrenciler için sınıf içi düzenlemelerin nasıl yapılacağı gösterilmektedir. Destek özel eğitim hizmetlerinin türleri ve bu hizmetlere erişim yolları anlatılmaktadır. Özel gereksinimli öğrenciler için uygun sınıf ortamı ve olumlu sınıf iklimi oluşturma stratejileri sunulmaktadır. Öğretim stratejilerinin özel gereksinimli bireylerin ihtiyaçlarına göre nasıl uyarlanacağı ele alınmaktadır. Öğretmenlerin özel gereksinimli bireylerle etkili iletişim kurma yolları ve yöntemleri geliştirilmektedir. Ailenin özel eğitim sürecine katılımının önemi ve iş birliği modelleri üzerinde durulmaktadır. Özel eğitimde etik ilkeler ve profesyonel sorumluluklar vurgulanmaktadır. Rehberlik ve özel eğitim arasındaki disiplinlerarası ilişki analiz edilmektedir. Farklı engel gruplarına yönelik eğitsel yaklaşımlar ve materyal geliştirme süreçleri tanıtılmaktadır. Sınıf içindeki davranış yönetimi ve olumlu pekiştirme teknikleri özel eğitim bağlamında ele alınmaktadır. Teknolojinin rehberlik ve özel eğitim hizmetlerindeki rolü ve kullanımı tartışılmaktadır. Sosyal kabulü artırmaya yönelik okul temelli çalışmaların önemi vurgulanmaktadır. Öğrencilerin sosyal becerilerinin desteklenmesi için uygulanacak grup çalışmaları incelenmektedir. Akran zorbalığı ile mücadele ve önleme stratejileri rehberlik kapsamında ele alınmaktadır. Travma sonrası psikolojik destek ve kriz yönetimi süreçlerine değinilmektedir. Üstün zekalı ve yetenekli öğrencilerin tanılanması ve onlara yönelik eğitim modelleri açıklanmaktadır. Öğrenme güçlüğü çeken öğrencilere yönelik akademik destek stratejileri öğretilmektedir. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan öğrenciler için sınıf içi müdahale yöntemleri tartışılmaktadır. Yaygın gelişimsel bozukluklar ve otizm spektrumu hakkında temel bilgiler verilmektedir. Bedensel yetersizliği olan bireyler için fiziksel erişilebilirlik ve öğretimsel uyarlamalar ele alınmaktadır. İşitme ve görme yetersizliği olan öğrencilerin eğitim süreçlerindeki destek mekanizmaları anlatılmaktadır. Rehberlik ve özel eğitim hizmetlerinde veri toplama ve raporlaştırma teknikleri gösterilmektedir. Disiplinlerarası ekip çalışmasının önemi ve uzmanlar arası koordinasyon süreçleri vurgulanmaktadır. Geleceğin öğretmen adayları için mesleki duyarlılık ve farkındalık kazandırılması hedeflenmektedir. Bu ders, tüm öğrencilerin eğitim hakkından eşit ve nitelikli şekilde yararlanmasını sağlayacak bilgi ve becerileri kazandırarak tamamlanmaktadır.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/381949

Türkiye Cumhuriyeti Tarihi dersi, 1923 yılında cumhuriyetin ilanı ile başlar ve günümüze kadar olan gelişmeleri kapsar. Dersin ilk konusu, Osmanlı Devleti'nin son döneminden Cumhuriyet’e geçiş sürecidir. Saltanatın kaldırılması ve Cumhuriyet’in ilanı, yeni rejimin temel yapı taşları olarak ele alınır. Atatürk'ün liderliğinde gerçekleştirilen siyasal, hukuki ve toplumsal devrimler incelenir. 1924 Anayasası ve laikleşme süreci dersin ana başlıklarından biridir. Halifeliğin kaldırılması, devletin din işlerinden ayrılması süreci detaylı olarak işlenir. Eğitim Birliği (Tevhid-i Tedrisat) ve Harf İnkılabı, toplumsal dönüşüm örnekleri olarak sunulur. Kadınlara seçme ve seçilme hakkının verilmesi gibi demokratikleşme adımları incelenir. Ekonomik alanda yapılan devletçi kalkınma hamleleri ve sanayi yatırımları değerlendirilir. 1929 Dünya Ekonomik Buhranı’nın Türkiye üzerindeki etkileri anlatılır. Atatürk Dönemi dış politikası, özellikle barışçıl ilkelere dayalı olarak ele alınır. Balkan Paktı ve Sadabat Paktı gibi bölgesel iş birlikleri ders kapsamında incelenir. Atatürk’ün vefatıyla başlayan İnönü dönemi çok yönlü biçimde ele alınır. II. Dünya Savaşı yıllarında Türkiye’nin tarafsızlık politikası analiz edilir. 1946 yılında çok partili hayata geçişin siyasi ve toplumsal yansımaları tartışılır. Demokrat Parti’nin iktidara gelişi ve 1950–1960 dönemi ayrıntılı biçimde incelenir. 1960 darbesi ve sonrasında kurulan yeni anayasal düzen değerlendirilir. 1961 Anayasası'nın özgürlükçü yapısı ile toplumsal sonuçları analiz edilir. 1960–1970 arası siyasi kutuplaşma ve ekonomik gelişmeler irdelenir. 1971 Muhtırası ve onun parlamenter sistem üzerindeki etkileri tartışılır. 1970’li yıllarda yaşanan siyasi istikrarsızlık ve ekonomik krizler dersin odak noktalarındandır. 1980 Askerî Darbesi ve 1982 Anayasası kapsamlı olarak ele alınır. 1983’te kurulan sivil yönetimle birlikte Özal dönemi reformları incelenir. Liberal ekonomik politikaların Türkiye’deki etkileri analiz edilir. 1990’lı yıllar; koalisyon hükümetleri, siyasi krizler ve iç güvenlik sorunları çerçevesinde ele alınır. PKK terörünün yükselişi ve Kürt meselesi bu dönemde irdelenir. 28 Şubat süreci ve post-modern darbe kavramı derste tartışılır. 2002 sonrası AK Parti’nin yükselişi ve Türkiye siyasetinde dönüşüm değerlendirilir. 2007 Cumhurbaşkanlığı krizi ve Anayasa Mahkemesi kararları analiz edilir. 2010 referandumu ile yargı düzenlemeleri kapsamlı olarak incelenir. 15 Temmuz 2016 darbe girişimi, nedenleri ve sonuçları ile ele alınır. Olağanüstü Hal dönemi ve KHK uygulamaları tarihsel bağlamda değerlendirilir. 2017 Anayasa değişikliği ve Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi üzerinde durulur. Türkiye'nin Avrupa Birliği ile ilişkileri tarihsel seyir içinde tartışılır. ABD, Rusya, Orta Doğu ve Türk dünyası ile ilişkiler güncel gelişmeler ışığında işlenir. Türkiye’nin eğitim, sağlık ve kültür politikalarındaki değişimler incelenir. Sivil toplumun gelişimi ve insan hakları alanındaki ilerlemeler irdelenir. Basın ve ifade özgürlüğü konusundaki gelişmeler karşılaştırmalı olarak değerlendirilir. Ders, aynı zamanda Atatürk ilke ve inkılaplarının günümüzdeki yansımalarını tartışmaya açar. Cumhuriyet rejiminin krizleri ve güçlenme dönemleri karşılaştırmalı olarak incelenir. Türkiye’nin modernleşme süreci farklı boyutlarıyla analiz edilir. Ulusal kimlik, vatandaşlık ve toplumsal aidiyet konuları tartışılır. Ders boyunca temel kavramlar, olaylar ve aktörler üzerinde kaynak destekli çalışmalar yapılır. Öğrenciler, dönemsel siyasi belgeleri ve konuşmaları analiz etme becerisi kazanır. Tarihsel olayları neden–sonuç ilişkisi içinde değerlendirme yetkinliği gelişir. Öğrenciler, modern Türkiye tarihine ilişkin akademik tartışmaları izlemeyi öğrenir. Ders kapsamında film, belgesel ve görsel materyal kullanılarak etkileşimli öğrenme sağlanır. Grup sunumları ve araştırma projeleriyle öğrencilerin analiz yeteneği desteklenir. Öğrenciler, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş süreci ve sonraki gelişmeleri çok yönlü kavrar. Sonuç olarak ders, tarihsel bilgiyle güncel tartışmaları bağdaştırabilen bireyler yetiştirmeyi amaçlar.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349365

Bu ders, 1900’lerin başından milenyuma kadar uzanan süreçte modern dünyayı şekillendiren siyasi, sosyal, ekonomik ve teknolojik gelişmeleri bütüncül bir perspektifle ele alır. Yüzyılın başında imparatorlukların küresel güç dengeleri, sömürgecilik rekabeti ve silahlanma yarışı dersin temel başlangıç noktasını oluşturur. Birinci Dünya Savaşı’nın çıkış nedenleri, cephelerdeki stratejik gelişmeler ve savaşın sonucunda imzalanan antlaşmaların yarattığı yeni dünya düzeni analiz edilir. Çarlık Rusyası’nın yıkılışı, 1917 Bolşevik İhtilali ve komünizmin bir devlet sistemi olarak ortaya çıkışı ayrıntılı olarak işlenir. Savaş sonrası dönemde kurulan Milletler Cemiyeti’nin yapısı ve uluslararası barışı koruma çabalarındaki başarısızlıkları tartışılır. 1929 Dünya Ekonomik Buhranı’nın kapitalist sistem üzerindeki etkileri ve bu krizin totaliter rejimlerin yükselişine zemin hazırlaması incelenir. İtalya’da Faşizm ve Almanya’da Nasyonal Sosyalizm ideolojilerinin kitleler üzerindeki etkisi ve devlet politikalarına dönüşümü değerlendirilir. İkinci Dünya Savaşı’na giden süreçte yatıştırma politikaları, ittifak sistemleri ve bölgesel çatışmalar nesnel bir bakış açısıyla ele alınır. İkinci Dünya Savaşı’nın küresel ölçekteki yıkımı, soykırımlar, atom bombasının kullanımı ve savaşın teknolojik boyutu analiz edilir. Savaşın ardından kurulan Birleşmiş Milletler’in yapısı, işleyişi ve uluslararası hukuk sistemindeki yeri ders kapsamında incelenir. ABD ve SSCB liderliğinde şekillenen iki kutuplu dünya düzeni ve Soğuk Savaş’ın ideolojik temelleri üzerinde durulur. Truman Doktrini, Marshall Planı ve Doğu Bloku’nun karşı hamleleri olan Molotov Planı ile Varşova Paktı’nın etkileri değerlendirilir. Asya ve Afrika’daki sömürge karşıtı hareketler, dekolonizasyon süreci ve yeni bağımsız devletlerin uluslararası sisteme katılımı tartışılır. Çin Devrimi’nin dinamikleri, Mao dönemi politikaları ve Çin’in küresel bir güç haline gelme süreci analiz edilir. Soğuk Savaş döneminin sıcak çatışma noktaları olan Kore Savaşı ve Vietnam Savaşı’nın nedenleri ve sonuçları ele alınır. Küba Füze Krizi üzerinden nükleer dehşet dengesi ve süper güçler arasındaki diplomatik kriz yönetimi işlenir. 1960’lı yıllarda yükselen gençlik hareketleri, sivil haklar mücadelesi ve sosyal yapıdaki kültürel dönüşümler örneklerle gösterilir. Uzay yarışı, bilgisayar teknolojisinin gelişimi ve tıp alanındaki devrimlerin 20. yüzyıl toplumuna sağladığı katkılar değerlendirilir. Petrol krizleri, Bretton Woods sisteminin çöküşü ve küresel ekonominin neoliberalizm ekseninde yeniden yapılandırılması tartışılır. Ortadoğu’daki çatışmaların tarihsel kökenleri, Arap-İsrail savaşları ve bölgedeki siyasi istikrarsızlıklar güncel veriler ışığında analiz edilir. Avrupa entegrasyon süreci, Avrupa Birliği’nin kuruluşu ve kıtasal barış projesinin evrimi vurgulanır. Latin Amerika’daki askeri diktatörlükler, devrimci hareketler ve bölgenin ABD ile olan karmaşık ilişkileri analiz edilir. Gorbaçov’un Glasnost ve Perestroyka politikalarının SSCB’nin iç dinamikleri üzerindeki sarsıcı etkileri işlenir. 1989’da Berlin Duvarı’nın yıkılışı, Demir Perde’nin çöküşü ve Soğuk Savaş’ın sona erme süreci değerlendirilir. Sovyetler Birliği’nin dağılmasıyla ortaya çıkan yeni cumhuriyetler ve Balkanlar’da yaşanan etnik çatışmalar dersin kritik konuları arasındadır. Körfez Savaşı’nın nedenleri, sonuçları ve yeni dünya düzeni kavramının uluslararası siyasetteki yansımaları işlenir. İnternetin keşfi ve bilgi çağının başlamasıyla birlikte küreselleşme olgusunun toplumsal hayat üzerindeki etkileri incelenir. 20. yüzyıl edebiyatı, sineması ve sanatsal akımlarının dönemin ruhunu nasıl yansıttığı üzerinde durulur. Çevre sorunlarının küresel bir gündem haline gelmesi, iklim değişikliği tartışmaları ve sürdürülebilirlik kavramı değerlendirilir. Kadın hakları mücadelesinin tarihsel gelişimi ve kadınların toplumsal hayattaki konumunun güçlenmesi analiz edilir. İnsan hakları ihlalleri, uluslararası ceza mahkemelerinin kuruluşu ve adalet arayışları güncel bilgilerle aktarılır. Teknolojinin savaş sanayisindeki gelişimi ve kitle imha silahlarının yayılmasının yarattığı tehditler tartışılır. İdeolojilerin sonu tartışmaları çerçevesinde liberal demokrasinin zaferi ve karşı karşıya kaldığı yeni sınamalar üzerine çıkarımlar yapılır. Afrika kıtasındaki iç savaşlar, açlık ve mülteci sorunlarının tarihsel nedenleri dersin son bölümlerinde işlenir. Terörizmin küresel bir tehdit haline gelmesi ve güvenlik politikalarındaki köklü değişimler değerlendirilir. Sporun siyasetle ilişkisi, Olimpiyat oyunları ve popüler kültürün kitleleri birleştirici veya ayırıcı rolü analiz edilir. Tıbbi etik, genetik mühendisliği ve biyoteknolojideki gelişmelerin yarattığı felsefi tartışmalar ele alınır. Uluslararası sivil toplum kuruluşlarının artan etkisi ve küresel yönetişimdeki rolleri tartışılır. Şehirleşme hızının artması, megakentlerin ortaya çıkışı ve kentsel yaşamın getirdiği zorluklar incelenir. Medya ve iletişim teknolojilerindeki devrimin haber alma özgürlüğü ve propaganda üzerindeki etkileri analiz edilir. Irkçılık, yabancı düşmanlığı ve aşırı sağın yükselişi gibi toplumsal sorunlar tarihsel süreçte karşılaştırılır. Yüzyılın sonundaki teknolojik iyimserlik ve 2000 yılına giriş sürecindeki küresel beklentiler tartışılır. Tarih yazıcılığındaki yeni yaklaşımlar, sözlü tarih ve mikro tarih çalışmalarının önemi üzerinde durulur. Ders, 20. yüzyılın sadece bir savaşlar çağı değil, aynı zamanda büyük keşifler ve hak arayışları dönemi olduğunu vurgulayarak sona erer. Bu süreçte kazanılan tarihsel perspektif, öğrencilerin 21. yüzyılın karmaşık dünyasını daha geniş bir açıdan bakmasını sağlar. Bilimsel tarafsızlık ve belgeler ışığında yürütülen bu inceleme, modern insanın hikayesini tamamlar. Gelecek kuşaklara daha istikrarlı bir dünya bırakma bilinci dersin ana eksenini oluşturur. Sonuç olarak ders, günümüzün küresel sorunlarının köklerini anlamak adına hayati bir katkı sunar. Analitik düşünme becerisi kazanan öğrenciler, geçmişin deneyimlerini geleceğe aktarma yetisi geliştirirler.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349366

Mezuniyet Çalışması I dersi, öğrencilerin lisans eğitimi boyunca edindikleri teorik ve uygulamalı bilgileri akademik bir araştırma projesine dönüştürmelerini amaçlar. Dersin temel hedefi, öğrencilerin bilimsel araştırma süreçlerini kavramalarını sağlamaktır. Öğrenciler, araştırma konularını belirleme sürecinde danışman hocalardan rehberlik alırlar. Araştırma konusu seçimi, öğrencinin ilgi alanlarına ve disiplinin güncel ihtiyaçlarına göre yapılır. Konu seçiminde özgünlük ve uygulanabilirlik kriterleri önemlidir. Ders kapsamında literatür taraması yapma becerisi geliştirilir. Öğrenciler, ilgili akademik kaynakları sistematik şekilde incelemeyi öğrenirler. Literatür taramasının ardından araştırma soruları oluşturulur. Araştırma soruları, çalışmanın amacını ve kapsamını netleştirir. Hipotez geliştirme süreçleri dersin temel bileşenlerinden biridir. Hipotezler, literatür ve önceki çalışmalar doğrultusunda oluşturulur. Araştırma yöntemleri konusunda öğrenciler bilgilendirilir. Nitel, nicel ve karma yöntemlerin kullanımı tartışılır. Veri toplama teknikleri detaylı şekilde ele alınır. Anket, mülakat ve gözlem gibi yöntemler örneklerle açıklanır. Veri toplama sürecinde etik kuralların önemi vurgulanır. İnsan deneklerle çalışmalarda etik onay süreçleri anlatılır. Veri analizi teknikleri tanıtılır. İstatistiksel analiz ve içerik analizi gibi yöntemler üzerinde durulur. Öğrenciler, verilerini düzenli bir şekilde kaydetmeyi öğrenirler. Araştırmanın sınırları ve kısıtları belirlenir. Çalışmanın özgün katkısı değerlendirilir. Araştırma planı ve zaman çizelgesi oluşturulur. Ders kapsamında proje yönetimi becerileri kazandırılır. Zaman yönetimi ve kaynak planlaması üzerinde durulur. Akademik yazım kuralları öğretilir. APA, MLA ve Chicago gibi atıf stilleri tanıtılır. Tez yazım süreci hakkında temel bilgiler verilir. Giriş bölümünün önemi vurgulanır. Literatür taraması bölümü nasıl yazılır anlatılır. Yöntem bölümünün mantığı açıklanır. Bulguların sunumu ve tartışma bölümü detaylandırılır. Sonuç ve öneriler kısmının nasıl oluşturulacağı öğretilir. Öğrenciler, eleştirel düşünme becerilerini geliştirirler. Akademik dürüstlük ve intihalden kaçınma konuları işlenir. Kaynakça düzenleme ve referans verme becerileri kazandırılır. Ders boyunca öğrenciler düzenli danışman toplantılarına katılırlar. Proje ilerlemesi danışmanlar tarafından takip edilir. Öğrenciler, araştırma raporlarını yazılı olarak sunmayı öğrenirler. Sunum teknikleri ve bilimsel iletişim becerileri geliştirilir. Poster ve sözlü sunum hazırlama süreçleri ele alınır. Öğrenciler, geri bildirim alma ve değerlendirme süreçlerini deneyimlerler. Grup çalışması ve bireysel sorumluluk dengesi tartışılır. Çalışmanın akademik katkısı ve toplumsal etkisi değerlendirilir. Ders, öğrencilerin araştırma yetkinliklerini ölçmeyi amaçlar. Mezuniyet çalışmasına hazırlık niteliğinde bir temel oluşturur. Ders sonunda öğrenciler, bağımsız araştırma yürütme becerisine sahip olurlar. Mezuniyet Çalışması I, öğrencilerin akademik ve profesyonel gelişimlerini destekleyen bir süreçtir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349367

Arşiv Vesikaları I dersi, tarih araştırmalarının temel taşı olan Osmanlı arşiv belgelerinin okunması, tasnifi ve diplomatik açıdan analiz edilmesi süreçlerini kapsamlı bir şekilde ele alır. Dersin başlangıcında arşivciliğin tanımı, tarihçesi ve Osmanlı Devleti’nin evrak muhafaza geleneği ile merkezi arşiv sisteminin kuruluşu detaylıca incelenir. Öğrencilere Başbakanlık Osmanlı Arşivi'ndeki temel fonlar, kataloglama sistemleri ve araştırmacıların uyması gereken etik kurallar hakkında kuramsal bilgiler verilir. Osmanlı Türkçesi paleografyasına giriş yapılarak Rika yazısının temel karakteristiği, harflerin bitişme biçimleri ve kelime yapıları üzerine yoğun pratikler yapılır. Belgelerin yapısal unsurlarını oluşturan davet, erkan, lakap, dua, iblağ ve tarih bölümleri diplomatik biliminin kuralları çerçevesinde tek tek analiz edilir. Divan-ı Hümayun ve Bab-ı Ali bürokrasisinden çıkan ferman, berat, hüküm ve name-i hümayun gibi yüksek dereceli belgelerin şekilsel özellikleri öğretilir. Mühimme defterleri, ahkam defterleri ve tahrir defterleri gibi seri kayıtların tarih araştırmalarındaki önemi ve bu defterlerin kullanım usulleri anlatılır. Padişahın el yazısı olan hatt-ı hümayunların türleri, sadrazam telhisleri ve maruzatların saray bürokrasisindeki işleyişi örnek belgeler üzerinden gösterilir. Belgeler üzerindeki mühürler, nişanlar, pençeler ve tuğraların estetik ve hukuki değerleri ile bunların sahteciliği önlemedeki işlevleri tartışılır. Tanzimat sonrası dönemde ortaya çıkan mazbata, tezkire ve arzuhal gibi yeni belge türlerinin dil ve üslup bakımından geçirdiği dönüşüm ele alınır. Resmi yazışmalarda kullanılan rütbeler, unvanlar ve hitap formülleri üzerinden Osmanlı sosyal hiyerarşisinin bürokrasiye yansıması çözümlenir. Belgelerde geçen tarihleme sistemleri olan Hicri ve Rumi takvimlerin hesaplanması ve miladi takvime dönüştürülmesi teknik bir beceri olarak kazandırılır. Talik ve Divani yazı türlerine dair temel aşinalık sağlanarak bu yazıların hangi tür belgelerde ve hangi amaçlarla kullanıldığı açıklanır. Yerel yönetimlerle yapılan yazışmaların (şer'iyye sicilleri gibi) merkez teşkilatındaki belgelerle olan organik bağı ve veri tutarlılığı sorgulanır. Birinci el kaynakların tenkidi yapılarak belgenin sıhhati, güvenilirliği ve tarih yazımındaki objektiflik ilkesine katkısı üzerinde durulur. Öğrencilerle birlikte her hafta farklı konularda (askeri, iktisadi, sosyal) seçilmiş orijinal belgelerin transkripsiyonu yapılarak okuma hızı artırılır. Arşiv belgelerinde sıkça rastlanan klişe ifadeler, kısaltmalar (rumuzat) ve ıstılahların anlamları üzerine kelime dağarcığı geliştirilir. Vakfiyeler, temettuât defterleri ve nüfus kayıtları gibi sosyo-ekonomik tarihin ana kaynaklarının nasıl okunacağı ve istatistiksel veriye dönüştürüleceği gösterilir. Diplomatik açıdan belgenin fiziksel özellikleri olan kağıt türü, mürekkep yapısı ve kullanılan filigranların dönem tespiti için önemi vurgulanır. Arşivcilikteki dijitalleşme süreci, çevrimiçi belge tarama yöntemleri ve paleografik okumalarda yapay zeka araçlarının kullanımı gibi modern yaklaşımlar tartışılır. Ders boyunca her öğrencinin kendi araştırma konusuyla ilgili belge bulma ve bu belgeyi bilimsel yayın formatına hazırlama süreçleri simüle edilir. Osmanlı diplomasisinin yabancı devletlerle kurduğu yazışma dili ve ahidnamelerin uluslararası hukuk açısından taşıdığı değer analiz edilir. Belgelerdeki mülki ve idari birimlerin (eyalet, sancak, kaza) tarihsel coğrafya bilgisiyle eşleştirilerek okunması teşvik edilir. Siyasetname ve kanunname gibi metinlerin arşiv belgeleriyle olan metinlerarası ilişkisi ve devlet yönetimindeki sürekliliği incelenir. Dersin sonunda öğrencinin önüne gelen herhangi bir 18. veya 19. yüzyıl belgesini bağımsız şekilde okuyup yorumlayabilmesi hedeflenir. Okunan belgeler ışığında Osmanlı toplum yapısı, adalet sistemi ve vergi düzeni gibi konularda çıkarımlar yapılması sağlanır. Paleografya ve diplomatik bilgilerinin tarih metodolojisiyle harmanlanması sonucunda öğrencinin bilimsel bir makale hazırlama altyapısı güçlendirilir. Dönem sonunda arşiv belgelerinin sadece birer kağıt parçası değil, yaşayan bir devletin hafızası ve kimliği olduğu bilinci yerleştirilir. Nihayetinde bu ders, geleceğin tarihçilerine arşivlerin tozlu raflarındaki bilgileri gün ışığına çıkaracak anahtarı ve metodolojik disiplini sunmayı amaçlar.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349434

Bu ders, 19. yüzyılın sonlarından itibaren Türk dünyasının geçirdiği büyük tarihsel dönüşümleri ele alarak başlar ve öncelikle Çarlık Rusyası'nın Türk hanlıklarını ilhak sürecini detaylandırır. İdil-Ural bölgesindeki Cedidcilik hareketinin doğuşu, amaçları ve önemli figürleri incelenirken, aynı zamanda İsmail Gaspıralı'nın "Dilde, Fikirde, İşte Birlik" fikrinin etkisi tüm Türk dünyası bağlamında değerlendirilir. 1905 Devrimi'nin Rusya Müslümanları üzerindeki etkileri ve I. Rusya Müslümanları Kongresi analiz edilir; 1917 Ekim Devrimi'nin ardından yaşanan siyasi kaos içinde bağımsızlığını ilan eden Türk cumhuriyetlerinin (örneğin Azerbaycan Halk Cumhuriyeti, Buhara Cumhuriyeti) kısa ömürlü deneyimleri ve bu devletlerin kurumsal yapılanmaları mercek altına alınır. Sovyetler Birliği'nin kuruluş sürecinde uygulanan Milliyetler Politikası (korenizatsiia) ve bu politikanın başlangıçta yerel kültürleri teşvik ederken sonrasında nasıl merkezi kontrol aracına dönüştüğü irdelenir; 1920'ler ve 1930'larda gerçekleştirilen Latin alfabesinden Kiril alfabesine geçişin kültürel ve entelektüel kopuş üzerindeki derin etkileri tartışmaya açılır. Stalin Büyük Temizlik döneminde Türk aydınlarının ve siyasi liderlerinin maruz kaldığı sistematik baskı ve sürgünlerin toplum üzerindeki yıkıcı sonuçları vurgulanır; II. Dünya Savaşı sırasında Sovyet hükümeti tarafından "güvenilmez" addedilen Ahıska Türkleri, Kırım Tatarları gibi toplulukların topyekün sürgün edilmesi ve bu trajedinin demografik ve kültürel mirası irdelenir. Savaş sonrası dönemde Soğuk Savaş dinamiklerinin Türk dünyasını nasıl etkilediği ve Sovyetler içindeki Türk toplulukları arasında yaşanan entegrasyon ve asimilasyon süreçlerinin karşılaştırmalı bir analizi yapılır; 1970'lerde ve 1980'lerde ortaya çıkan dissident (muhalif) hareketler ve bunların bağımsızlık taleplerinin oluşumundaki rolleri değerlendirilir. Mihail Gorbaçov'un Perestroyka ve Glasnost politikalarının Türk cumhuriyetlerinde yarattığı siyasi liberalleşme ortamı ve bu ortamın milliyetçi hareketleri nasıl güçlendirdiği analiz edilir; 1990'lara gelindiğinde, Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla birlikte Kazakistan, Özbekistan, Kırgızistan, Türkmenistan ve Azerbaycan'ın bağımsızlıklarını kazanma süreçleri ve bu süreçteki ortaklıklar ile farklılıklar karşılaştırmalı olarak incelenir. Bağımsızlık sonrası dönemde her bir cumhuriyetin benimsediği farklı yönetim modelleri (örneğin, Türkmenistan'da kişi kültüne dayalı otoriter yapı, Kırgızistan'daki nispi çoğulculuk denemeleri) ve pazar ekonomisine geçişte yaşanan zorluklar ve fırsatlar ele alınır; ayrıca, dil politikaları çerçevesinde Kiril alfabesinden tekrar Latin alfabesine geçiş tartışmalarının simgesel ve pratik boyutları derinlemesine irdelenir. 21. yüzyılda Türk dünyasını şekillendiren yeni aktörler ve dinamikler, özellikle Rusya ve Çin'in bölgedeki artan etkisi ve Türkiye'nin soft power (yumuşak güç) politikalarının etkinliği bağlamında değerlendirilir; bölgesel işbirliği örgütleri olan Türk Keneşi (Türk Devletleri Teşkilatı) ve TÜRKPA'nın kuruluş amaçları, faaliyetleri ve karşılaştıkları zorluklar detaylandırılır. Güncel meseleler bağlamında, Dağlık Karabağ çatışmasının tarihsel arka planı ve 2020'deki İkinci Karabağ Savaşı'nın bölgesel denge üzerindeki etkileri analiz edilir; Orta Asya'da su kaynakları yönetiminden kaynaklanan gerilimler ve enerji nakil hatları diplomasisinin bölge ülkeleri arasındaki ilişkileri nasıl şekillendirdiği tartışılır. Ders, Türk dünyasının geleceğine ilişkin projeksiyonlar ile öğrencilerin tarihsel bir perspektiften hareketle güncel olayları yorumlama becerisi kazanmasını sağlayarak son bulur; nihai hedef, öğrencilerin Çağdaş Türk Dünyası'nı oluşturan karmaşık tarihsel süreçler, iç içe geçmiş kimlikler ve geleceğe dönük stratejik tercihler hakkında eleştirel ve bütünleştirici bir kavrayış geliştirmeleridir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349435

Bu akademik ders, öğrencilere tarihî coğrafya kavramının kuramsal çerçevesini, tarihsel süreç içerisindeki gelişim evrelerini ve bu disiplinin diğer beşerî bilimlerle olan sıkı ilişkisini kapsamlı bir biçimde tanıtmayı hedeflemektedir. Coğrafyanın tarihî olayların akışını hangi mekanizmalarla etkilediği ve tarihsel süreçlerin fiziksel mekânlarla nasıl ayrılmaz bir biçimde iç içe geçtiği, dersin ana tartışma eksenini oluşturmaktadır. Dersin başlangıç aşamasında öğrenciler, coğrafya ile tarih arasındaki diyalektik etkileşimi kavramsal düzeyde öğrenerek, mekânın sadece bir sahne değil, tarihin aktif bir aktörü olduğunu fark etmektedirler. Özellikle tarihî olayların yeryüzündeki mekânsal dağılımı ile iklim, yer şekilleri ve bitki örtüsü gibi çevresel faktörlerin toplumsal değişimler ve siyasî karar alma süreçleri üzerindeki derin etkisi detaylı bir perspektifle ele alınmaktadır. Bu bağlamda; Nil, Dicle-Fırat ve İndus gibi büyük nehir havzalarının tarımsal üretim ve yerleşik hayat üzerindeki belirleyici rolü ile bu bölgelerin kadim medeniyetlerin beşiği haline gelme süreçleri incelenmektedir. Ayrıca, sarp dağlık alanların tarih boyunca savunma stratejilerinde nasıl doğal kaleler teşkil ettiği ve ani iklim değişimlerinin kitlesel göç hareketlerini tetikleyerek imparatorlukların kaderini nasıl değiştirdiği bilimsel verilerle analiz edilmektedir. Ders kapsamında, tarihî coğrafya araştırmalarında başvurulan yazılı ve görsel birincil kaynaklar, arkaik haritalar, kadim seyahatnameler, meraklı seyyahların tuttuğu detaylı notlar ve somut arkeolojik bulgular öğrencilere metodolojik bir yaklaşımla tanıtılmaktadır. Tarihî haritaların doğru okunması, üzerindeki sembollerin dönemsel bağlamda yorumlanması ve modern Coğrafî Bilgi Sistemleri (CBS/GIS) kullanılarak tarihî verilerin dijital ortamda nasıl haritalandırılabileceği uygulamalı örneklerle açıklanmaktadır. Bu teknolojik yöntem, öğrencilere yalnızca geçmişin izlerini sürmeyi değil, aynı zamanda veri madenciliği ve kartografya gibi farklı disiplinlerle eş güdümlü çalışabilme yetisi kazandırmaktadır. İnsanlık tarihine yön veren büyük göç dalgaları, kıtaları birbirine bağlayan ticaret yolları ve tarihin seyrini değiştiren devasa askerî seferler, bu derste tamamen coğrafî temelli bir analize tabi tutulmaktadır. İpek Yolu ve Baharat Yolu gibi ticaret güzergâhlarının küresel ekonomik ve kültürel etkileri anlatılırken, bu yolların geçit verdiği coğrafi şartların zamanla jeopolitik dengelere göre nasıl dönüştüğü üzerinde durulmaktadır. Aynı şekilde Haçlı Seferleri'nin lojistik zorlukları, İslam fetihlerinin genişleme coğrafyası ve Moğol istilalarının bozkır coğrafyasından dünyaya yayılışı gibi büyük hareketlerin mekânsal analizleri yapılmaktadır. Dersin bir diğer kritik sütunu, tarihî coğrafya perspektifinden şehirleşme ve yerleşim süreçlerinin evrimini incelemektedir. Tarihî şehirlerin kuruluş yeri seçiminde su kaynaklarına erişim, stratejik ulaşım ağları üzerindeki konum ve doğal afetlerden korunma refleksleri gibi hayati kriterler somut örnekler üzerinden değerlendirilmektedir. Mezopotamya’nın alüvyal ovaları, Anadolu’nun geçit veren yaylaları, Mısır’ın Nil deltası ve Akdeniz Havzası’nın liman kentleri gibi stratejik bölgeler, bölgesel analiz yöntemiyle derinlemesine işlenmektedir. Öğrencilere; kuraklık, sel ve deprem gibi çevresel krizlerin uygarlıkların yükseliş ve çöküş döngülerinde nasıl birer kırılma noktası olduğu ve doğanın insan iradesi üzerindeki belirleyici gücü çarpıcı örneklerle gösterilmektedir. Ayrıca, coğrafyanın din, kültür ve siyasetle olan organik bağı ele alınarak; dinî merkezlerin yeryüzündeki dağılımı, kutsal mekânların coğrafî özellikleri ve bu mekânların neden belirli yerlerde kümelendiği gibi konular sosyolojik bir bakış açısıyla tartışılmaktadır. Dersin nihai aşamasında öğrenciler, coğrafyanın sadece fiziksel bir toprak parçası olmadığını, aksine tarihî olayların doğru anlaşılması ve yorumlanması için vazgeçilmez bir temel analiz aracı olduğunu bizzat deneyimlemektedir. Bu akademik süreç sayesinde öğrenciler, diğer tarih derslerinde ve gelecekteki bağımsız çalışmalarında kullanabilecekleri, geniş vizyonlu ve disiplinlerarası bir perspektif kazanarak mezun olmaktadırlar.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349436

Bu ders, İslam medeniyetinin tarihsel gelişimini, temel kaynaklarını ve etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. İslam medeniyeti, Kur’an-ı Kerim ve Hz. Muhammed’in sünneti temel alınarak şekillenmiştir. Dersin ilk bölümünde, İslam öncesi Arap yarımadasının sosyo-kültürel yapısı ele alınır. Hz. Muhammed'in risalet dönemi ve ilk Müslüman toplumun oluşumu ayrıntılı olarak incelenir. Hicret ve Medine dönemi, İslam toplumunun siyasal ve sosyal yapısının temelini oluşturur. Dört Halife dönemi, adalet anlayışı ve yönetim biçimi açısından değerlendirilir. Emevîler ve Abbâsîler dönemlerinde İslam medeniyetinin yayılma süreci ele alınır. Bu dönemlerdeki bilim, sanat ve düşünce alanındaki gelişmeler incelenir. İslam medeniyetinin Endülüs ve Orta Asya’daki yansımalarına özel olarak yer verilir. İslam filozofları (Farabi, İbn Sina, Gazali, İbn Rüşd vb.) üzerinden entelektüel birikim değerlendirilir. İslam hukukunun (fıkıh) gelişimi ve toplum yapısına etkileri işlenir. Medreseler ve eğitim kurumları İslam medeniyetinin bilgi üretim merkezleri olarak tanıtılır. İslam mimarisi, sanat anlayışı ve estetik değerleri analiz edilir. Camiler, saraylar ve kütüphaneler gibi yapılar medeniyetin simgeleri olarak incelenir. İslam’ın şehirleşme ve mimari üzerindeki etkisi ele alınır. Ticaret yolları, ekonomik sistem ve İslam'ın iktisadi düzeni değerlendirilir. İslam medeniyetinde ahlak, toplumsal dayanışma ve adalet ilkeleri tartışılır. Mezheplerin doğuşu ve kültürel çeşitliliğe katkısı açıklanır. Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde İslam medeniyetinin taşıyıcılığı ele alınır. Osmanlı’da vakıf sistemi, toplumsal hizmet ve kültür aktarımı bakımından değerlendirilir. İslam medeniyetinin Batı dünyasına etkisi (bilim, felsefe, tıp) ayrıntılı biçimde sunulur. Haçlı Seferleri ve Moğol istilaları karşısında medeniyetin direnci ve yeniden toparlanması işlenir. İslam medeniyetinde kadın, aile ve toplum yapısı irdelenir. Günümüzde İslam medeniyetinin yaşadığı dönüşüm ve modern dünyadaki yeri tartışılır. Medeniyet kavramı, İslam medeniyeti özelinde teorik olarak değerlendirilir. Medeniyetler arası etkileşimler bağlamında İslam’ın barışçıl yaklaşımı incelenir. İslam coğrafyasındaki kültürel ve mezhepsel çeşitlilik açıklanır. Ders kapsamında klasik kaynaklardan ve modern akademik çalışmalardan yararlanılır. Öğrencilerin farklı dönemlerdeki İslam medeniyeti unsurlarını karşılaştırması beklenir. Ders, İslam medeniyetini yalnızca tarihsel değil, aynı zamanda düşünsel ve kültürel bir miras olarak anlamayı hedefler.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349441

Osmanlı Tarihi ile ilgili İstanbul’da Başbakanlık Osmanlı Arşivi, Müftülük Arşivi ve Ankara Milli Kütüphane’de bulunan Şeriyye Sicilleri Arşivi başta olmak üzere Osmanlı ile ilgili arşivlerin ve bu arşivlerdeki defter ve belge katalogların tanıtılması.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349437

Türkiye Cumhuriyeti, İstiklal Harbi’nin imkansızlıklar içinden zaferle çıkan azmiyle, kuruluşundan itibaren Türk milletini muasır medeniyetler seviyesine çıkarma vizyonunu bir devlet politikası haline getirmiş; Osmanlı İmparatorluğu’ndan tevarüs eden kurumsal tecrübeyi tamamen tasfiye etmek yerine, bu köklü birikimi Cumhuriyet’in dinamik ve laik değerleriyle yeniden yorumlayarak toplumsal bir rönesans başlatmıştır. Cumhuriyet’in ilanıyla ivme kazanan inkılaplar dizisi, toplumsal yapının genetik kodlarını çağdaş dünyaya uyumlu hale getiren bir motor güç işlevi görmüş; özellikle 1926 Türk Medeni Kanunu’nun kabulüyle kadının hukuki ve sosyal statüsü güvence altına alınırken, Soyadı Kanunu ve Kılık-Kıyafet düzenlemeleriyle imtiyazsız, sınıfsız ve modern bir vatandaş kimliği inşa edilmiştir. Eğitim alanında gerçekleştirilen devrim niteliğindeki atılımlar, Tevhid-i Tedrisat Kanunu ile öğretim birliğini sağlarken, 1928 Harf İnkılabı’nın sunduğu fonetik kolaylık ve Millet Mektepleri aracılığıyla okuma-yazma seferberliği başlatılmış, 1933 Üniversite Reformu ile de yükseköğretim evrensel bilimsel kriterlere göre yeniden yapılandırılarak ülkenin entelektüel geleceği teminat altına alınmıştır. Modernleşmenin etkisiyle Batılı hayat tarzının ve rasyonel düşünce kalıplarının gündelik yaşama nüfuz etmesi, zaman zaman geleneksel alışkanlıklarla çatışsa da, devletin kararlı ve istikrarlı politikalarıyla bu değişim toplumsal tabana yayılmış; Güzel Sanatlar Akademisi ve devlet konservatuarlarının açılmasıyla birlikte müzik, heykel ve sinema gibi alanlarda Osmanlı estetik mirası üzerine evrensel teknikler eklenerek Türk sanatı küresel bir nitelik kazanmıştır. Ekonomik kalkınma modelinde ise, 1923 İzmir İktisat Kongresi ile temelleri atılan ve 1930’lu yıllarda Devletçilik ilkesiyle ete kemiğe bürünün sanayileşme hamlesi, yurdun dört bir yanında açılan şeker, dokuma ve demir-çelik fabrikalarıyla dışa bağımlılığı kırmış; eş zamanlı olarak sportif faaliyetlerin de Türk Terbiye-i Bedeniye Cemiyeti gibi kurumlarla devlet himayesine alınması, Türk sporcularının uluslararası arenalarda bayrağımızı dalgalandırmasını sağlamıştır. Devletin sanatçıya, sporcuya ve bilim insanına sağladığı maddi ve manevi teşvikler, bir yandan Türkiye’nin çağdaş ve ilerici yüzünü dünyaya tanıtırken, diğer yandan Halkevleri gibi kurumlar vasıtasıyla yerel kültürün ve halk sanatlarının derlenip korunmasına imkan tanıyarak modernleşme ile gelenek arasında sağlam bir köprü kurmuştur. Şeyh Edebali’nin "İnsanı yaşat ki devlet yaşasın" düsturunu Cumhuriyet’in halkçılık ilkesiyle birleştiren Türkiye, Osmanlı’dan devraldığı çok kültürlü ve zengin toplumsal dokuyu, milli kimlik ve laiklik harcıyla bir arada tutmayı başararak, tarihsel süreklilikten kopmadan küresel değişimlere eklemlenen özgün ve ilham verici bir kalkınma örneği sergilemeye devam etmektedir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349438

Bu ders, 20. yüzyılın temel dinamiği olan I. Dünya Savaşı'nı küresel ölçekte ve disiplinlerarası bir perspektifle ele almayı hedefler. İlk olarak, savaşın uzun ve kısa vadeli köklerini anlamak için 19. yüzyılın sonundaki Avrupa'daki güç dengesi sistemini, Bismarck'ın ittifaklar ağını ve onun çöküş sürecini derinlemesine inceler. Avrupa'nın büyük güçleri arasındaki yayılmacı rekabet, sömürge yarışı ve ekonomik çatışmalar, savaşın zeminini hazırlayan unsurlar olarak analiz edilir. Milliyetçilik, emperyalizm ve militarizm gibi temel ideolojilerin kamuoyu ve devlet politikalarını nasıl şekillendirdiği üzerinde durulur. Silahlanma yarışının, özellikle de Alman-İngiliz donanma rekabetinin, uluslararası gerginliği nasıl tırmandırdığı değerlendirilir. Balkanlar'ı bir "barut fıçasına" dönüştüren etnik çatışmalar ve Osmanlı İmparatorluğu'nun geri çekilmesiyle ortaya çıkan iktidar boşluğu irdelenir. Haziran 1914'te Saraybosna'da Archidük Franz Ferdinand'a suikastın hemen ardından yaşanan Temmuz Krizi, diplomatik yazışmalar ve seferberlik emirleri üzerinden gün gün takip edilir. Müttefikliklerin ve katı savaş planlarının (özellikle Schlieffen Planı'nın) nasıl kaçınılmaz bir genel savaşa yol açtığı tartışmaya açılır. Savaşın ilk aylarında Batı Cephesi'nde hareketli savaşın nasıl siper savaşına dönüştüğü ve bunun askeri tarih açısından ne anlama geldiği açıklanır. Doğu Cephesi'ndeki Tannenberg ve Masurya Gölleri gibi çarpışmaların sonuçları ve bu cephenin savaşın genel seyrine etkisi değerlendirilir. Gelibolu, Kafkasya ve Mezopotamya gibi cepheler de dahil olmak üzere savaşın küresel yayılımı haritalar üzerinden incelenir. Savaşın teknolojik boyutu, zehirli gaz, makineli tüfek, tank ve denizaltı gibi yeni silahların askeri taktikleri ve insan kaybı oranlarını nasıl kökten değiştirdiği vurgulanarak ele alınır. Hava savaşının doğuşu ve keşif ile bombardıman rollerinin gelişimi anlatılır. Deniz savaşları, Jutland Muharebesi'nin stratejik sonuçları ve Almanya'nın denizaltı harekâtının savaşa dahil olmayan ülkelerle ilişkilere etkisi, özellikle de Lusitania olayı ve ABD'nin savaşa giriş süreci bağlamında tartışılır. Savaşın toplumsal boyutu, "toplam savaş" kavramı çerçevesinde, cephe gerisindeki seferberlik, kadınların işgücüne kitlesel katılımı, propaganda ve sansür mekanizmaları üzerinden işlenir. Savaş ekonomilerinin organize ediliş biçimi, kaynak tahsisi ve devletin ekonomideki rolünün genişlemesi incelenir. Savaşan tüm uluslarda yaşanan yiyecek kıtlığı, karne sistemleri ve enflasyon gibi zorluklar karşılaştırmalı olarak sunulur. Osmanlı İmparatorluğu'nun savaştaki rolü, Çanakkale Savaşları, Sarıkamış Harekâtı, Kut'ül Amare Kuşatması ve Arap İsyanı gibi önemli olaylar üzerinden detaylandırılır. Ermeni Tehciri başta olmak üzere, savaş koşullarında yaşanan kitlesel şiddet ve insanlık suçu iddiaları, tarihyazımsal tartışmalar da dikkate alınarak ele alınır. Rusya'da 1917 Devrimleri'nin savaşın gidişatını ve dünya düzenini nasıl temelden değiştirdiği, Bolşeviklerin Brest-Litovsk Antlaşması'nı imzalaması ve bunun Orta ve Doğu Avrupa'ya etkileri analiz edilir. Amerika Birleşik Devletleri'nin savaşa müdahalesinin askeri ve ekonomik açıdan ne anlama geldiği ve Müttefiklerin zaferindeki payı irdelenir. 1918 yılının ilk aylarında Almanların son bahis hamlesi olan Bahar Taarruzu'nun nedenleri ve nihai başarısızlığı incelenir. Müttefik karşı taarruzları ve iç cephedeki çöküşle birlikte İttifak Devletleri'nin nasıl teslim olduğu anlatılır. Savaşı sonlandıran mütarekelerin şartları ve hemen ardından yaşanan siyasi çalkantılar değerlendirilir. Paris Barış Konferansı süreci, Başkan Woodrow Wilson'ın On Dört İlkesi'nin etkisi ve galip devletler arasındaki çıkar çatışmaları mercek altına alınır. Versay, Saint-Germain, Triyanon ve Sevr gibi antlaşmaların hükümleri, bu antlaşmaların yeni kurulan ulus-devletler üzerindeki etkisi ve Avrupa haritasının yeniden çizilişi detaylı bir şekilde incelenir. Milletler Cemiyeti'nin kuruluşu, yapısı, amaçları ve barışı korumadaki erken dönem potansiyeli ile zaafları tartışılır. Savaşın kültürel mirası, savaş edebiyatı, sanatı ve anıtları üzerinden "kayıp kuşak" nosyonu ve kolektif travyanın toplumlara yansıması bağlamında değerlendirilir. Savaşın bilim ve tıp alanındaki yeniliklere katkıları, özellikle plastik cerrahi ve psikiyatri alanlarındaki gelişmeler vurgulanır. I. Dünya Savaşı'nın II. Dünya Savaşı'na giden yolda nasıl bir temel teşkil ettiği, özellikle de revizyonist güçlerin yükselişi ve istikrarsız bir Avrupa'nın oluşumu perspektifiyle ele alınır. Ders, öğrencilerin hem askeri strateji hem de siyasi-diplomatik tarih ve sosyal tarih alanlarında eleştirel düşünme becerilerini geliştirmeyi amaçlar. Tarih yazımındaki farklı ekol ve yorumlamalar, savaşın sorumluluğu gibi temel meselelerde karşılaştırmalı olarak sunulur. Öğrencilerden, birincil kaynaklar (mektuplar, günlükler, resmi belgeler, gazeteler) ile ikincil kaynakları (tarihçilerin yorumları) kullanarak belirli bir cephe, toplumsal deneyim veya diplomatik olay üzerine derinlemesine bir araştırma makalesi yazmaları beklenir. Dönem sonunda, öğrencilerin 1914-1918 arasındaki küresel çatışmayı, onun köklerini, çok boyutlu gerçekliğini ve modern dünya üzerindeki kalıcı etkilerini kapsamlı bir şekilde anlamaları hedeflenmektedir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349439

Bu ders, Osmanlı İmparatorluğu'ndaki kentleşme süreçlerini, kentlerin sosyo-ekonomik yapılarını ve fiziki dokularını on dördüncü yüzyıldan yirminci yüzyıla kadar uzanan geniş bir tarihsel perspektifte ele almayı amaçlamaktadır. İlk olarak, bir Osmanlı kentinin temel unsurları olan cami, bedesten, hamam, imaret ve medrese gibi kurucu yapılar ve bunların kent morfolojisindeki yeri incelenecektir. Kentlerin idari yapılanması, kadılık kurumu ve şehirde asayişi sağlayan güvenlik örgütlenmeleri detaylı bir şekilde analiz edilecektir. Osmanlı kentlerinin sosyal dokusunu anlamak için mahalle biriminin işleyişi, mahallelinin ortak sorumlulukları ve mahalledeki sosyal dayanışma ağları üzerinde durulacaktır. Lonca teşkilatları ve kent ekonomisinin can damarı olan çarşıların kent hayatındaki merkezi rolü değerlendirilecektir. Fetih sonrası bir kentin nasıl bir "Osmanlı kenti"ne dönüştüğü, bu süreçteki iskân politikaları ve mimari dönüşümler ele alınacaktır. İmparatorluğun klasik döneminde başkent İstanbul'un kentsel gelişimi, bu gelişimde rol oynayan kurumlar ve mimari faaliyetler mercek altına alınacaktır. Külliye yapılarının bir kent makinesi gibi işleyerek kente hizmet sunma biçimleri ve kentsel mekânı şekillendirmedeki etkisi tartışılacaktır. Suyolları, çeşmeler ve sebiller gibi altyapı sistemlerinin kent yaşamındaki hayati önemi vurgulanacaktır. Taşradaki kentlerin incelenmesi için Bursa, Edirne, Konya, Şam, Halep, Selanik, Bağdat ve Kahire gibi önemli merkezlerin kendine özgü karakteristikleri karşılaştırmalı olarak irdelenecektir. On yedinci yüzyıldan itibaren Osmanlı kentlerinde görülen dönüşümler, celali isyanları ve nüfus hareketliliklerinin kentlere etkisi bağlamında değerlendirilecektir. On sekizinci yüzyıl kentlerinde artan sivil mimari örnekleri ve konak kültürünün yükselişi incelenecektir. Gayrimüslim cemaatlerin kent dokusu içindeki yeri, ibadethaneleri ve kendi cemaat yapılanmaları analiz edilecektir. Vakıf müessesesinin kent ekonomisini, mülkiyet ilişkilerini ve sosyal hizmetlerin sürekliliğini nasıl şekillendirdiği derinlemesine irdelenecektir. Osmanlı kentinde kamu alanları, sokak hayatı ve toplumsal ilişkilerin mekânsal tezahürleri tartışmaya açılacaktır. Pazarların ve hanların kentler arası ve uluslararası ticaret ağındaki rolü haritalar üzerinden gösterilecektir. On dokuzuncu yüzyılda modernleşme hareketlerinin kentlere yansımaları, belediyelerin kuruluşu ve kent hizmetlerindeki değişim ele alınacaktır. Yeni ulaşım sistemleri, telgraf ve demiryolu gibi teknolojik gelişmelerin kent formunu ve kentlilerin deneyimini nasıl dönüştürdüğü incelenecektir. Batılılaşma dönemiyle birlikte değişen mimari üsluplar, apartmanlaşma ve yeni konut tipleri değerlendirilecektir. Yangınların Osmanlı kentlerinde yarattığı yıkım ve kenti yeniden inşa süreçlerinde uygulanan imar düzenlemeleri irdelenecektir. Ticari burjuvazinin yükselişi ve bu sınıfın kent mimarisine, kültürüne olan etkisi tartışılacaktır. Osmanlı kentindeki değişim, süreklilik ve kırılma noktalarını görmek için seyahatnameler, şer'iye sicilleri ve arşiv belgeleri gibi birincil kaynaklar kullanılacaktır. Kent tarihi yazımındaki farklı metodolojiler ve tarihçilerin Osmanlı kentine bakışındaki evrim ele alınacaktır. Sonuç olarak, öğrencilerin bir Osmanlı kentini zihninde canlandırabilmesi, onun fiziki ve sosyal katmanlarını anlaması ve Osmanlı kent mirasının günümüz kentlerine etkilerini eleştirel bir bakışla yorumlayabilmesi hedeflenmektedir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349440

Bu ders kapsamında öncelikle sosyolojik bakış açısının ve sosyolojik düşünme biçiminin önemi ele alınarak öğrencilerin toplumsal olguları eleştirel ve analitik bir perspektifle değerlendirme becerisi kazanmaları amaçlanır. Dersin başlangıcında sosyolojinin temel kavramları tanıtılır ve bu kavramların gündelik yaşamla ilişkisi ortaya konur. Sosyolojinin bir bilimsel disiplin olarak doğuşu, tarihsel ve düşünsel arka planı içinde incelenir ve bu süreçte özellikle modern toplumların ortaya çıkışıyla birlikte sosyolojik düşüncenin nasıl şekillendiği tartışılır. Aydınlanma düşüncesinin birey, akıl ve ilerleme vurgusu ile devrimler çağının toplumsal dönüşümleri üzerindeki etkileri değerlendirilir. Modernizm olgusu, toplumsal yapı ve kurumlar üzerindeki dönüştürücü etkileri bağlamında ele alınır. Pozitif bilimlerin yükselişi ve bu yükselişin sosyolojinin bilimsel bir disiplin olarak oluşumuna katkısı analiz edilir. Bu çerçevede doğa bilimleri ile sosyal bilimler arasındaki temel farklılıklar yöntemsel ve epistemolojik boyutlarıyla karşılaştırmalı olarak incelenir. Bilimsel yöntemin temel ilkeleri açıklanır ve bilimsel araştırma sürecinin aşamaları ayrıntılı biçimde ele alınır. Sosyolojik yöntemin kendine özgü yönleri vurgulanarak pozitivist, yorumlayıcı ve eleştirel sosyal bilim yaklaşımları karşılaştırılır. Dersin devamında sosyolojide temel yaklaşımlar kuramsal bir bütünlük içinde tanıtılır. Sosyolojinin gelişim süreci, öncü düşünürler üzerinden tarihsel bir perspektifle değerlendirilir. Bu bağlamda Saint-Simon’un toplum tasavvuru ve bilim anlayışı ele alınır. Auguste Comte’un pozitivist sosyoloji anlayışı ve sosyolojiyi bir bilim olarak kurma çabası incelenir. Herbert Spencer’ın evrimci yaklaşımı ve toplumu organizmacı bir model üzerinden açıklama girişimi tartışılır. Klasik sosyoloji tarihi içerisinde ise Karl Marx’ın tarihsel materyalizm yaklaşımı, sınıf analizi ve çatışma kuramı değerlendirilir. Emile Durkheim’in toplumsal dayanışma, kolektif bilinç ve sosyal olgulara ilişkin yaklaşımı analiz edilir. Georg Simmel’in mikro sosyolojik perspektifi ve toplumsal etkileşim biçimlerine odaklanan yaklaşımı ele alınır. Max Weber’in anlamacı sosyoloji anlayışı, toplumsal eylem kuramı ve rasyonelleşme kavramı detaylı biçimde incelenir. Bu kuramsal birikim üzerinden sosyolojik düşüncenin çok boyutlu yapısı ortaya konur. Dersin ilerleyen aşamasında siyaset sosyolojisinin tanımı ve kapsamı ele alınır. Siyaset sosyolojisinin toplum ile siyasal yapılar arasındaki ilişkileri nasıl analiz ettiği açıklanır. İktidar, otorite ve meşruiyet gibi temel kavramlar sosyolojik bir bakış açısıyla değerlendirilir. Siyasal süreçlerin toplumsal yapı ile etkileşimi tartışılır. Birey, toplum ve siyaset arasındaki karşılıklı ilişkiler analiz edilir. Siyaset sosyolojisine ilişkin temel kavramlar kuramsal ve uygulamalı boyutlarıyla ele alınır. Böylece öğrencilerin eleştirel düşünme, ve analiz yapma becerilerinin geliştirilmesi amaçlanır.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349444

Bu ders kapsamında öncelikle Türk Müziği'nin tanımı, kapsamı ve temel kavramları üzerinde durulacak, ardından Türk Müziği'nin tarihsel arka planı ve kökenleri İslamiyet öncesi Orta Asya dönemine kadar derinlemesine incelenecektir. Türklerin İslamiyet'i kabulü ile birlikte müzik kültüründeki dönüşüm ve Mevlânâ, Abdülkâdir Merâgî gibi önemli figürlerin katkıları ele alınacak, Osmanlı İmparatorluğu'nun kuruluş döneminde müziğin konumu ve gelişimi analiz edilecektir. İstanbul'un fethinin müzik hayatı üzerindeki etkileri, Şehzade Korkut ve II. Mehmed gibi bestekar padişahların rolü değerlendirilecek, 15. ve 16. yüzyıllarda Türk Müziği nazariyatının sistemleşmesi ve yazılı kaynaklara geçiş süreci işlenecektir. III. Selim ve Hammâmîzâde İsmâil Dede Efendi'nin bestecilik anlayışları ve dönemlerinin karakteristik özellikleri irdelenecek, Batılılaşma dönemi Türk Müziği'ne etkileri ve çok seslilik denemeleri tartışılacaktır. Cumhuriyet'in ilanı sonrası müzik politikaları ve Türk Müziği'ne yansımaları, radyo ve konservatuvarların kuruluş süreçleri detaylandırılacak, Türk Müziği'nde kullanılan temel notasyon sistemi ve porte bilgisi uygulamalı olarak gösterilecektir. Makam kavramının tanımı, unsurları (seyir, karar, güçlü, asma karar) ve çeşitli makam aileleri (Basit, Şed, Bileşik, Mürekkep) ayrıntılı bir şekilde açıklanacak, Rast, Uşşak, Hüseynî, Hicaz, Nihavend ve Kürdî gibi temel makamların seyir özellikleri örnek eserler üzerinden dinletilecek ve analiz edilecektir. Usul kavramı, vuruş yapıları ve aksak ritim anlayışı öğretilecek, Semai, Sofyan, Düyek, Aksak, Curcuna ve Türk Aksağı gibi küçük usullerin yapısal özellikleri ve kullanım alanları gösterilecektir. Büyük usullere (Zencir, Hafif, Devr-i Kebir vb.) giriş yapılacak ve bu usullerin formlarla olan ilişkisi incelenecektir. Türk Müziği'ndeki başlıca vokal ve enstrümantal formlar olan Kâr, Beste, Ağır Semai, Yürük Semai, Şarkı, Taksim, Saz Semaisi, Peşrev, Longa ve Oyun Havası gibi formların yapısal analizi yapılacaktır. Her bir formun icra pratiğindeki yeri, güfte-melodi ilişkisi ve usul-form bağlantısı örneklerle pekiştirilecektir. Geleneksel icra ortamları (meclis, mevlevihane, saray) ve çalgı toplulukları (ince saz, kaba saz) tanıtılacak, sazendelik ve hanendelik kavramları üzerinde durulacaktır. Türk Müziği çalgılarının (Tanbur, Ney, Kemençe, Kanun, Ud, Keman, Viyola) tarihsel gelişimi, yapısal özellikleri ve icra tekniklerine dair bilgiler verilecektir. Dönemin seçkin bestekarlarının (Itrî, Dede Efendi, Hacı Arif Bey, Şevki Bey) biyografileri ve eserlerinin müzikal analizi yapılacak, Türk Müziği terminolojisi (perde, terennüm, meyan, zemin, nakarat vb.) özümsetilecektir. Türk Müziği'nde ezgi ve ritim ilişkisi, doğaçlama geleneği (taksim) ve kompozisyon teknikleri üzerine uygulamalı çalışmalar yürütülecektir. Dönem sonunda öğrencilerin, Türk Müziği'nin tarihsel evrimini, teorik çerçevesini, formlarını ve icra geleneklerini kavramış olmaları ve temel düzeyde makam ve usul analizi yapabilmeleri hedeflenmektedir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349445

Siyaset Bilimi I dersi kapsamında, ilk olarak siyasetin bir bilim dalı olarak tanımı, kapsamı ve diğer sosyal bilimlerle olan disiplinlerarası ilişkisi üzerinde durulur. Siyasal olanın ne olduğu ve kamusal alan ile özel alan arasındaki sınırların tarihsel dönüşümü irdelenir. İktidar kavramı, türleri ve iktidarın toplumsal rıza veya zor kullanma ile olan bağlantısı kuramsal düzeyde analiz edilir. Meşruiyetin kaynakları üzerine Max Weber’in otorite tiplemeleri olan geleneksel, karizmatik ve yasal-rasyonel otorite modelleri detaylandırılır. Devletin kökeni, gelişimi ve modern devletin karakteristik özellikleri tarihsel bir perspektifle ele alınır. Devlet kuramları içinde liberal, Marksist, feminist ve çoğulcu yaklaşımların devlete bakış açıları karşılaştırmalı olarak sunulur. Egemenlik kavramının Jean Bodin’den günümüze kadar geçirdiği evrim ve küreselleşme çağında ulus-devlet egemenliğinin sınırları tartışılır. Siyasal ideolojilerin doğuşu, işlevleri ve toplumları mobilize etme güçleri üzerine genel bir giriş yapılır. Klasik liberalizm, muhafazakarlık ve sosyalizmin temel ilkeleri, insan doğası ve toplum tasavvurları çerçevesinde işlenir. Milliyetçilik ideolojisinin modern ulusların inşasındaki rolü ve farklı milliyetçilik türleri analiz edilir. Faşizm, anarşizm ve ekolojizm gibi ideolojik akımların siyasal sisteme yönelik eleştirileri ve önerileri tartışmaya açılır. Siyasal rejimlerin sınıflandırılmasında demokratik, otoriter ve totaliter sistemlerin temel farkları üzerinde durulur. Demokrasinin tarihsel gelişimi, doğrudan demokrasi, temsili demokrasi ve katılımcı demokrasi modelleri arasındaki yapısal farklar açıklanır. Liberal demokrasinin temel kurumları olan kuvvetler ayrılığı, hukukun üstünlüğü ve temel hak ve özgürlüklerin korunması prensipleri incelenir. Seçim sistemlerinin siyasal istikrar ve temsil adaleti üzerindeki etkileri, nispi temsil ve çoğunluk sistemleri üzerinden örneklendirilir. Siyasal partilerin işlevleri, parti tipolojileri ve parti sistemlerinin (tek parti, iki parti, çok parti) işleyiş dinamikleri ele alınır. Baskı grupları ve sivil toplum kuruluşlarının karar alma süreçlerine etkisi ve lobicilik faaliyetleri tartışılır. Siyasal kültür kavramı ve toplumsal değerlerin siyasal sistemin istikrarı üzerindeki belirleyici rolü irdelenir. Siyasal sosyalleşme süreci ve aile, eğitim, medya gibi araçların bireyin siyasal kimliği üzerindeki etkileri analiz edilir. Kamuoyu oluşumu, medyanın gündem belirleme gücü ve dijitalleşmenin siyasal katılım üzerindeki dönüştürücü etkileri üzerinde durulur. Yasama organının yapısı, işlevleri ve parlamenter sistemlerdeki denetim yolları detaylandırılır. Yürütme organının güçlenmesi eğilimi ve başkanlık, yarı-başkanlık ve parlamenter sistemlerin yönetim kapasiteleri karşılaştırılır. Yargı bağımsızlığı, anayasal denetim ve yargının siyasallaşması tartışmaları güncel örneklerle işlenir. Bürokrasi kavramı, devlet aygıtının işleyişindeki rolü ve rasyonel yönetim ilkeleri çerçevesinde ele alınır. Yerel yönetimlerin demokrasiyle olan bağı ve yerinden yönetim ilkelerinin merkezi yönetimle ilişkisi analiz edilir. Siyasal istikrar ve siyasal krizlerin nedenleri, devrimler ve toplumsal hareketlerin sistemi dönüştürme potansiyeli tartışılır. Siyaset biliminde davranışsal yaklaşım, rasyonel tercih teorisi ve yeni kurumsalcılık gibi metodolojik tartışmalar üzerinde durulur. Kimlik siyaseti, etnisite ve dinin modern siyasal çatışmalardaki rolü ve sekülerleşme tartışmaları irdelenir. Toplumsal cinsiyet ve siyaset ilişkisi, kadının siyasal temsili ve feminist kuramın siyasal alana katkıları ele alınır. Küresel siyasetin aktörleri olan uluslararası örgütler, çok uluslu şirketler ve devlet dışı aktörlerin ulusal siyaset üzerindeki etkileri tartışılır. İnsan haklarının evrenselleşmesi süreci ve devletlerin egemenlik hakları ile insan hakları arasındaki gerilimler analiz edilir. Adalet kavramının siyasal boyutu ve gelir dağılımı adaletsizliğinin siyasal istikrar üzerindeki etkileri değerlendirilir. Vatandaşlık kavramının tarihsel gelişimi ve modern dünyada vatandaşlık haklarının kapsamı üzerinde durulur. Siyasal şiddet, terörizm ve devlet güvenliği ile özgürlükler arasındaki denge arayışları tartışmaya açılır. Siyasal katılımın farklı biçimleri, sandık dışı siyaset ve yeni toplumsal hareketlerin dinamikleri incelenir. Popülizm kavramı, yükseliş nedenleri ve liberal demokrasiye yönelik yarattığı meydan okumalar analiz edilir. Refah devleti modelleri ve ekonomik politikaların siyasal meşruiyet üzerindeki etkileri tartışılır. Karar alma süreçlerinde elitlerin rolü ve elit teorileri (Pareto, Mosca, Michels) çerçevesinde demokratik elitizm irdelenir. Siyasal iletişim stratejileri, siyasal reklamcılık ve seçim kampanyalarının seçmen davranışı üzerindeki etkileri işlenir. Teknokratik yönetim anlayışı ve uzmanlaşmanın siyasal irade üzerindeki sınırlandırıcı etkileri tartışılır. Siyaset felsefesinin temel soruları olan "Neden itaat etmeliyiz?" ve "İyi bir toplum nedir?" gibi konular ele alınır. Çatışma yönetimi ve uzlaşma kültürü oluşturmanın demokratik sistemler için hayati önemi vurgulanır. Dijital gözetim toplumu ve veri güvenliğinin demokratik haklar üzerindeki riskleri değerlendirilir. Ekolojik krizlerin siyasal gündemi nasıl dönüştürdüğü ve yeşil siyasetin geleceği tartışılır. Göç hareketlerinin siyasal kutuplaşma ve güvenlik politikaları üzerindeki etkileri analiz edilir. Kamu politikası analizinin temel aşamaları ve bir sorunun nasıl siyasal bir gündem maddesi haline geldiği anlatılır. Siyasal etik ve yolsuzlukla mücadele yöntemlerinin şeffaf yönetimdeki önemi üzerinde durulur. Farklı ülkelerden vaka analizleri yapılarak kuramsal bilgilerin pratikle pekiştirilmesi sağlanır. Öğrencilerin kendi siyasal analizlerini yapabilmeleri için gerekli olan veri toplama ve yorumlama becerileri geliştirilir. Nihayetinde, öğrencilerin bilinçli birer vatandaş ve yetkin birer sosyal bilimci olarak toplumsal süreçlere dahil olmalarını sağlayacak donanımı kazandırmak dersin genel çerçevesini oluşturur.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349446

Bu ders, Osmanlı diplomasi tarihine giriş niteliği taşır ve Osmanlı Devleti'nin dış ilişkilerini bütüncül bir yaklaşımla ele alır. Osmanlı diplomasisinin tarihsel gelişimi, temel kurumları, diplomatik yazışma biçimleri, temsil biçimleri ve protokol uygulamaları ayrıntılı olarak incelenir. Öğrenciler, Osmanlı'nın hem doğu hem batı dünyasıyla yürüttüğü ilişkileri tarihsel bağlamda karşılaştırmalı bir biçimde değerlendirir. Sefaretname türü metinler, elçilik raporları ve ahidnameler üzerinden kaynak çözümlemeleri yapılır. Klasik dönemden 19. yüzyıla kadar diplomatik pratiklerdeki dönüşüm süreçleri analiz edilir. Diplomaside kullanılan unvanlar, yazışma dili, hediyeleşme pratikleri, elçi kabul törenleri ve müzakere teknikleri gibi kültürel unsurlar da dersin önemli başlıkları arasında yer alır. Ders aynı zamanda öğrencileri, Osmanlı’nın uluslararası hukuk anlayışı, barış ve savaş hukuku çerçevesindeki yaklaşımları hakkında da bilgilendirir. Avrupa’daki daimi elçiliklerin Osmanlı tarafından benimsenmesi ve bu kurumun içeriği, işlevi ve temsil biçimleri üzerinde durulur. 19. yüzyılda Osmanlı diplomasisinin modernleşme süreci, Tanzimat sonrası gelişmeler ve Babıali’nin diplomatik ağ yapısı özel olarak incelenir. Doğu Sorunu bağlamında uluslararası diplomaside Osmanlı'nın rolü, diğer güçlerle olan ilişkiler ve Osmanlı'nın egemenlik anlayışı tartışmaya açılır. Dersin ilk haftalarında İslam hukukunun dış ilişkilerdeki temel belirleyiciliği ve "darülharp", "darülislam" kavramları üzerinde durulur. Erken dönem Osmanlı-Bizans ilişkileri ve bu dönemdeki sınır diplomasisi örneklerle açıklanır. İstanbul’un fethi sonrası gelişen merkezi diplomasi anlayışı ve payitahtın diplomatik bir merkez haline gelişi irdelenir. Divan-ı Hümayun’un dış işlerindeki rolü ve Reisülküttablık makamının evrimi incelenir. Ahidnamelerin hukuki niteliği ve kapitülasyonların diplomatik bir araç olarak kullanımı detaylandırılır. İran ile yürütülen diplomatik ilişkilerde mezhepsel ve siyasal rekabetin dile yansıması analiz edilir. Kutsal Roma İmparatorluğu ile yapılan müzakereler üzerinden Osmanlı'nın parite ve üstünlük iddiaları tartışılır. Elçi kabul protokollerinde kullanılan sembolik dil ve hiyerarşik düzenin anlamı üzerinde durulur. Hilat giydirme ve ziyafet verme gibi uygulamaların siyasi mesajları çözümlenir. Sefaretnamelerin sadece siyasi belge değil, aynı zamanda kültürel gözlem araçları olduğu vurgulanır. 1699 Karlofça Antlaşması ile başlayan savunmacı diplomasi anlayışı ve bu dönemdeki zihniyet değişimi ele alınır. Reisülküttabların sadrazamlık makamına yükselmesiyle diplomasinin bürokrasideki ağırlığının artışı anlatılır. İlk daimi elçiliklerin Londra, Paris ve Viyana gibi merkezlerde açılma nedenleri sorgulanır. Batılılaşma hareketlerinin diplomatik kadroların eğitim ve vizyonuna olan etkisi değerlendirilir. Tercüme Odası’nın kuruluşu ve bu kurumun modern diplomat yetiştirmedeki merkezi rolü işlenir. 19. yüzyılın büyük krizleri olan Yunan İsyanı ve Mısır Sorunu’nun diplomatik çözüm süreçleri incelenir. Viyana Kongresi sonrası oluşan Avrupa Ahengi sisteminde Osmanlı'nın yeri tartışılır. Kırım Savaşı ve Paris Antlaşması ile Osmanlı'nın "Avrupa Devletler Hukuku"na girişi analiz edilir. Berlin Kongresi sonrası değişen ittifak dengeleri ve Osmanlı'nın denge politikası anlatılır. Hariciye Nezareti'nin modern bir bakanlık olarak teşkilatlanma süreci detaylandırılır. Gayrimüslim tebaanın diplomatik hizmetlerdeki rolü ve bu durumun zamanla değişimi ele alınır. Konsoloslukların ticari ve hukuki işlevleri ile Osmanlı topraklarındaki yabancı temsilciliklerin durumu incelenir. Diplomasi dilinin Türkçeden Fransızcaya kayma süreci ve bunun getirdiği kültürel değişim tartışılır. Telgrafın icadıyla hızlanan diplomatik iletişim trafiği ve karar alma mekanizmalarındaki dönüşüm anlatılır. II. Abdülhamid döneminin şahsi diplomasi yürütme biçimi ve bu dönemin istihbarat ağı ile ilişkisi irdelenir. Pan-İslamizm politikasının uluslararası ilişkilerde bir baskı unsuru olarak kullanımı değerlendirilir. Jön Türkler ve II. Meşrutiyet sonrası hariciye kadrolarındaki tasfiye ve yenilenme süreçleri işlenir. Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı’na giden süreçteki diplomatik yalnızlaşma ve ittifak arayışları analiz edilir. Sevr ve Lozan arasındaki diplomatik köprü, Osmanlı diplomasi geleneğinin sonu olarak ele alınır. Ders boyunca harita ve belge okumalarıyla öğrencilerin görsel hafızası desteklenir. Dönem ödevleri ile öğrencilerin belirli bir diplomatik krizi derinlemesine araştırması sağlanır. Ders sonunda öğrenciler, modern Türkiye’nin diplomasi mirasının kökenlerini kavramış olurlar. Osmanlı’nın çok dilli ve çok kültürlü diplomatik yapısının günümüze etkileri tartışılır. Uluslararası hukuk terminolojisinin tarihsel gelişimi dersin ana kazanımlarından biridir. Öğrencilerin eleştirel düşünme ve tarihsel kaynakları yorumlama becerileri geliştirilir. Dersin müfredatı, kronolojik ve tematik yaklaşımları dengeli bir şekilde birleştirir. Seminer saatlerinde dönemin önemli elçilerinin biyografileri üzerinden vaka analizleri yapılır. Bu eğitim, öğrencilere sadece tarih değil, aynı zamanda siyaset bilimi ve hukuk perspektifi kazandırır. Son olarak, Osmanlı diplomasisinin dünya diplomasi tarihindeki özgün yeri vurgulanarak ders tamamlanır.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/398032

Bu ders, Osmanlı Devleti'nin son döneminden başlayarak Cumhuriyet'in ilk yıllarına kadar uzanan yenileşme sürecini inceler. Yenileşme tarihi; sadece siyasi değişimleri değil, aynı zamanda toplumsal, kültürel, hukuki ve düşünsel dönüşümleri de kapsar. yüzyılda başlayan ilk ıslahat hareketlerinin arka planı ve etkileri ele alınır. III. Selim dönemiyle birlikte Nizam-ı Cedid reformları detaylı biçimde incelenir. II. Mahmud dönemi reformları, yeni kurumların kuruluşu ve geleneksel yapıyla çatışmaları değerlendirilir. 1826’da Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılması ve modern ordu kurma çabaları anlatılır. Tanzimat Fermanı (1839) ile Osmanlı’da merkeziyetçilik, hukuk reformları ve birey hakları ele alınır. Tanzimat dönemi bürokrasisinin yapısı ve reformların uygulanma süreci tartışılır. 1856 Islahat Fermanı ile gayrimüslim tebaanın statüsündeki değişiklikler değerlendirilir. Tanzimat’ın eğitim ve basın üzerindeki etkileri örneklerle analiz edilir. Vilayet Nizamnameleri çerçevesinde taşra yönetimindeki değişim işlenir. Tanzimat döneminde ortaya çıkan yeni aydın tipi ve toplumsal refleksler irdelenir. yüzyılda hukuk, maliye, askerlik ve eğitim alanlarında yapılan düzenlemeler incelenir. Meclis-i Maarif, Encümen-i Daniş gibi kurumların etkisi değerlendirilir. 1860 sonrası Jön Türk hareketinin entelektüel ve siyasi kökenleri anlatılır. 1876 Kanun-ı Esasi’nin ilanı ve I. Meşrutiyet süreci işlenir. II. Abdülhamid dönemi otoriterleşme ve modernleşme ilişkisi açısından analiz edilir. II. Abdülhamid’in eğitim politikaları, okul sayılarındaki artış ve müfredat değişimleri ele alınır. Demiryolları, posta, telgraf gibi altyapı yatırımları modernleşme sürecinin parçaları olarak değerlendirilir. 1908’de II. Meşrutiyet’in ilanı ve anayasal yönetimin yeniden başlaması tartışılır. İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin siyasi kadroları ve modernleşme vizyonu tanıtılır. 31 Mart Vakası ve rejim krizleri dersin analiz konularındandır. Balkan Savaşları ve savaşların yenileşme sürecine etkisi değerlendirilir. I. Dünya Savaşı ve savaş ekonomisi çerçevesinde Osmanlı toplumundaki dönüşümler ele alınır. Tehcir ve göçler gibi toplumsal hareketler de yenileşme bağlamında değerlendirilir. Eğitim, kadın hakları ve sosyal yapıdaki değişimler tematik olarak işlenir. 1919–1922 yılları arasında Milli Mücadele sürecinde yenileşme ve devlet vizyonu tartışılır. Ankara’nın başkent ilanı ve yeni devletin kurumsal temelleri ders kapsamında analiz edilir. Cumhuriyetin ilanı ve yeni rejimin hukuki, siyasal temelleri açıklanır. 1924 Anayasası ve laikleşme sürecine giriş anlatılır. Halifeliğin kaldırılmasıyla siyasal modernleşme derinleşir. Tevhid-i Tedrisat Kanunu ve eğitimdeki dönüşüm süreci ele alınır. Şapka Kanunu, harf inkılabı gibi kültürel değişim adımları analiz edilir. Kadın haklarının gelişimi ve medeni hukuk reformları değerlendirilir. 1930’larda devletçilik ve kalkınma politikaları incelenir. Halkevleri, Türk Ocakları gibi kültürel yapıların modernleşmeye katkıları anlatılır. Atatürk’ün inkılapları bütüncül bir reform süreci olarak yorumlanır. Ders boyunca farklı dönemlerden metinler, gazeteler, anılar ve görsel kaynaklar analiz edilir. Öğrencilerin tarihsel düşünce, değişim sürekliliği ve modernleşme karşısında geleneksel yapının direnci hakkında yorum yapmaları sağlanır. Genel olarak ders, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Türk toplumunun modernleşme serüvenini çok boyutlu bir yaklaşımla ele almayı amaçlar.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349442

İktisadi düşüncenin tanımı ve kapsamı açıklanır. Ekonomik düşüncenin tarihsel gelişimi ele alınır. Antik Yunan’da iktisadi düşüncenin temelleri incelenir. Platon ve Aristoteles’in ekonomik görüşleri tartışılır. Roma İmparatorluğu’nda ekonomik yaşam ve düşünce açıklanır. Orta Çağ'da Hristiyanlık ve iktisadi anlayış ele alınır. Aziz Thomas Aquinas’ın fikirleri üzerinden skolastik düşünce değerlendirilir. İslam dünyasında iktisadi düşüncenin gelişimi ele alınır. Farabi, İbn Haldun ve Gazali’nin iktisadi yaklaşımları incelenir. İbn Haldun’un “Mukaddime” adlı eseri temel alınarak ekonomik teorileri analiz edilir. Feodal sistemde üretim ilişkileri ve mülkiyet yapısı açıklanır. Ticaretin canlanması ve şehir ekonomilerinin etkisi tartışılır. Merkantilizm düşüncesinin ortaya çıkışı ve temel ilkeleri incelenir. Devletin ekonomik hayattaki rolü merkantilist çerçevede değerlendirilir. Fizyokrasi ekolünün doğuşu ve "doğal düzen" anlayışı açıklanır. Quesnay'in "Tableau Économique" adlı modeli analiz edilir. Klasik iktisadi düşüncenin doğuş koşulları ve aydınlanma felsefesiyle ilişkisi kurulur. Adam Smith’in temel görüşleri (görünmez el, iş bölümü, serbest piyasa) incelenir. David Ricardo’nun karşılaştırmalı üstünlük ve rant teorileri ele alınır. Thomas Malthus’un nüfus teorisi tartışılır. John Stuart Mill’in iktisadi özgürlük ve sosyal reform anlayışı değerlendirilir. Klasik iktisadi düşüncenin eleştirileri ve sınırları açıklanır. Sosyalist düşüncenin doğuşu ve eleştirileri tartışılır. Karl Marx’ın tarihsel materyalizm ve artı-değer kuramı incelenir. Marx’ın kapitalist sistem eleştirisi detaylandırılır. Ütopik sosyalistlerin katkıları açıklanır. Marginalist devrim ve Neoklasik iktisadın yükselişi anlatılır. William Stanley Jevons, Carl Menger ve Léon Walras’ın katkıları karşılaştırılır. Marjinal fayda teorisi açıklanır. Neoklasik iktisatta birey davranışları ve denge kuramı ele alınır. Alfred Marshall’ın iktisada katkıları ve analiz yöntemleri değerlendirilir. Keynesyen iktisadın doğuşu ve tarihsel arka planı sunulur. John Maynard Keynes’in “Genel Teori”si tanıtılır. Keynes’in istihdam, faiz ve para teorileri analiz edilir. Keynes sonrası yaklaşımlar (Neo-Keynesyenler ve Post-Keynesyenler) tartışılır. Monetarizm ve Milton Friedman’ın görüşleri açıklanır. Yeni Klasik ve Yeni Keynesyen iktisadi modeller tanıtılır. İktisadi düşüncede davranışsal yaklaşımlar ele alınır. Avusturya Okulu’nun bireyci yaklaşımı incelenir. Friedrich Hayek ve Ludwig von Mises’in fikirleri değerlendirilir. Kurumsal iktisadın tarihi ve temel kavramları açıklanır. Thorstein Veblen’in “gösteriş tüketimi” kavramı tartışılır. Yeni kurumsalcıların piyasa ve kurum ilişkisine yaklaşımları tanıtılır. İktisadi düşüncede feminist yaklaşımlar ve toplumsal cinsiyet analizi ele alınır. Gelişmekte olan ülkeler bağlamında iktisadi düşünce yaklaşımları tartışılır. Ekolojik iktisat ve çevresel sürdürülebilirlik anlayışı açıklanır. Günümüzde iktisadi düşüncenin çok yönlü yapısı değerlendirilir. Alternatif iktisadi yaklaşımların genel iktisat anlayışıyla ilişkisi kurulur. Öğrencilere tarihsel analiz yapabilme becerisi kazandırılır. Ders sonunda öğrenciler iktisadi düşüncenin evrimini ve güncel etkilerini eleştirel bir bakış açısıyla kavrayabilir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349443

--Temel Etik Kavramlar -- Etik Yaklaşımlar -- Sağlık ve Hak Kavramları -- Etik İlkeler ve Bakım Etiği -- Meslek Kavramı ve Hemşirelikte Meslekleşme Süreci -- Meslek Etiği -- Hemşirelere İlişkin Mesleki Etik Kodlar -- Uluslararası Hemşireler Birliği’nin (ICN) Hemşireler İçin Etik Kodları -- Etik Sorunlar -- Etik Karar Verme Süreci -- Tıbbi Hatalar ve Hemşirelik -- Aydınlatılmış Onam, Etik ve Yasal Unsurları -- Dünyada Etik ve Sağlık -- Hemşirelik Uygulamalarında Etkili Olan Evrensel Konular

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349448