Sosyal, Bilimsel, Kültürel ve Sanatsal Faaliyetler

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349459

Uygulamanın yapıldığı okuldaki öğretim etkinlikleri, yöntemleri, sınıf kontrolünün gözlemlenmesi, etkinlik planlanması ve uygulanması

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/381950

Ders, Rusya tarihinin en eski dönemlerinden başlayarak öğrencileri tarihî süreçlere hazırlamayı amaçlar. Kievan Rus’un kuruluşu ve Doğu Slav topluluklarının oluşumu detaylı bir şekilde incelenir. İlk Rus prensliklerinin siyasi, ekonomik ve toplumsal yapıları analiz edilir. Ortodoks Hristiyanlığın Kievan Rus üzerindeki etkisi ele alınır. Vikinglerin ve Varangianların Rusya tarihindeki rolü tartışılır. Kiev’in ekonomik ve kültürel merkeziyetinin önemi vurgulanır. Mongol istilası ve Altın Orda hâkimiyeti dönemi tarihsel bağlamda değerlendirilir. Mongol egemenliğinin Rus topraklarında yarattığı siyasi ve ekonomik etkiler incelenir. Moskova Prensliği’nin yükselişi ve merkezi otoriteyi pekiştirme süreci açıklanır. Büyük Düklerin ve Çarların yönetim anlayışı karşılaştırılır. İvan III ve İvan IV dönemlerinde devletin genişlemesi ve merkezîyetin güçlenmesi ele alınır. Çarlık Rusyası’nın kuruluşu ve devletin yapısal özellikleri anlatılır. Romanov Hanedanı’nın yükselişi ve iç politikadaki etkileri tartışılır. XVIII. yüzyılda Peter the Great ve reformları detaylandırılır. Peter döneminde modernleşme, batılılaşma ve ordunun güçlendirilmesi incelenir. Catherine II’nin saltanatı ve kültürel etkileri ele alınır. Rus soylularının, köylülerin ve şehir halkının toplumsal yapısı analiz edilir. 19. yüzyılda Napolyon savaşları ve Rusya’nın uluslararası konumu tartışılır. Savaş sonrası dönemde iç politikada reform hareketleri ve serfliğin kaldırılması işlenir. Rus-Japon Savaşı ve 1905 Devrimi dönemleri kronolojik olarak ele alınır. I. Dünya Savaşı sırasında Rusya’nın politik, sosyal ve ekonomik durumu incelenir. 1917 Bolşevik Devrimi ve Çarlık rejiminin çöküşü ayrıntılı olarak anlatılır. Lenin dönemi, Sovyetler Birliği’nin kuruluşu ve politik yapısı ele alınır. Sovyet ekonomisi, kolektivizasyon ve sanayileşme politikaları açıklanır. Stalin dönemi, totaliter yönetim ve Büyük Temizlik süreçleri incelenir. II. Dünya Savaşı’nda Sovyetler Birliği’nin rolü ve savaş sonrası düzen analiz edilir. Soğuk Savaş dönemi, ABD ve Batı ile ilişkiler bağlamında tartışılır. Khrushchev dönemindeki reformlar ve iç politikadaki değişimler incelenir. Brejnev dönemi, ekonomik durgunluk ve sosyal sorunlar çerçevesinde ele alınır. Gorbachev dönemi ve Glasnost ile Perestroyka politikaları detaylandırılır. Sovyetler Birliği’nin çöküşü ve bağımsız devletlerin oluşumu analiz edilir. 1990’lar Rusya’sında ekonomik kriz, sosyal sorunlar ve siyasi dönüşümler işlenir. Vladimir Putin dönemi, modern Rusya’nın iç ve dış politikası üzerinden değerlendirilir. Rus kültürünün, sanatının ve edebiyatının tarihî süreçteki gelişimi ele alınır. Din ve Ortodoks Kilisesi’nin toplumsal yapıya etkileri incelenir. Eğitim ve bilim alanındaki değişimler tartışılır. Rusya’nın farklı etnik ve dil gruplarıyla olan ilişkileri değerlendirilir. Göçler, şehirleşme ve demografik değişimler üzerinde durulur. Uluslararası ilişkiler ve Rusya’nın küresel politikadaki yeri analiz edilir. Rusya’nın Avrupa ve Asya ile ekonomik bağları tartışılır. Modern kültürel kimlik ve tarih bilinci ele alınır. Tarihî olayların günümüz Rusya’sına etkileri değerlendirilir. Ders, öğrencilere Rusya tarihini bütüncül bir perspektifle analiz edebilme becerisi kazandırmayı hedefler.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349455

Bu ders, Osmanlı Devleti’nin 1774 Küçük Kaynarca Antlaşması’ndan 1922’de saltanatın kaldırılmasına kadar geçen süredeki siyasi, sosyal ve ekonomik gelişmeleri inceler. Dersin ilk bölümü, 18. yüzyıl sonlarında Osmanlı Devleti’nin iç ve dış durumuna odaklanır. Küçük Kaynarca Antlaşması’nın sonuçları, özellikle Osmanlı-Rus ilişkileri bağlamında ele alınır. III. Selim dönemi ve Nizam-ı Cedid reformlarının içeriği ve tepkiler değerlendirilir. 1807 Kabakçı Mustafa İsyanı ve III. Selim’in tahttan indirilmesi ayrıntılarıyla incelenir. II. Mahmud döneminde yapılan reformlar, Yeniçeri Ocağı’nın kaldırılmasıyla birlikte açıklanır. 1826’da gerçekleşen Vak’a-i Hayriye ve askeri sistemdeki değişimler tartışılır. 1839 Tanzimat Fermanı’nın ilanı, içerdiği ilkeler ve uygulanışı incelenir. Tanzimat dönemiyle birlikte merkeziyetçi devlet yapısının güçlenmesi ele alınır. 1856 Islahat Fermanı’nın gayrimüslimlerle ilgili düzenlemeleri değerlendirilir. Kırım Savaşı (1853–1856) ve Osmanlı’nın ilk dış borçlanmaları analiz edilir. Osmanlı dış borçlanması ve Düyun-u Umumiye İdaresi’nin kuruluşu işlenir. Vilayet Nizamnamesi ve yerel idare reformları ders kapsamında ele alınır. 1876 I. Meşrutiyet’in ilanı ve Kanun-ı Esasi’nin kabulü anayasal gelişmeler olarak değerlendirilir. II. Abdülhamid’in tahta çıkışı ve I. Meşrutiyet’in askıya alınması anlatılır. II. Abdülhamid dönemi mutlakiyet yönetimi, sansür ve istihbarat politikaları ile incelenir. Bu dönemde eğitim, sağlık ve ulaştırma alanlarında yapılan yatırımlar değerlendirilir. 93 Harbi (1877–1878) ve Berlin Antlaşması’nın Osmanlı üzerindeki etkileri tartışılır. Ermeni meselesi ve büyük devletlerin müdahaleleri ders kapsamında analiz edilir. 1908 II. Meşrutiyet’in ilanı ve Meclis-i Mebusan’ın yeniden açılması anlatılır. İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin siyasette etkin hale gelişi ele alınır. 31 Mart Vakası ve II. Abdülhamid’in tahttan indirilmesi ayrıntılarıyla işlenir. 1912–1913 Balkan Savaşları ile Osmanlı’nın Avrupa’daki son topraklarını kaybetmesi ele alınır. Ders, Bab-ı Âli Baskını ve İttihatçıların iktidar üzerindeki kontrolünü irdeler. I. Dünya Savaşı öncesi Osmanlı-Alman yakınlaşması ve İttifaklar sistemi değerlendirilir. Osmanlı’nın savaş cepheleri (Çanakkale, Kafkasya, Kanal, Hicaz vb.) detaylı incelenir. Seferberlik uygulamaları ve cephe gerisi sosyal etkiler ele alınır. Ermeni tehciri, savaşın olağanüstü koşullarında değerlendirilen bir konu olarak ele alınır. 1916 Sykes-Picot Antlaşması ve Osmanlı topraklarının paylaşım planı açıklanır. 1917 Balfour Deklarasyonu’nun uzun vadeli etkileri tartışılır. 1918 Mondros Mütarekesi sonrası işgaller ve Osmanlı’nın siyasal çöküşü incelenir. 1920 Sevr Antlaşması’nın Osmanlı toprak bütünlüğü üzerindeki yıkıcı etkisi tartışılır. Saltanat yanlıları ile Anadolu’daki direniş hareketleri karşılaştırmalı olarak incelenir. Ders kapsamında Osmanlı’nın çözülme sürecinde toplumsal ve kültürel değişimler de ele alınır. Meclis-i Mebusan’ın son toplantısı ve Misak-ı Millî kararları analiz edilir. 1922’de saltanatın kaldırılması ve Osmanlı hanedanının tasfiyesi dersin son konularındandır. Bu süreçte Osmanlı’dan Türkiye Cumhuriyeti’ne geçişin tarihî temelleri değerlendirilir. Ders boyunca orijinal belgeler, hatıratlar ve kroniklerden alıntılarla analizler desteklenir. Öğrencilerin kaynaklara eleştirel bakışı teşvik edilir. Genel olarak ders, Osmanlı’nın son 150 yılındaki siyasi, toplumsal ve kurumsal dönüşümü bütüncül bir bakışla ele almayı amaçlar.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349370

1945 senesi, İkinci Dünya Savaşı’nın son yılı olması nedeniyle önemlidir. Bu yılın başında SSCB’nin Türkiye’ye verdiği notalar, ülkeyi çok fazla zorlamıştır. Savaş sonrası düzende kendisine Batı Bloğunda yer bulan Türkiye, bu sonuca Sovyet Rusya’nın tehditleri nedeniyle ulaşmıştır. Batı Bloğunun temsilcisi olan ABD’nin tesiriyle demokrasi kavramının daha konuşulur hale geldiği Türkiye, 1945’te çok partili hayata girerken 1946’da kurulan Demokrat Parti ile iç politikada daha aktif bir dönem başlamıştır. 1950 Genel Seçimleri ile iktidara gelen Demokrat Parti, 27 Mayıs 1960 Darbesi ile siyasi yaşamını sona erdirmiştir. 1950’li yıllar boyunca yukarıya doğru bir ivme kazanan Türkiye’de siyasi, ekonomik, sosyal ve kültürel politikalarla birlikte dış politika da oldukça hareketli bir hal almıştır. Darbeden sonra kurulan Milli Birlik Komitesi ile askeri vesayet dönemi başlamıştır. Türkiye’de 1960-1980 arasında iki parlamentolu bir yönetim süreci yaşanmıştır. 1961 ile beraber yeniden sivil yönetime geçen ülke, ilk defa koalisyon hükümetleriyle tanışmıştır. 1961-1965 arasında İsmet İnönü’nün başbakanlığında iki koalisyon ve bir azınlık hükümeti kurulurken 1965 Genel Seçimleri ile Adalet Partisi, Süleyman Demirel ile iktidara gelirken 1961 Anayasası’ndaki değişimlerle beraber Türkiye’de sokak hareketleri görünmeye başlamıştır. Demirel iktidarı, 1969 Genel Seçimleri ile de devam etmiştir. 12 Mart 1971’de verilen muhtıraya kadar devam eden bu süreç, muhtıra sonrasında Nihat Erim başbakanlığında ve askeri gölge altında devam etmiştir. Ancak 1971-1980 arasındaki ideolojik çatışmalar, 12 Eylül 1980 Darbesine kadar süregelmiştir. Darbenin ardından askeri vesayet günleri devam ederken siyaset işlemez hale gelmiştir. 1980’lerin ikinci yarısı itibariyle sivil siyasetin yeniden başladığı Türkiye’de 1990'lar Turgut Özal’ın ve Süleyman Demirel’in dönemleri olarak kayda geçmiştir. Aynı zamanda koalisyon hükümetlerinin de var olduğu bu yıllarda siyasi çalkantılar, ekonomik krizler, terör gibi sorunlar Türkiye’nin en çok etkisinde kaldığı konular olmuştur. 1945 senesi, İkinci Dünya Savaşı’nın son yılı olması nedeniyle önemlidir. Bu yılın başında SSCB’nin Türkiye’ye verdiği notalar, ülkeyi çok fazla zorlamıştır. Savaş sonrası düzende kendisine Batı Bloğunda yer bulan Türkiye, bu sonuca Sovyet Rusya’nın tehditleri nedeniyle ulaşmıştır. Batı Bloğunun temsilcisi olan ABD’nin tesiriyle demokrasi kavramının daha konuşulur hale geldiği Türkiye, 1945’te çok partili hayata girerken 1946’da kurulan Demokrat Parti ile iç politikada daha aktif bir dönem başlamıştır. 1950 Genel Seçimleri ile iktidara gelen Demokrat Parti, 27 Mayıs 1960 Darbesi ile siyasi yaşamını sona erdirmiştir. 1950’li yıllar boyunca yukarıya doğru bir ivme kazanan Türkiye’de siyasi, ekonomik, sosyal ve kültürel politikalarla birlikte dış politika da oldukça hareketli bir hal almıştır. Darbeden sonra kurulan Milli Birlik Komitesi ile askeri vesayet dönemi başlamıştır. Türkiye’de 1960-1980 arasında iki parlamentolu bir yönetim süreci yaşanmıştır. 1961 ile beraber yeniden sivil yönetime geçen ülke, ilk defa koalisyon hükümetleriyle tanışmıştır. 1961-1965 arasında İsmet İnönü’nün başbakanlığında iki koalisyon ve bir azınlık hükümeti kurulurken 1965 Genel Seçimleri ile Adalet Partisi, Süleyman Demirel ile iktidara gelirken 1961 Anayasası’ndaki değişimlerle beraber Türkiye’de sokak hareketleri görünmeye başlamıştır. Demirel iktidarı, 1969 Genel Seçimleri ile de devam etmiştir. 12 Mart 1971’de verilen muhtıraya kadar devam eden bu süreç, muhtıra sonrasında Nihat Erim başbakanlığında ve askeri gölge altında devam etmiştir. Ancak 1971-1980 arasındaki ideolojik çatışmalar, 12 Eylül 1980 Darbesine kadar süregelmiştir. Darbenin ardından askeri vesayet günleri devam ederken siyaset işlemez hale gelmiştir. 1980’lerin ikinci yarısı itibariyle sivil siyasetin yeniden başladığı Türkiye’de 1990'lar Turgut Özal’ın ve Süleyman Demirel’in dönemleri olarak kayda geçmiştir. Aynı zamanda koalisyon hükümetlerinin de var olduğu bu yıllarda siyasi çalkantılar, ekonomik krizler, terör gibi sorunlar Türkiye’nin en çok etkisinde kaldığı konular olmuştur.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349368

Mezuniyet Çalışması II dersi öğrencinin bir öğretim üyesi danışmanlığında bağımsız bir araştırma projesini yürütmesini tamamlamasını ve sonuçlandırmasını hedefler. Ders kapsamında öncelikle Mezuniyet Çalışması I döneminde hazırlanan tez önerisi ve elde edilen ön bulgular gözden geçirilir ve nihai araştırma planı üzerinde son rötuşlar yapılır. Öğrenci danışmanı ile düzenli toplantılar yaparak araştırma sürecinin her aşamasını tartışır ve geri bildirim alır. Tez yazım sürecine giriş yapılarak akademik yazım kurallarına uygunluk sağlanır. Literatür taraması genişletilir ve güncel kaynaklar çalışmaya dahil edilir. Araştırma sorusu veya hipotezler gerekiyorsa verilere dayalı olarak yeniden şekillendirilir. Veri toplama yöntemleri (anket, mülakat, deney, gözlem, belge analizi vb.) titizlikle uygulanır ve veri seti tamamlanır. Toplanan nicel veriler için uygun istatistiksel analiz teknikleri (t-testi, ANOVA, korelasyon, regresyon vb.) seçilir ve uygulanır. Nitel veriler için içerik analizi veya betimsel analiz gibi yöntemler kullanılarak verilerin çözümlenmesi sağlanır. Analizlerin geçerlilik ve güvenilirliğini sağlamak için gerekli önlemler alınır. Elde edilen bulgular sistematik bir şekilde düzenlenir ve tablolar, grafikler veya şekiller halinde sunuma hazır hale getirilir. Bulguların yorumlanması aşamasında literatürdeki diğer çalışmaların sonuçları ile karşılaştırmalar yapılır. Beklenen ve beklenmeyen bulguların nedenleri derinlemesine tartışılır. Tezin "Giriş" bölümü, araştırmanın problemini, amacını, önemini, sınırlılıklarını ve tanımlarını net bir şekilde ortaya koyacak şekilde yeniden düzenlenir ve geliştirilir. "Yöntem" bölümü, evren ve örneklem, veri toplama araçları ve veri analiz yöntemleri ayrıntılı olarak açıklanarak yazılır. "Bulgular" bölümü, araştırma soruları veya hipotezler doğrultusunda analiz edilmiş verilerin nesnel bir sunumunu içerir. "Tartışma" bölümü, bulguların anlamını, teorik ve pratik çıkarımlarını ve literatürle nasıl örtüştüğünü veya ayrıştığını ele alır. "Sonuç" bölümü, çalışmanın ana hatlarını özetler ve araştırma sorularına verilen cevapları vurgular. Özet (Abstract) bölümü, çalışmanın tüm unsurlarını kısa ve öz bir şekilde okuyucuya sunacak şekilde Türkçe ve İngilizce olarak yazılır. Tezin genel yapısı, tutarlılığı ve akademik dil kullanımı kontrol edilir. Alıntı yapma ve kaynak gösterme (APA, MLA, Chicago vb. stil) kurallarına bütünüyle uyulur. Kaynakça (Referans Listesi) eksiksiz ve standartlara uygun olarak oluşturulur. Tezin tamamı danışman tarafından son kez incelenir ve gerekli düzeltmeler yapılır. Tez, belirlenen formata (yazı tipi, punto, kenar boşlukları, sayfa numarası vb.) uygun hale getirilir. Tez çıktısı alınarak fiziksel kontrolü yapılır. Jüri önünde yapılacak olan sözlü tez savunması için bir sunum (PowerPoint/Prezi vb.) hazırlanır. Sunum, tezin en önemli noktalarını (giriş, yöntem, bulgular, tartışma ve sonuç) vurgulayacak şekilde tasarlanır. Savunma provaları yapılarak sunum teknikleri ve süre yönetimi konusunda beceriler geliştirilir. Öğrenci, jürinin sorabileceği olası sorulara hazırlık yapar. Nihai tez teslimi, üniversitenin belirlediği tarih ve kurallar çerçevesinde gerçekleştirilir. Tez savunma sınavında öğrenci çalışmasını jüri üyeleri önünde etkili bir şekilde sunar. Jüri üyelerinin sorularına cevap verir ve çalışmasını bilimsel bir zeminde savunur. Jürinin değerlendirmesi sonucunda tez onaylanır, revizyon istenebilir veya reddedilir. Gerekirse jürinin talep ettiği düzeltmeler ve revizyonlar yapılır. Onaylanan tezin bir kopyası bölüm arşivine teslim edilir. Bu süreç, öğrencinin uzmanlaştığı alanda derinlemesine bilgi edinmesini sağlar. Bağımsız bir araştırma projesini baştan sona yönetme deneyimi kazandırır. Eleştirel düşünme, analiz, sentez ve problem çözme becerilerini en üst düzeye çıkarır. Akademik yazma ve etkili sunum yapma konusundaki yetkinliği artırır. Bilimsel etik ve sorumluluk bilincini pekiştirir. Mezuniyet sonrası iş hayatına veya lisansüstü eğitime hazırlar. Özgün bir katkı sunmanın ve bilginin sınırlarını genişletmenin pratiğini yaptırır. Özgüveni ve profesyonel duruşu güçlendirir. Disiplinlerarası bir bakış açısı kazandırabilir. Zaman yönetimi ve proje planlama becerilerini geliştirir. Bu ders öğrencinin lisans eğitiminin doruk noktasını oluşturur ve edindiği tüm bilgi ve becerileri sınadığı bir capstone deneyimidir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349369

Arşiv Vesikaları II dersi, öğrencilerin paleografik becerilerini ileri seviyeye taşıyarak Osmanlı bürokrasi tarihinin en karmaşık ve uzmanlık gerektiren belge gruplarını kapsamlı bir şekilde incelemeyi hedefler. Dersin odağında, özellikle Maliye ve Defterdarlık kayıtlarında kullanılan ve okunması oldukça güç olan Siyakat yazısının temel prensipleri, rakam sistemleri ve kısaltmaları yer alır. Öğrenciler, Divan-ı Hümayun’un en prestijli yazısı olan Divani ve Celî Divani türlerini, bu yazıların kullanıldığı ferman, berat ve ahidnâme-i hümayunlar üzerinden detaylıca analiz ederler. 18. ve 19. yüzyıl Osmanlı diplomasisinin geçirdiği evrim, yabancı devletlerle yapılan yazışmalar ve elçilik raporları gibi uluslararası nitelikteki belgelerin tahliliyle ele alınır. Şer’iyye sicillerinin karmaşık yapısı, hüccetler, ilamlar ve vakıf kayıtlarının hukuk dili ile toplumsal yansımaları üzerine derinlemesine okuma pratikleri gerçekleştirilir. Osmanlı mali sisteminin kalbi sayılan İrad-ı Cedid, Mansure Hazinesi ve Hazine-i Hassa gibi farklı fonlara ait muhasebe kayıtlarının teknik analizi yapılır. Tanzimat dönemiyle birlikte değişen bürokratik dilde ortaya çıkan yeni kavramlar, ıstılahlar ve diplomatik kuralların modernleşme süreciyle olan bağı sorgulanır. Meclis-i Vala-yı Ahkam-ı Adliye ve Şura-yı Devlet gibi yüksek yargı organlarının tutanakları ile mazbata türü belgelerin idari işleyişteki yeri incelenir. Tapu tahrir defterlerinden temettuât ve nüfus defterlerine kadar uzanan geniş bir yelpazede, istatistiksel veri içeren belgelerin tarihsel demografi ve ekonomi çalışmalarında nasıl kullanılacağı öğretilir. Belgelerin fiziksel özelliklerinden yola çıkarak kağıt filigranları, mühür çeşitleri ve tuğra formlarındaki estetik değişimlerin kronolojik tespiti üzerine ileri düzey bilgiler sunulur. Birinci el kaynakların tenkidinde "iç ve dış tenkit" metotları en üst düzeyde uygulanarak, belgelerin ideolojik arka planı ve gerçekliği tartışmaya açılır. Eyaletlerden merkeze gönderilen tahriratlar ve mahalli idarelerin yazışma usulleri üzerinden taşra teşkilatının hiyerarşik yapısı çözümlenir. Askeri tarih araştırmaları için hayati öneme sahip olan yoklama defterleri, ruznamçeler ve sefer kayıtlarının terminolojisi üzerine uzmanlaşma sağlanır. Paleografik zorlukların aşılması için Osmanlı Türkçesi sözlükleri, lügatler ve onomastik (özel isim) çalışmalarının arşiv araştırmalarındaki yardımcı rolü vurgulanır. Dijital arşivcilikte gelişmiş arama teknikleri, mikrofilm kullanımı ve dijital restorasyon süreçlerinin tarih araştırmalarına katkısı güncel örneklerle anlatılır. Öğrencilere, karşılaştıkları anonim veya eksik belgelerin türünü ve dönemini, diplomatik ipuçlarını kullanarak teşhis etme yetisi kazandırılır. Osmanlı Devleti’nin son dönemindeki çok dilli yazışmalar ve azınlıklarla ilgili belgelerin tasnifi üzerine farkındalık oluşturulur. Bilimsel bir yayının mutfağı sayılan arşiv çalışmasında, bir belgenin transkripsiyonundan notlandırılmasına ve akademik yoruma dönüştürülmesine kadar tüm aşamalar bireysel projelerle deneyimlenir. Ders sonunda her öğrenci, Osmanlı arşivinin en zorlu fonlarından birinde bağımsız araştırma yapabilecek metodolojik disipline ve teknik donanıma sahip olur. Bu süreçte arşiv vesikalarının sadece idari kayıtlar değil, aynı zamanda diplomatik bir sanat eseri ve kültürel bir miras olduğu bilinci pekiştirilir. Nihayetinde bu ders, lisans öğrencilerini akademik kariyerlerinde birer arşiv uzmanı ve yetkin tarihçi olma yolunda en zorlu sınavlara hazırlamayı gaye edinir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349449

Öğrencilere bu derste; öncelikle eğitimin ne olduğu ve öğretim ile olan ilişkisi anlatılmaktadır. Eğitim yapıldığı yer olan okulların tarihi incelenmektedir. Bu konuda Mısır, İran, Hindistan, Yunanistan gibi coğrafi yerlerde Eski Çağlara dayanan eğitim kültürüne değinilmektedir. Türklerde eğitim bilindiği üzere Hunlar ile başlamakta, Türk devletlerinden Göktürkler, Uygurlar, Karahanlılar, Selçuklular, Osmanlılar yoluyla günümüze kadar gelmektedir. Hunlar döneminde eğitim faaliyetleri kurum şeklinde olmamakla beraber hayat ile iç içedir. Hunlar askeri, mesleki ve idari gereksinimleri nedeniyle toplum içinde ata binme, ok atma ve kılıç kullanma, elbise dikme, çadır kurma, gıda temin etme, ev aletleri üretme, süs eşyası yapma, devlet ve halkın için öğütler vb. şeklinde icra edilmiştir. Göktürkler döneminde yazıya geçildiği için kısmi oranda eğitim gelişmek için uygun şartlara sahip olmuştur. Uygurlar döneminde ise eğitim faaliyetleri gerçek anlamda başlamış ve kağıt ile mürekkebin önemi kavranmış, öğrencilere mekanlarda ders verilmiş ve karşılığında sınava tabi tutulmuşlardır. Uygurlar da Göktürkler gibi alfabeye sahip fakat onlardan daha bilinçli bir sisteme geçmiştir. Dönemlerinde sözlükler yazılmış ve tercüme faaliyetlerine girişilmiştir. Karahanlılar döneminde İslami eğitim tarzı olan medreselere geçişmiştir. Yusuf Has Hacip, Kaşgarlı Mahmut, Edip Ahmed Yükneki, Ahmet Yesevi gibi Türk tarihinde önemli şahsiyetler yetişmiştir. Bu dönemde medreseler bir öğretim programına sahiptir. Var olan eğitim kurumları Karahanlılar ile daha organize hale gelmiştir. Diğer milletleri eğitecek seviyede eğitmenler yetişmeye başlamıştır. Öğretmenlik mesleğinin önemi kavranmıştır. Selçuklular dönemi ile medreseler daha da gelişmiş ve eğitim propaganda aracı yapılacak kadar önemli bir seviyeye yükselmiştir. Selçuklular birçok medrese açtırmış ve medreselerin yanında çeşme, çarşı, hamam gibi medrese mimarisi gelişmeye başlayarak devasa eserler günümüze kalmıştır. Selçuklular kendilerinden sonra gelen Selçuklu devletlerine de örnek teşkil etmiştir. Öğrencilere bu derste Osmanlı Devleti’ne kadar gelen eğitim mirası anlatılarak Osmanlılar döneminde kurulan medreselerin, Enderunların ve sıbyan mekteplerinin içeriği hakkında bilgiler verilmektedir. Medreseler Yükseliş Dönemi’ne kadar temel yapısını değiştirmeden korumuştur. Fakat 17. yüzyıl ile başlayan gelişmeler Osmanlılar eğitim kurumlarında ve eğitim politikalarında değişime zorlamıştır. Ordunun ıslahı için düşünülen eğitim yapısı diğer alanlara da etki bırakmıştır. Yeni dönemde bu amaç için kurulan Mühendishane-i Bahr-i Hümayun, Mühendishane-i Berr-i Hümayun, Mekteb-i Tıbbiye ve Mekteb-i Harbiye gibi kurumlardan bahsedilmektedir. Daha sonra Tanzimat dönemi ile eğitim politikası Osmanlılık gibi düşünceler etrafında şekillenmiştir. Öğrencilere bu derste; Tanzimat döneminde açılan eğitim kurumlar, eğitim hakkında çalışma yapan kişiler 1869 Maarif Nizamnamesi detaylı şekilde açıklanmaya çalışılır. Daha sonra I. Meşrutiyet ve II. Abdülhamid dönemlerinde var olan eğitim politikalarının uygulanmaya, şekillenmeye ve yaygınlaşmaya başladığı bir dönemdir. Bu dönemden sonra II. Meşrutiyet döneminde var olan eğitim politikası Türkçülük etrafında şekillenmiştir. Bu dönemde eğitim politikasında modern izler görülmeye başlar. Tevfik Fikret, Ziya Gökalp, Satı Bey, Emrullah Efendi gibi isimlerin eğitim politikaları tartışılır. Bu döneminde savaşlar ve maddi sıkıntılar içinde geçtiği bilinmekle beraber Kurtuluş Savaşı boyunca eğitim kongreleri devam etmiştir. Cumhuriyet döneminde ise açılan ibtidailer, rüşdiyeler, idadiler, sultaniler, meslek okulları, askeri okullar, medreseler, darülfünunlar için Tevhid-i Tedrisat kanunu yayımlanmış ve kanun içinde konumları belirlenmiştir. Eğitimde birlik, millilik ve laiklik gibi konular ele alınmıştır. Öğrencilere bu derste Atatürk’ün eğitim politikalarına kadar var olan eğitimciler, eğitim kurumları, kanunlar ve faaliyetler detaylı şekilde incelenmektedir. Son bölümde İslamiyet öncesi, İslamiyet sonrası, Osmanlı dönemi ve Cumhuriyet dönemi Türk eğitim tarihi hakkında karşılaştırmalar ve gelişime ait bilgiler karşılaştırma yapılarak sunulmaktadır.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349450

Ders, Türkiye Cumhuriyeti tarihinin temel kaynak türlerini tanıtarak başlar. Öncelikle tarihsel kaynak kavramı ve sınıflandırmaları ele alınır. Birincil (birinci el) ve ikincil (ikinci el) kaynakların farkları açıklanır. Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçiş sürecinde kullanılan arşiv belgeleri tanıtılır. Cumhuriyet dönemine ilişkin resmi belgeler (kararnameler, kanunlar, tutanaklar) incelenir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Zabıt Ceridesi detaylı biçimde analiz edilir. Meclis konuşmaları ve tutanaklarının tarihî araştırmalarda nasıl kullanılacağı öğretilir. Atatürk’ün Nutuk adlı eseri kaynak olarak değerlendirilir. Nutuk’un içerik, bağlam ve anlatım yönünden nasıl inceleneceği açıklanır. Atatürk’ün diğer söylev ve demeçleri kronolojik olarak ele alınır. Basın-yayın organlarının tarihî kaynak olarak kullanımı tartışılır. Cumhuriyet dönemi gazeteleri (Hakimiyet-i Milliye, Cumhuriyet, Ulus vb.) örneklenir. Arşivcilik ve arşiv okuma tekniklerine dair temel bilgiler verilir. Osmanlıca belgeleri okuyabilme becerisi kazandırmaya yönelik örnek çalışmalar yapılır. Cumhuriyet Arşivi, Başbakanlık Osmanlı Arşivi ve TBMM arşivleri tanıtılır. Hariciye, Dahiliye, Emniyet ve Askerî belgelerin tarihsel önemi ele alınır. Diplomatik belgelerin Cumhuriyet tarihi araştırmalarında nasıl kullanıldığı öğretilir. Lozan Antlaşması süreciyle ilgili belgeler üzerinde uygulamalı inceleme yapılır. Devletler arası yazışmaların içeriği, dili ve amacı analiz edilir. Yabancı kaynaklar (seyahatnameler, raporlar, elçilik belgeleri) da ders kapsamına alınır. İngiliz, Fransız ve Amerikan arşivlerinden elde edilen belgeler örneklenir. Tarih yazımında sözlü tarih çalışmalarının yeri tartışılır. Tanıklıklar, anılar ve mülakatların doğruluk ve geçerliliği değerlendirilir. İsmet İnönü, Celal Bayar, Kazım Karabekir gibi isimlerin hatıratları incelenir. Hatıratların tarihî olayları yansıtma biçimleri eleştirel bir yaklaşımla değerlendirilir. Fotoğraf, afiş, karikatür gibi görsel kaynakların tarih yazımındaki rolü anlatılır. Belgesel filmler, propaganda materyalleri ve haber filmleri üzerinden görsel analiz yapılır. Cumhuriyet’in ilanı, inkılaplar ve savaşlar gibi olaylara görsel belgelerle yaklaşılır. Dönemin edebî eserlerinin tarihsel veri olarak kullanımı ele alınır. Roman, şiir ve tiyatro eserlerinin ideolojik ve tarihî bağlamları tartışılır. Arşiv dışı kaynaklarla tarih yazımındaki zorluklar anlatılır. Akademik tarihçilikte kaynak eleştirisi yöntemleri öğretilir. Kaynakların güvenilirlik, tarafsızlık ve içerik açısından değerlendirilmesi yapılır. Farklı kaynakların karşılaştırmalı analiz yöntemleri üzerinde durulur. Akademik metin yazımında kaynak kullanımına ilişkin uygulamalı çalışmalar yapılır. Bilimsel atıf ve dipnot gösterme kuralları öğretilir. Öğrencilerle birlikte örnek belge inceleme uygulamaları yapılır. Grup çalışmalarıyla belge çözümleme yetenekleri geliştirilir. Öğrenciler, dönem sonu ödevi kapsamında bir kaynak çalışması hazırlar. Ders süresince çeşitli dijital arşiv platformları tanıtılır. Cumhuriyet Arşivi’nin dijital erişim olanakları uygulamalı olarak gösterilir. T.C. Devlet Arşivleri Başkanlığı’nın yayınladığı kaynaklar incelenir. Resmî İstatistik kaynakları (DİE/TÜİK) tarih araştırmalarında nasıl kullanılır, anlatılır. Siyasi partilere ait yayınlar ve bildiriler üzerinden ideolojik analiz yapılır. Sendikal ve sivil toplum kuruluşlarının belgeleri tarih yazımına nasıl katkı sağlar, örneklendirilir. Dönemsel raporlar, müfettiş raporları ve kamu belgeleri analiz edilir. Ders boyunca farklı dönemlere ait kaynaklara tematik olarak yaklaşılır. Erken Cumhuriyet Dönemi, Çok Partili Hayat, Darbeler ve 1980 sonrası kaynakları ayrı ayrı ele alınır. Ders sonunda öğrencilerin kaynak türleri arasında ayrım yapabilme ve tarihî verileri yorumlayabilme yeterliliği kazanması hedeflenir. Genel tekrar ve değerlendirme ile ders tamamlanır.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349451

Bu ders kapsamında öncelikle siyaset sosyolojisinin tanımı, kapsamı ve temel problematikleri ele alınarak öğrencilerin siyasal olguları sosyolojik bir perspektiften analiz edebilme becerisi kazanmaları amaçlanır. Dersin başlangıcında siyaset sosyolojisine ilişkin temel kavramlar tanıtılır ve bu kavramların toplumsal yapı ile ilişkisi ortaya konur. Siyaset sosyolojisinin çalışma alanına ilişkin farklı kuramsal yaklaşımların temel argümanları karşılaştırmalı olarak ele alınır. İktidar olgusu, farklı kuramsal yaklaşımlar üzerinden çok boyutlu biçimde ele alınır. Bu bağlamda Michel Foucault’nun “iktidarın her yerdeliği” yaklaşımı incelenerek iktidarın yalnızca kurumsal yapılarda değil, gündelik pratikler içinde de nasıl üretildiği tartışılır. Ardından Pierre Bourdieu’nün simgesel iktidar kavramsallaştırması ele alınarak kültürel sermaye, habitus ve alan ilişkisi çerçevesinde iktidarın yeniden üretim mekanizmaları analiz edilir. Meşruiyet ve otorite kavramları klasik sosyolojik kuramlar ışığında değerlendirilir. Dersin devamında siyasete ilişkin temel sosyolojik yaklaşımlar kuramsal bir bütünlük içinde ele alınır. İşlevselci yaklaşımın siyasal sistemi toplumsal bütünleşmenin bir unsuru olarak nasıl konumlandırdığı incelenir. Çoğulcu yaklaşımın farklı çıkar grupları arasındaki dengeye yaptığı vurgu analiz edilir. Elit teorisinin siyasal gücün belirli gruplar arasında yoğunlaştığına ilişkin savları değerlendirilir. Marksist-çatışmacı yaklaşımın siyaset ile ekonomik yapı arasındaki ilişkiyi nasıl kurduğu tartışılır. Siyaset olgusunun doğasına yönelik tartışmaların ilk bölümünde ekonomik determinizm yaklaşımı ele alınır ve bu yaklaşımın siyasal süreçleri ekonomik altyapı üzerinden açıklama biçimi analiz edilir. Marksist teori çerçevesinde siyaset kavramının nasıl konumlandırıldığı ve devletin sınıfsal niteliği üzerinde durulur. İkinci bölümde ise siyasetin göreli özerkliği tartışmaya açılır. Bu bağlamda Antonio Gramsci’nin hegemonya kavramı, rızanın üretimi ve ideolojik süreçler bağlamında değerlendirilir. Louis Althusser’in devletin ideolojik ve baskı aygıtlarına ilişkin yaklaşımı analiz edilerek ideolojinin yeniden üretim süreçlerindeki rolü tartışılır. Devletin ideolojik aygıtları ve baskı aygıtları arasındaki ayrım detaylı biçimde ele alınır. Siyasetin özerkliği tartışmaları çerçevesinde Ernesto Laclau ve Chantal Mouffe’un söylem kuramı ve hegemonya anlayışları değerlendirilir. Dersin ilerleyen aşamasında elitler ve siyaset ilişkisi tarihsel ve kuramsal bir perspektifle ele alınır. Vilfredo Pareto’nun elitlerin dolaşımı kuramı incelenir ve siyasal sistemlerin dinamik yapısı ile ilişkilendirilir. Gaetano Mosca’nın yönetici sınıf yaklaşımı değerlendirilerek siyasal iktidarın örgütlenme biçimleri tartışılır. Robert Michels’in oligarşinin demir yasası çerçevesinde örgütlerin kaçınılmaz biçimde elitist yapılara dönüşme eğilimi analiz edilir. Demokratik elitizm tartışmaları farklı kuramsal yaklaşımlar ışığında ele alınır. C. Wright Mills’in iktidar eliti kavramsallaştırması üzerinden modern toplumlarda siyasal ve ekonomik gücün yoğunlaşma biçimleri değerlendirilir. Dersin son bölümünde siyasal kültür, siyasal iletişim ve kamuoyu kavramları ele alınarak bireylerin siyasal tutum ve davranışlarının oluşum süreçleri analiz edilir. Siyasal katılım biçimleri ve iletişim araçlarının siyasal süreçler üzerindeki etkileri tartışılır. Temsil kavramı, demokratik sistemlerin işleyişi bağlamında değerlendirilir ve siyasal partilerin bu süreçteki rolü incelenir. Böylece ders boyunca öğrencilerin siyasal olguları çok boyutlu, eleştirel ve kuramsal bir çerçevede analiz edebilmeleri hedeflenir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349456

Bu ders, Türk Müziği I dersinde alınan temel bilgilerin üzerine inşa edilerek, öğrencileri makam ve usul bilgisinde ileri bir seviyeye taşımayı hedefler ve derste ilk olarak, Hicaz, Hümâyun, Uşşak, Nevâ, Kürdîlihicazkâr, Sûzidil, Muhayyer ve Rast makamları gibi temel makamların detaylı seyir analizleri yapılacak; bu makamların karar, güçlü, asma karar perdeleri ve karakteristik seyir özellikleri incelenecektir. Her bir makam, tarihsel bağlamı ve duygusal ifade gücü ile birlikte ele alınacak; bu makamlara ait geleneksel eserlerin icra çalışmaları, nazariyat ile pratik arasındaki bağı güçlendirmek amacıyla sıklıkla uygulanacaktır. Usul bilgisi, basit ve bileşik usullerin yanı sıra, daha karmaşık yapılar olan Düyek, Ağır Düyek, Aksak, Curcuna, Devr-i Kebir, Fahte, Hafif, Sengin Semai ve Yürük Semai girişimleri ile genişletilecek; öğrencilerin bu usulleri hem vurma hem de beste üzerinde takip edebilme becerileri geliştirilecektir. Düyek usulünün Ağır ve Yürük formları arasındaki nüans farkları uygulamalı olarak gösterilecek; usullerin, eserin karakterini ve icra hızını nasıl belirlediği çeşitli örneklerle açıklanacaktır. Bileşik usullerin ölçü ve vuruş yapıları, teorik olarak anlatılacak ve bu usullerde yazılmış eserlerin meşk edilmesi sağlanacaktır. Taksim (doğaçlama) sanatı, bir makamı ifade etme ve dinleyiciyi bir duygudan diğerine taşıma aracı olarak derinlemesine işlenecek; öğrencilerin belirli bir makamda kısa taksimler yapabilmesi için gerekli olan melodik cümleleşme ve perde seçimi teknikleri üzerinde durulacaktır. Saz eserleri formlarından olan Peşrev ve Saz Semaisi'nin yapısal özellikleri (hanane, teslim, meyan bölümleri) detaylandırılarak, bu formların bestelenme ve icra edilme prensipleri öğretilecektir. Sözlü eser formları olan Kâr, Beste, Ağır Semai, Yürük Semai ve Şarkı'nın nazım yapıları, güfte-müzik ilişkisi ve icra gelenekleri bağlamında incelenecek; farklı form özelliklerine sahip eserlerin repertuvar çalışmaları yapılacaktır. Güfte analizi ile Türk Müziği'nde şiir ve müzik arasındaki ayrılmaz bağ vurgulanacak; vezin (ölçü) ve aruz kalıplarının melodik yapıyı nasıl şekillendirdiği gösterilecektir. Transpoze (göçürme) teknikleri üzerinde durularak, bir eserin orijinal ruhunu bozmadan farklı bir perde dizisine nasıl aktarılabileceği uygulamalı olarak gösterilecektir. Bona (solfej) çalışmaları, makamsal seyir ve usul vuruşlarını içerecek şekilde ilerletilecek; öğrencilerin bir partisyonu hem makam hem de ritim duygusuyla okuyabilmesi sağlanacaktır. Dörtlü ve beşli aralıkların Türk Müziği'ndeki temel yapı taşları olarak nasıl kullanıldığı, makamların oluşumundaki rolleri tekrar vurgulanacak ve "çeşni" kavramına giriş yapılacaktır. Geçki (modülasyon) teknikleri, bir makamdan diğerine nasıl geçileceği, geçki yapılacak makamların seçimi ve geçki sırasında dikkat edilmesi gereken kurallar örneklerle anlatılacaktır. Türk Müziği'nde kullanılan geleneksel çalgılar (ney, tanbur, kemençe, ud, kanun vb.) tanıtılacak ve bu çalgıların icra teknikleri, ses renkleri ve makamları ifade etme biçimleri hakkında bilgi verilecektir. Toplu icra (koro veya saz heyeti) çalışmaları yapılarak, öğrencilerin bir bütün içinde uyumlu şekilde çalma ve söyleme becerileri geliştirilecek; icra sırasında dikkat edilmesi gereken "neyzenbaşı" veya "serhanende" gibi liderlik rolleri anlatılacaktır. Türk Müziği'ndeki üslup farklılıkları (klasik, dini, mehter, şehir müziği, folklorik) karşılaştırmalı olarak incelenecek ve her bir üslubun kendine özgü icra teknikleri üzerinde durulacaktır. Dönem projesi olarak, öğrencilerden belirli bir makam ve formda küçük bir beste veya düzenleme yapmaları veya bir makam üzerine detaylı bir analiz yazmaları beklenecek; bu proje, öğrencinin yaratıcılığını ve öğrendiği teorik bilgileri sentezleme becerisini ölçecektir. Dersin sonlarına doğru, Klasik Türk Müziği'nin önemli bestekârları (Dede Efendi, Itri, Hacı Arif Bey vb.) ve icracıları tanıtılacak; bu şahsiyetlerin müziğe katkıları ve üslup özellikleri dinleme örnekleri eşliğinde işlenecektir. Notasyon (yazım) kuralları, Hamparsum ve Batı notasyonu karşılaştırmalı olarak tekrar hatırlatılacak ve eserlerin doğru bir şekilde yazılıp okunabilmesi için pratikler yapılacaktır. Mikrotonal aralıklar (kommalar) ve özellikle "bakiyye" ve "küçük mücenneb" gibi aralıkların makam içindeki işlevleri pratik örneklerle pekiştirilecektir. İcra sırasında doğaçlama yapabilme, eserlere nüans katabilme ve müzikal ifadeyi güçlendirme teknikleri üzerinde bireysel ve grup çalışmaları yürütülecektir. Repertuvar geliştirmeye büyük önem verilecek ve öğrencilerin en az bir formda (saz eseri veya sözlü eser) belirli sayıda eseri icra edebilir seviyeye gelmesi sağlanacaktır. Ders, öğrencilerin Türk Müziği'nin felsefi ve estetik temellerini anlamasına yardımcı olacak okumalar ve dinletilerle desteklenecek; dönem sonunda yapılacak bir final konseri veya sınavı ile öğrencilerin bireysel ve kolektif kazanımları değerlendirilecektir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349457

Siyaset Bilimi II dersi kapsamında, ilk olarak modern siyasal sistemlerin kurumsal yapıları ve işleyiş dinamikleri derinlemesine analiz edilerek karşılaştırmalı siyasetin metodolojik temelleri üzerine durulur. Siyasal kurumların toplumsal istikrar üzerindeki etkileri incelenirken, anayasal tasarımların farklı ülkelerdeki uygulama sonuçları vaka analizleri eşliğinde ele alınır. Demokratikleşme kuramları ve otoriter rejimlerin dayanıklılık stratejileri, Samuel Huntington’ın demokrasi dalgaları teorisi çerçevesinde tarihsel bir perspektifle irdelenir. Kamu politikası analizi sürecinde, bir toplumsal sorunun nasıl siyasal gündeme dönüştüğü ve karar alma mekanizmalarının nasıl işlediği aşamalı olarak aktarılır. Refah devletinin geçirdiği dönüşüm, neoliberal politikaların sosyal haklar üzerindeki etkisi ve devletin ekonomideki değişen rolü eleştirel bir süzgeçten geçirilir. Siyasal elitlerin devşirilme süreçleri ve bürokrasinin siyasal karar alma üzerindeki teknokratik ağırlığı, modern yönetim kuramları üzerinden tartışılır. Küreselleşmenin ulus-devlet üzerindeki aşındırıcı etkileri ve uluslararası örgütlerin iç siyaset üzerindeki belirleyici gücü güncel örneklerle analiz edilir. Kimlik siyaseti, etnisite ve dinin modern siyasal çatışmalardaki yükselişi, sekülerleşme teorilerinin sınırları bağlamında incelenir. Toplumsal cinsiyet perspektifinin kamu politikalarına entegrasyonu ve kadının siyasal karar alma mekanizmalarındaki temsiliyet sorunları ele alınır. Popülizmin farklı tezahürleri, sağ ve sol popülist hareketlerin liberal demokrasiye yönelik yarattığı meydan okumalar kuramsal düzeyde tartışılır. Seçmen davranışındaki kaymalar, partizanlık bağlarının zayıflaması ve medya-siyaset ilişkisinin dijitalleşme çağındaki yeni boyutu üzerinde durulur. Siyasal şiddetin nedenleri, terörizmle mücadele stratejileri ve güvenlik-özgürlük dengesinin demokratik sistemlerdeki hassas konumu irdelenir. Ekolojik krizlerin ve iklim değişikliğinin küresel siyasal gündemi nasıl yeniden şekillendirdiği, "Yeşil Siyaset" ve sürdürülebilirlik kavramları üzerinden analiz edilir. Göç hareketlerinin neden olduğu siyasal kutuplaşmalar, mülteci politikaları ve vatandaşlık kavramının sınır ötesi boyutu tartışmaya açılır. Siyasal iletişimde dezenformasyonun rolü, sosyal medyanın yankı odaları yaratma etkisi ve dijital aktivizmin toplumsal hareketler üzerindeki dönüştürücü gücü ele alınır. Federalizm, konfederalizm ve üniter devlet modellerinin yönetim kapasiteleri ile yerel yönetimlerin özerklik sınırları karşılaştırmalı olarak sunulur. Yargı aktivizmi, anayasa mahkemelerinin siyasal alana müdahalesi ve hukukun siyasallaşması tartışmaları güncel vaka analizleriyle derinleştirilir. Siyasal sosyalleşme araçlarının dönüşümü, genç kuşağın siyasal katılım biçimleri ve apolitizm tartışmaları sosyolojik bir perspektifle değerlendirilir. Uluslararası siyasal iktisadın temel dinamikleri, ticaret savaşları ve ekonomik yaptırımların birer dış politika aracı olarak kullanımı üzerinde durulur. İnsan haklarının korunmasına yönelik uluslararası mekanizmaların etkinliği ve egemenlik hakları ile evrensel değerler arasındaki gerilim noktaları analiz edilir. Çatışma çözümü, barış inşası ve toplumsal uzlaşı süreçlerinin demokratik istikrar için taşıdığı hayati önem vurgulanır. Bilgi teknolojilerinin gözetim toplumu yaratma riski, veri güvenliği ve yapay zekanın siyasal karar alma süreçlerindeki gelecekteki rolü tartışılır. Siyasal meşruiyet krizleri, hükümetlerin istifası ve rejim değişikliklerine yol açan toplumsal kırılma noktaları tarihsel örneklerle açıklanır. Siyasi etik, yolsuzlukla mücadele yöntemleri ve şeffaf yönetim ilkelerinin toplumsal güven üzerindeki etkisi irdelenir. Lobicilik faaliyetleri, çıkar gruplarının yasama süreçlerine etkisi ve kurumsal çoğulculuğun sınırları ele alınır. Avrupa Birliği gibi ulus-üstü yapıların üye ülkelerin iç siyasal dinamiklerini nasıl dönüştürdüğü vaka çalışmalarıyla gösterilir. Siyaset biliminde rasyonel tercih teorisi, oyun teorisi ve kurumsal analiz yöntemlerinin ileri düzey uygulamaları üzerinde durulur. Milliyetçiliğin yeni türleri, mikro-milliyetçilik ve küresel vatandaşlık idealleri arasındaki rekabet analiz edilir. Refah dağılımı adaletsizliğinin yol açtığı sınıfsal gerilimler ve bu gerilimlerin siyasal radikalleşme üzerindeki etkileri değerlendirilir. Kentsel siyaset, mega kentlerin yönetim sorunları ve yerel demokrasinin güçlendirilmesi stratejileri tartışılır. Siyasal liderlik tipleri, kriz anlarında liderlik performansı ve kamuoyu ile kurulan karizmatik bağın dinamikleri incelenir. Silahlı kuvvetlerin siyasal sistemdeki yeri, sivil-asker ilişkileri ve demokratik denetim mekanizmaları ele alınır. Din-devlet ilişkilerinin farklı modelleri, laiklik uygulamaları ve teokratik eğilimlerin modern dünyadaki yansımaları analiz edilir. Uluslararası göç hukuku ve sığınmacı haklarının ulusal güvenlik politikalarıyla kesiştiği noktalar tartışmaya açılır. Enerji jeopolitiği, kaynak savaşları ve enerji güvenliğinin ulusal siyaset üzerindeki belirleyici etkisi üzerinde durulur. Sosyal devletin krizi ve alternatif sosyal politika önerileri ekonomik veriler ışığında değerlendirilir. Siyasal partilerin finansmanı, seçim harcamalarının denetimi ve siyasal rekabetin adilliği tartışılır. Kamu diplomasisi, yumuşak güç kullanımı ve bir ülkenin uluslararası imajının siyasal başarısı üzerindeki etkileri analiz edilir. Bilim ve teknoloji politikalarının devletlerin küresel rekabet gücü üzerindeki etkisi ve teknoloji transferinin siyasal boyutları işlenir. Farklı kültürlerin demokrasi algıları, Asya değerleri tartışması ve demokrasinin evrenselliği meselesi irdelenir. Siyasal risk analizi yöntemleri ve yatırımcılar için bir ülkenin siyasal istikrarının nasıl ölçüleceği öğretilir. Toplumsal hareketlerin dijital ağlar üzerinden nasıl mobilize olduğu ve "Arap Baharı" gibi süreçlerin siyasal sonuçları değerlendirilir. Yoksullukla mücadele politikalarının siyasal katılım ve vatandaşlık bilinci üzerindeki etkileri analiz edilir. Bürokrasi içindeki güç savaşları, derin devlet tartışmaları ve hesap verebilirlik mekanizmaları üzerinde durulur. Siyasal pazarlama, seçmen segmentasyonu ve veri analitiğinin seçim sonuçlarını tahmin etmedeki rolü tartışılır. Geçmişle yüzleşme süreçleri, hakikat komisyonları ve toplumsal hafızanın siyasal inşası ele alınır. Farklı siyasal sistemlerin krizlere müdahale kapasiteleri (pandemi, ekonomik kriz vb.) karşılaştırmalı olarak incelenir. Siyaset bilimcinin etik sorumluluğu, tarafsızlık ilkesi ve bilimsel araştırmanın toplumsal faydası vurgulanır. Öğrencilere kendi akademik araştırma projelerini kurgulama ve bilimsel bir siyasal analiz raporu yazma becerisi kazandırılır. Nihayetinde, bu ders ile öğrencilerin modern dünyadaki karmaşık siyasal süreçleri profesyonel bir bakış açısıyla yorumlayabilecek donanıma sahip olmaları sağlanarak tüm dönem boyunca işlenen konular sentezlenmiş olur.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349458

Bu ders, yerel tarih araştırmalarının önemi ve tarih bilimine katkılarını tanıtmakla başlar. Yerel tarih kavramı ve yerel tarihçilik biliminin temel özellikleri açıklanır. Ders kapsamında bölgesel tarih ile genel tarih arasındaki ilişki ele alınır. Yerel tarih araştırmalarında kullanılan temel kaynak türleri tanıtılır. Arşiv belgeleri, resmi kayıtlar ve nüfus defterleri incelenir. Sözlü tarih yöntemlerinin yerel tarih çalışmaları için önemi üzerinde durulur. Saha araştırması yapma teknikleri ve gözlem yöntemleri öğretilir. Yerel tarih çalışmasında etnografik yaklaşımlar anlatılır. Dönemsel olarak yerel tarih yazımının Türkiye’deki gelişimi incelenir. Osmanlı döneminden Cumhuriyet dönemine kadar yerel tarih kaynaklarının çeşitliliği ele alınır. Yerel tarih çalışmasında kullanılabilecek harita ve coğrafi bilgiler tanıtılır. Yerel arşivlerin yapısı, içerikleri ve erişim yöntemleri öğretilir. Ders süresince yerel tarih araştırmalarında karşılaşılan zorluklar ve çözümleri tartışılır. Yerel tarih yazımında kaynak eleştirisi yöntemleri üzerinde durulur. Sözlü tarih görüşmelerinin planlanması, kaydedilmesi ve analiz edilmesi anlatılır. Öğrencilere yerel tarih çalışmaları için röportaj teknikleri öğretilir. Yerel tarih araştırmalarında etik kuralların önemi vurgulanır. Araştırma projelerinde doğru veri toplama ve kayıt tutma teknikleri aktarılır. Yerel tarih çalışmaları için kullanılabilecek dijital kaynaklar tanıtılır. Ders kapsamında Türkiye’nin farklı bölgelerinden yerel tarih araştırması örnekleri incelenir. Öğrenciler kendi seçtikleri bir yerel alan üzerine araştırma yapmaya teşvik edilir. Yerel tarih araştırmalarında kullanılan bibliyografya oluşturma yöntemleri anlatılır. Ders boyunca çeşitli yerel tarih makaleleri ve monograflar okunur ve tartışılır. Yazılı kaynakların yanı sıra mimari eserler, mezar taşları ve anıtlar da yerel tarih verisi olarak değerlendirilir. Yerel tarih araştırmalarında fotoğraf, gazete ve dergi gibi matbu kaynakların kullanımı öğretilir. Bölgesel müzeler ve kültür merkezlerinin yerel tarih açısından önemi açıklanır. Ders, yerel tarih çalışmalarının bölgesel kimlik ve kültür üzerindeki etkilerini tartışır. Yerel tarih araştırmalarının toplumsal hafızanın korunmasındaki rolü üzerinde durulur. Tarihsel olayların yerel düzeyde nasıl algılandığı ve yorumlandığına ilişkin örnekler verilir. Yerel tarih yazımında dil ve anlatım teknikleri öğretilir. Öğrencilerden saha çalışmalarını rapor haline getirmeleri istenir. Araştırma sonuçlarının sunumu ve bilimsel yazım kuralları anlatılır. Yerel tarih alanında yapılmış önemli akademik çalışmalar tanıtılır. Bölgesel tarih konferansları ve sempozyumları takip edilerek katılım önerilir. Yerel tarih projeleri için finansman kaynakları ve başvuru yöntemleri öğretilir. Dijital ortamda yerel tarih arşivlerinin oluşturulması ve kullanımı tartışılır. Dersin uygulamalı kısmında saha gezileri ve yerel kaynak ziyaretleri düzenlenir. Öğrenciler, yerel tarih araştırmaları kapsamında çeşitli veri toplama yöntemlerini uygularlar. Ders sonunda öğrencilerin yerel tarih konusunda eleştirel düşünme ve analiz yapma becerileri gelişir. Genel olarak ders, öğrencilerin kendi bölgelerinin tarihini derinlemesine inceleyerek tarih bilimine katkıda bulunmalarını hedefler.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349452

İslam kurumlarını anlatan kaynaklar, İslam dininin yapısı, kurumların ne amaçla ve kimler tarafından hangi amaçla kurulduğu, kurumlara dair günümüze ulaşan yapılar ve mekanizmalar, kurumların günümüze etkisi.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349453

Bu ders, 1923 yılında Cumhuriyet’in ilanından günümüze kadar uzanan süreçte Türkiye’nin uluslararası ilişkilerini, stratejik tercihlerini ve diplomatik doktrinlerini bütüncül bir perspektifle ele alır. Milli Mücadele’nin diplomatik zaferi olan Lozan Barış Antlaşması ve bu antlaşmanın getirdiği uluslararası statü dersin temel başlangıç noktasını oluşturur. Atatürk dönemi dış politikasının "Yurtta Sulh, Cihanda Sulh" ilkesi çerçevesinde şekillenen tam bağımsızlık ve gerçekçilik temelleri ayrıntılı olarak işlenir. Musul sorununun çözümü, Milletler Cemiyeti’ne giriş süreci ve Türkiye’nin barışçıl diplomasi arayışları ders kapsamında incelenir. 1930’larda yükselen revizyonist tehditlere karşı oluşturulan Balkan Antantı ve Sadabat Paktı gibi bölgesel ittifak sistemleri analiz edilir. Boğazlar üzerindeki tam egemenliği sağlayan 1936 Montrö Boğazlar Sözleşmesi’nin hukuki ve stratejik önemi üzerinde durulur. Hatay’ın anavatana katılması süreci, bu süreçteki diplomatik manevralar ve Suriye ile olan ilişkiler değerlendirilir. İkinci Dünya Savaşı yıllarında İsmet İnönü yönetimindeki Türkiye’nin uyguladığı "aktif tarafsızlık" ve denge siyaseti dersin önemli bir başlığıdır. Savaş sonrası dönemde Sovyetler Birliği’nin toprak ve üs talepleriyle ortaya çıkan güvenlik krizi ve bu krizin Türkiye’yi Batı Bloku’na yaklaştırması analiz edilir. Truman Doktrini ve Marshall Planı’nın Türkiye’nin dış politika ve ekonomi yönetimi üzerindeki etkileri tartışılır. Türkiye’nin Kore Savaşı’na katılım süreci ve 1952 yılında NATO’ya üye olmasının getirdiği stratejik dönüşüm ele alınır. 1950’li yıllarda Menderes hükümetinin dış politika yaklaşımları, Bağdat Paktı ve Ortadoğu’daki gelişmeler nesnel bir bakış açısıyla incelenir. Kıbrıs meselesinin 1950’lerin ortasından itibaren bir ulusal dava olarak ortaya çıkışı ve Türk-Yunan ilişkilerindeki kırılmalar analiz edilir. 1964 Johnson Mektubu’nun yarattığı hayal kırıklığı ve Türkiye’nin dış politikasında çok yönlülük arayışlarının başlaması dersin kritik konuları arasındadır. 1974 Kıbrıs Barış Harekatı’nın nedenleri, sonuçları ve bu harekat sonrası uygulanan ABD ambargosunun etkileri değerlendirilir. Türkiye’nin Avrupa Ekonomik Topluluğu ile 1963 Ankara Antlaşması ile başlayan inişli çıkışlı ilişkileri ve tam üyelik süreci işlenir. 1980 sonrası dönemde Turgut Özal’ın dış politikaya getirdiği ekonomi odaklı yaklaşım ve "aktif diplomasi" kavramı tartışılır. Soğuk Savaş’ın sona ermesiyle ortaya çıkan yeni jeopolitik riskler ve Türkiye’nin Balkanlar ile Kafkasya’daki yeni rolü analiz edilir. Türk Cumhuriyetleri ile kurulan ilişkiler, Türk Devletleri Teşkilatı’nın temelleri ve Avrasya eksenli politikalar değerlendirilir. 1990’larda yaşanan Körfez Krizi, Irak’ın kuzeyindeki gelişmeler ve terörle mücadelenin dış politika boyutu üzerinde durulur. 28 Şubat süreci ve 1999 Helsinki Zirvesi sonrası AB ile ilişkilerde yaşanan hızlanma ve reform süreçleri analiz edilir. 2000’li yıllarda "komşularla sıfır sorun" politikası, yumuşak güç kullanımı ve proaktif diplomasi anlayışı ders kapsamında incelenir. Arap Baharı sürecinin Türk dış politikasına yansımaları, Suriye krizi ve insani diplomasi uygulamaları tartışılır. Doğu Akdeniz’deki enerji rekabeti, Mavi Vatan doktrini ve deniz yetki alanları üzerindeki hukuki mücadeleler değerlendirilir. Türkiye’nin Afrika, Latin Amerika ve Asya-Pasifik açılımları ile "Yeniden Asya" girişimi güncel veriler ışığında analiz edilir. Birleşmiş Milletler gibi uluslararası kuruluşlardaki etkinlikler ve "Dünya Beşten Büyüktür" söyleminin diplomatik zemini işlenir. Türkiye-Rusya ilişkilerindeki iş birliği ve rekabet alanları, S-400 krizi ve bölgesel krizlerdeki koordinasyon süreçleri ele alınır. ABD ile ilişkilerde yaşanan S-400, F-35 ve diğer stratejik anlaşmazlıkların tarihsel arka planı değerlendirilir. Ermenistan ile normalleşme çabaları, Azerbaycan ile "tek millet iki devlet" esasına dayanan stratejik ortaklık vurgulanır. Dış politika yapımında Dışişleri Bakanlığı, Milli Güvenlik Kurulu ve Cumhurbaşkanlığı gibi kurumların rolleri analiz edilir. Diplomasi dilindeki değişimler, kamu diplomasisi araçları ve dijital diplomasinin artan önemi üzerinde durulur. Ekonomik krizlerin dış politika tercihlerine etkisi ve enerji diplomasisinin ulusal güvenlikteki yeri tartışılır. Göç yönetimi, mülteci sorunu ve bu durumun Avrupa Birliği ile olan pazarlıklardaki etkisi işlenir. Karadeniz’deki barışın korunması, Ukrayna-Rusya savaşında Türkiye’nin üstlendiği arabuluculuk rolü analiz edilir. Savunma sanayiindeki yerlileşme hamlelerinin dış politikada sağladığı özerklik ve "SİHA diplomasisi" kavramı değerlendirilir. Türkiye’nin yumuşak güç unsurları olan TİKA, YTB ve Yunus Emre Enstitüsü gibi kurumların faaliyetleri incelenir. Türk dış politikasında süreklilik ve değişim tartışmaları üzerinden Cumhuriyet’in temel dış politika ilkelerinin güncelliği sorgulanır. Batıcılık, Avrasyacılık ve Ortadoğu odaklı yaklaşımlar arasındaki ideolojik gerilimler ve sentezler tartışılır. Uluslararası hukuk perspektifinden Türkiye’nin sınır güvenliği ve sınır ötesi operasyonlarının meşruiyeti analiz edilir. Arşiv belgeleri ve diplomatik hatıratlar ışığında önemli dış politika krizlerinin perde arkası aydınlatılır. Küresel iklim krizi ve gıda güvenliği gibi yeni nesil dış politika başlıkları dersin son bölümlerinde işlenir. Türk dış politikasının geleceğine dair projeksiyonlar, stratejik öngörüler ve vizyon belgeleri üzerinde durulur. Tarihsel olaylar kronolojik bir sırayla neden-sonuç ilişkisi içerisinde verilerek öğrencinin analitik düşünmesi sağlanır. Ders, Türkiye’nin bölgesel bir güç ve küresel bir aktör olarak konumunu pekiştiren stratejik hamlelerini vurgulayarak sona erer. Bu süreçte kazanılan perspektif, öğrencilerin güncel uluslararası gelişmeleri daha derinlemesine yorumlamasını sağlar. Bilimsel tarafsızlık ve belgeler ışığında yürütülen bu inceleme, Türkiye’nin dış dünyadaki serüvenini tamamlar. Gelecek kuşaklara daha güçlü ve itibarlı bir dış politika mirası bırakma vizyonu dersin ana eksenini oluşturur. Sonuç olarak ders, Türkiye'nin modernleşme hikayesini dış dünya ile olan bağları üzerinden anlamaya hayati bir katkı sunar. Analitik yetkinlik kazanan öğrenciler, dış politika krizlerini tarihsel bir süzgeçten geçirme yetisi geliştirirler. Bu kapsamlı inceleme, Türkiye’nin uluslararası arenadaki kimliğini ve stratejik derinliğini anlamak için vazgeçilmez bir rehber niteliğindedir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349454

--Temel Etik Kavramlar -- Etik Yaklaşımlar -- Sağlık ve Hak Kavramları -- Etik İlkeler ve Bakım Etiği -- Meslek Kavramı ve Hemşirelikte Meslekleşme Süreci -- Meslek Etiği -- Hemşirelere İlişkin Mesleki Etik Kodlar -- Uluslararası Hemşireler Birliği’nin (ICN) Hemşireler İçin Etik Kodları -- Etik Sorunlar -- Etik Karar Verme Süreci -- Tıbbi Hatalar ve Hemşirelik -- Aydınlatılmış Onam, Etik ve Yasal Unsurları -- Dünyada Etik ve Sağlık -- Hemşirelik Uygulamalarında Etkili Olan Evrensel Konular

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/349460