Sosyal, Bilimsel, Kültürel ve Sanatsal Faaliyetler

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/382073

Uygulamanın yapıldığı okuldaki öğretim etkinlikleri, yöntemleri, sınıf kontrolünün gözlemlenmesi, etkinlik planlanması ve uygulanması

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/382085

Ders, Rusya tarihinin en eski dönemlerinden başlayarak öğrencileri tarihî süreçlere hazırlamayı amaçlar. Kievan Rus’un kuruluşu ve Doğu Slav topluluklarının oluşumu detaylı bir şekilde incelenir. İlk Rus prensliklerinin siyasi, ekonomik ve toplumsal yapıları analiz edilir. Ortodoks Hristiyanlığın Kievan Rus üzerindeki etkisi ele alınır. Vikinglerin ve Varangianların Rusya tarihindeki rolü tartışılır. Kiev’in ekonomik ve kültürel merkeziyetinin önemi vurgulanır. Mongol istilası ve Altın Orda hâkimiyeti dönemi tarihsel bağlamda değerlendirilir. Mongol egemenliğinin Rus topraklarında yarattığı siyasi ve ekonomik etkiler incelenir. Moskova Prensliği’nin yükselişi ve merkezi otoriteyi pekiştirme süreci açıklanır. Büyük Düklerin ve Çarların yönetim anlayışı karşılaştırılır. İvan III ve İvan IV dönemlerinde devletin genişlemesi ve merkezîyetin güçlenmesi ele alınır. Çarlık Rusyası’nın kuruluşu ve devletin yapısal özellikleri anlatılır. Romanov Hanedanı’nın yükselişi ve iç politikadaki etkileri tartışılır. XVIII. yüzyılda Peter the Great ve reformları detaylandırılır. Peter döneminde modernleşme, batılılaşma ve ordunun güçlendirilmesi incelenir. Catherine II’nin saltanatı ve kültürel etkileri ele alınır. Rus soylularının, köylülerin ve şehir halkının toplumsal yapısı analiz edilir. 19. yüzyılda Napolyon savaşları ve Rusya’nın uluslararası konumu tartışılır. Savaş sonrası dönemde iç politikada reform hareketleri ve serfliğin kaldırılması işlenir. Rus-Japon Savaşı ve 1905 Devrimi dönemleri kronolojik olarak ele alınır. I. Dünya Savaşı sırasında Rusya’nın politik, sosyal ve ekonomik durumu incelenir. 1917 Bolşevik Devrimi ve Çarlık rejiminin çöküşü ayrıntılı olarak anlatılır. Lenin dönemi, Sovyetler Birliği’nin kuruluşu ve politik yapısı ele alınır. Sovyet ekonomisi, kolektivizasyon ve sanayileşme politikaları açıklanır. Stalin dönemi, totaliter yönetim ve Büyük Temizlik süreçleri incelenir. II. Dünya Savaşı’nda Sovyetler Birliği’nin rolü ve savaş sonrası düzen analiz edilir. Soğuk Savaş dönemi, ABD ve Batı ile ilişkiler bağlamında tartışılır. Khrushchev dönemindeki reformlar ve iç politikadaki değişimler incelenir. Brejnev dönemi, ekonomik durgunluk ve sosyal sorunlar çerçevesinde ele alınır. Gorbachev dönemi ve Glasnost ile Perestroyka politikaları detaylandırılır. Sovyetler Birliği’nin çöküşü ve bağımsız devletlerin oluşumu analiz edilir. 1990’lar Rusya’sında ekonomik kriz, sosyal sorunlar ve siyasi dönüşümler işlenir. Vladimir Putin dönemi, modern Rusya’nın iç ve dış politikası üzerinden değerlendirilir. Rus kültürünün, sanatının ve edebiyatının tarihî süreçteki gelişimi ele alınır. Din ve Ortodoks Kilisesi’nin toplumsal yapıya etkileri incelenir. Eğitim ve bilim alanındaki değişimler tartışılır. Rusya’nın farklı etnik ve dil gruplarıyla olan ilişkileri değerlendirilir. Göçler, şehirleşme ve demografik değişimler üzerinde durulur. Uluslararası ilişkiler ve Rusya’nın küresel politikadaki yeri analiz edilir. Rusya’nın Avrupa ve Asya ile ekonomik bağları tartışılır. Modern kültürel kimlik ve tarih bilinci ele alınır. Tarihî olayların günümüz Rusya’sına etkileri değerlendirilir. Ders, öğrencilere Rusya tarihini bütüncül bir perspektifle analiz edebilme becerisi kazandırmayı hedefler.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/382069

Bu ders, Osmanlı Devleti’nin 1774 Küçük Kaynarca Antlaşması’ndan 1922’de saltanatın kaldırılmasına kadar geçen süredeki siyasi, sosyal ve ekonomik gelişmeleri inceler. Dersin ilk bölümü, 18. yüzyıl sonlarında Osmanlı Devleti’nin iç ve dış durumuna odaklanır. Küçük Kaynarca Antlaşması’nın sonuçları, özellikle Osmanlı-Rus ilişkileri bağlamında ele alınır. III. Selim dönemi ve Nizam-ı Cedid reformlarının içeriği ve tepkiler değerlendirilir. 1807 Kabakçı Mustafa İsyanı ve III. Selim’in tahttan indirilmesi ayrıntılarıyla incelenir. II. Mahmud döneminde yapılan reformlar, Yeniçeri Ocağı’nın kaldırılmasıyla birlikte açıklanır. 1826’da gerçekleşen Vak’a-i Hayriye ve askeri sistemdeki değişimler tartışılır. 1839 Tanzimat Fermanı’nın ilanı, içerdiği ilkeler ve uygulanışı incelenir. Tanzimat dönemiyle birlikte merkeziyetçi devlet yapısının güçlenmesi ele alınır. 1856 Islahat Fermanı’nın gayrimüslimlerle ilgili düzenlemeleri değerlendirilir. Kırım Savaşı (1853–1856) ve Osmanlı’nın ilk dış borçlanmaları analiz edilir. Osmanlı dış borçlanması ve Düyun-u Umumiye İdaresi’nin kuruluşu işlenir. Vilayet Nizamnamesi ve yerel idare reformları ders kapsamında ele alınır. 1876 I. Meşrutiyet’in ilanı ve Kanun-ı Esasi’nin kabulü anayasal gelişmeler olarak değerlendirilir. II. Abdülhamid’in tahta çıkışı ve I. Meşrutiyet’in askıya alınması anlatılır. II. Abdülhamid dönemi mutlakiyet yönetimi, sansür ve istihbarat politikaları ile incelenir. Bu dönemde eğitim, sağlık ve ulaştırma alanlarında yapılan yatırımlar değerlendirilir. 93 Harbi (1877–1878) ve Berlin Antlaşması’nın Osmanlı üzerindeki etkileri tartışılır. Ermeni meselesi ve büyük devletlerin müdahaleleri ders kapsamında analiz edilir. 1908 II. Meşrutiyet’in ilanı ve Meclis-i Mebusan’ın yeniden açılması anlatılır. İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin siyasette etkin hale gelişi ele alınır. 31 Mart Vakası ve II. Abdülhamid’in tahttan indirilmesi ayrıntılarıyla işlenir. 1912–1913 Balkan Savaşları ile Osmanlı’nın Avrupa’daki son topraklarını kaybetmesi ele alınır. Ders, Bab-ı Âli Baskını ve İttihatçıların iktidar üzerindeki kontrolünü irdeler. I. Dünya Savaşı öncesi Osmanlı-Alman yakınlaşması ve İttifaklar sistemi değerlendirilir. Osmanlı’nın savaş cepheleri (Çanakkale, Kafkasya, Kanal, Hicaz vb.) detaylı incelenir. Seferberlik uygulamaları ve cephe gerisi sosyal etkiler ele alınır. Ermeni tehciri, savaşın olağanüstü koşullarında değerlendirilen bir konu olarak ele alınır. 1916 Sykes-Picot Antlaşması ve Osmanlı topraklarının paylaşım planı açıklanır. 1917 Balfour Deklarasyonu’nun uzun vadeli etkileri tartışılır. 1918 Mondros Mütarekesi sonrası işgaller ve Osmanlı’nın siyasal çöküşü incelenir. 1920 Sevr Antlaşması’nın Osmanlı toprak bütünlüğü üzerindeki yıkıcı etkisi tartışılır. Saltanat yanlıları ile Anadolu’daki direniş hareketleri karşılaştırmalı olarak incelenir. Ders kapsamında Osmanlı’nın çözülme sürecinde toplumsal ve kültürel değişimler de ele alınır. Meclis-i Mebusan’ın son toplantısı ve Misak-ı Millî kararları analiz edilir. 1922’de saltanatın kaldırılması ve Osmanlı hanedanının tasfiyesi dersin son konularındandır. Bu süreçte Osmanlı’dan Türkiye Cumhuriyeti’ne geçişin tarihî temelleri değerlendirilir. Ders boyunca orijinal belgeler, hatıratlar ve kroniklerden alıntılarla analizler desteklenir. Öğrencilerin kaynaklara eleştirel bakışı teşvik edilir. Genel olarak ders, Osmanlı’nın son 150 yılındaki siyasi, toplumsal ve kurumsal dönüşümü bütüncül bir bakışla ele almayı amaçlar.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/381984

Osmanlı Devleti’nin siyasi bir teşekkül olarak ortaya çıkışı, kuruluş dönemine dair akademik tartışmalar, Anadolu’da siyasi birliğin sağlanması ve imparatorluk sürecinin başladığı II. Mehmed dönemine kadar Osmanlı siyasi ve askeri tarihi ele alınmaktadır.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/381982

Mezuniyet Çalışması II dersi öğrencinin bir öğretim üyesi danışmanlığında bağımsız bir araştırma projesini yürütmesini tamamlamasını ve sonuçlandırmasını hedefler. Ders kapsamında öncelikle Mezuniyet Çalışması I döneminde hazırlanan tez önerisi ve elde edilen ön bulgular gözden geçirilir ve nihai araştırma planı üzerinde son rötuşlar yapılır. Öğrenci danışmanı ile düzenli toplantılar yaparak araştırma sürecinin her aşamasını tartışır ve geri bildirim alır. Tez yazım sürecine giriş yapılarak akademik yazım kurallarına uygunluk sağlanır. Literatür taraması genişletilir ve güncel kaynaklar çalışmaya dahil edilir. Araştırma sorusu veya hipotezler gerekiyorsa verilere dayalı olarak yeniden şekillendirilir. Veri toplama yöntemleri (anket, mülakat, deney, gözlem, belge analizi vb.) titizlikle uygulanır ve veri seti tamamlanır. Toplanan nicel veriler için uygun istatistiksel analiz teknikleri (t-testi, ANOVA, korelasyon, regresyon vb.) seçilir ve uygulanır. Nitel veriler için içerik analizi veya betimsel analiz gibi yöntemler kullanılarak verilerin çözümlenmesi sağlanır. Analizlerin geçerlilik ve güvenilirliğini sağlamak için gerekli önlemler alınır. Elde edilen bulgular sistematik bir şekilde düzenlenir ve tablolar, grafikler veya şekiller halinde sunuma hazır hale getirilir. Bulguların yorumlanması aşamasında literatürdeki diğer çalışmaların sonuçları ile karşılaştırmalar yapılır. Beklenen ve beklenmeyen bulguların nedenleri derinlemesine tartışılır. Tezin "Giriş" bölümü, araştırmanın problemini, amacını, önemini, sınırlılıklarını ve tanımlarını net bir şekilde ortaya koyacak şekilde yeniden düzenlenir ve geliştirilir. "Yöntem" bölümü, evren ve örneklem, veri toplama araçları ve veri analiz yöntemleri ayrıntılı olarak açıklanarak yazılır. "Bulgular" bölümü, araştırma soruları veya hipotezler doğrultusunda analiz edilmiş verilerin nesnel bir sunumunu içerir. "Tartışma" bölümü, bulguların anlamını, teorik ve pratik çıkarımlarını ve literatürle nasıl örtüştüğünü veya ayrıştığını ele alır. "Sonuç" bölümü, çalışmanın ana hatlarını özetler ve araştırma sorularına verilen cevapları vurgular. Özet (Abstract) bölümü, çalışmanın tüm unsurlarını kısa ve öz bir şekilde okuyucuya sunacak şekilde Türkçe ve İngilizce olarak yazılır. Tezin genel yapısı, tutarlılığı ve akademik dil kullanımı kontrol edilir. Alıntı yapma ve kaynak gösterme (APA, MLA, Chicago vb. stil) kurallarına bütünüyle uyulur. Kaynakça (Referans Listesi) eksiksiz ve standartlara uygun olarak oluşturulur. Tezin tamamı danışman tarafından son kez incelenir ve gerekli düzeltmeler yapılır. Tez, belirlenen formata (yazı tipi, punto, kenar boşlukları, sayfa numarası vb.) uygun hale getirilir. Tez çıktısı alınarak fiziksel kontrolü yapılır. Jüri önünde yapılacak olan sözlü tez savunması için bir sunum (PowerPoint/Prezi vb.) hazırlanır. Sunum, tezin en önemli noktalarını (giriş, yöntem, bulgular, tartışma ve sonuç) vurgulayacak şekilde tasarlanır. Savunma provaları yapılarak sunum teknikleri ve süre yönetimi konusunda beceriler geliştirilir. Öğrenci, jürinin sorabileceği olası sorulara hazırlık yapar. Nihai tez teslimi, üniversitenin belirlediği tarih ve kurallar çerçevesinde gerçekleştirilir. Tez savunma sınavında öğrenci çalışmasını jüri üyeleri önünde etkili bir şekilde sunar. Jüri üyelerinin sorularına cevap verir ve çalışmasını bilimsel bir zeminde savunur. Jürinin değerlendirmesi sonucunda tez onaylanır, revizyon istenebilir veya reddedilir. Gerekirse jürinin talep ettiği düzeltmeler ve revizyonlar yapılır. Onaylanan tezin bir kopyası bölüm arşivine teslim edilir. Bu süreç, öğrencinin uzmanlaştığı alanda derinlemesine bilgi edinmesini sağlar. Bağımsız bir araştırma projesini baştan sona yönetme deneyimi kazandırır. Eleştirel düşünme, analiz, sentez ve problem çözme becerilerini en üst düzeye çıkarır. Akademik yazma ve etkili sunum yapma konusundaki yetkinliği artırır. Bilimsel etik ve sorumluluk bilincini pekiştirir. Mezuniyet sonrası iş hayatına veya lisansüstü eğitime hazırlar. Özgün bir katkı sunmanın ve bilginin sınırlarını genişletmenin pratiğini yaptırır. Özgüveni ve profesyonel duruşu güçlendirir. Disiplinlerarası bir bakış açısı kazandırabilir. Zaman yönetimi ve proje planlama becerilerini geliştirir. Bu ders öğrencinin lisans eğitiminin doruk noktasını oluşturur ve edindiği tüm bilgi ve becerileri sınadığı bir capstone deneyimidir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/381983

Arşiv Vesikaları II dersi, öğrencilerin paleografik becerilerini ileri seviyeye taşıyarak Osmanlı bürokrasi tarihinin en karmaşık ve uzmanlık gerektiren belge gruplarını kapsamlı bir şekilde incelemeyi hedefler. Dersin odağında, özellikle Maliye ve Defterdarlık kayıtlarında kullanılan ve okunması oldukça güç olan Siyakat yazısının temel prensipleri, rakam sistemleri ve kısaltmaları yer alır. Öğrenciler, Divan-ı Hümayun’un en prestijli yazısı olan Divani ve Celî Divani türlerini, bu yazıların kullanıldığı ferman, berat ve ahidnâme-i hümayunlar üzerinden detaylıca analiz ederler. 18. ve 19. yüzyıl Osmanlı diplomasisinin geçirdiği evrim, yabancı devletlerle yapılan yazışmalar ve elçilik raporları gibi uluslararası nitelikteki belgelerin tahliliyle ele alınır. Şer’iyye sicillerinin karmaşık yapısı, hüccetler, ilamlar ve vakıf kayıtlarının hukuk dili ile toplumsal yansımaları üzerine derinlemesine okuma pratikleri gerçekleştirilir. Osmanlı mali sisteminin kalbi sayılan İrad-ı Cedid, Mansure Hazinesi ve Hazine-i Hassa gibi farklı fonlara ait muhasebe kayıtlarının teknik analizi yapılır. Tanzimat dönemiyle birlikte değişen bürokratik dilde ortaya çıkan yeni kavramlar, ıstılahlar ve diplomatik kuralların modernleşme süreciyle olan bağı sorgulanır. Meclis-i Vala-yı Ahkam-ı Adliye ve Şura-yı Devlet gibi yüksek yargı organlarının tutanakları ile mazbata türü belgelerin idari işleyişteki yeri incelenir. Tapu tahrir defterlerinden temettuât ve nüfus defterlerine kadar uzanan geniş bir yelpazede, istatistiksel veri içeren belgelerin tarihsel demografi ve ekonomi çalışmalarında nasıl kullanılacağı öğretilir. Belgelerin fiziksel özelliklerinden yola çıkarak kağıt filigranları, mühür çeşitleri ve tuğra formlarındaki estetik değişimlerin kronolojik tespiti üzerine ileri düzey bilgiler sunulur. Birinci el kaynakların tenkidinde "iç ve dış tenkit" metotları en üst düzeyde uygulanarak, belgelerin ideolojik arka planı ve gerçekliği tartışmaya açılır. Eyaletlerden merkeze gönderilen tahriratlar ve mahalli idarelerin yazışma usulleri üzerinden taşra teşkilatının hiyerarşik yapısı çözümlenir. Askeri tarih araştırmaları için hayati öneme sahip olan yoklama defterleri, ruznamçeler ve sefer kayıtlarının terminolojisi üzerine uzmanlaşma sağlanır. Paleografik zorlukların aşılması için Osmanlı Türkçesi sözlükleri, lügatler ve onomastik (özel isim) çalışmalarının arşiv araştırmalarındaki yardımcı rolü vurgulanır. Dijital arşivcilikte gelişmiş arama teknikleri, mikrofilm kullanımı ve dijital restorasyon süreçlerinin tarih araştırmalarına katkısı güncel örneklerle anlatılır. Öğrencilere, karşılaştıkları anonim veya eksik belgelerin türünü ve dönemini, diplomatik ipuçlarını kullanarak teşhis etme yetisi kazandırılır. Osmanlı Devleti’nin son dönemindeki çok dilli yazışmalar ve azınlıklarla ilgili belgelerin tasnifi üzerine farkındalık oluşturulur. Bilimsel bir yayının mutfağı sayılan arşiv çalışmasında, bir belgenin transkripsiyonundan notlandırılmasına ve akademik yoruma dönüştürülmesine kadar tüm aşamalar bireysel projelerle deneyimlenir. Ders sonunda her öğrenci, Osmanlı arşivinin en zorlu fonlarından birinde bağımsız araştırma yapabilecek metodolojik disipline ve teknik donanıma sahip olur. Bu süreçte arşiv vesikalarının sadece idari kayıtlar değil, aynı zamanda diplomatik bir sanat eseri ve kültürel bir miras olduğu bilinci pekiştirilir. Nihayetinde bu ders, lisans öğrencilerini akademik kariyerlerinde birer arşiv uzmanı ve yetkin tarihçi olma yolunda en zorlu sınavlara hazırlamayı gaye edinir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/382063

Öğrencilere bu derste; öncelikle eğitimin ne olduğu ve öğretim ile olan ilişkisi anlatılmaktadır. Eğitim yapıldığı yer olan okulların tarihi incelenmektedir. Bu konuda Mısır, İran, Hindistan, Yunanistan gibi coğrafi yerlerde Eski Çağlara dayanan eğitim kültürüne değinilmektedir. Türklerde eğitim bilindiği üzere Hunlar ile başlamakta, Türk devletlerinden Göktürkler, Uygurlar, Karahanlılar, Selçuklular, Osmanlılar yoluyla günümüze kadar gelmektedir. Hunlar döneminde eğitim faaliyetleri kurum şeklinde olmamakla beraber hayat ile iç içedir. Hunlar askeri, mesleki ve idari gereksinimleri nedeniyle toplum içinde ata binme, ok atma ve kılıç kullanma, elbise dikme, çadır kurma, gıda temin etme, ev aletleri üretme, süs eşyası yapma, devlet ve halkın için öğütler vb. şeklinde icra edilmiştir. Göktürkler döneminde yazıya geçildiği için kısmi oranda eğitim gelişmek için uygun şartlara sahip olmuştur. Uygurlar döneminde ise eğitim faaliyetleri gerçek anlamda başlamış ve kağıt ile mürekkebin önemi kavranmış, öğrencilere mekanlarda ders verilmiş ve karşılığında sınava tabi tutulmuşlardır. Uygurlar da Göktürkler gibi alfabeye sahip fakat onlardan daha bilinçli bir sisteme geçmiştir. Dönemlerinde sözlükler yazılmış ve tercüme faaliyetlerine girişilmiştir. Karahanlılar döneminde İslami eğitim tarzı olan medreselere geçişmiştir. Yusuf Has Hacip, Kaşgarlı Mahmut, Edip Ahmed Yükneki, Ahmet Yesevi gibi Türk tarihinde önemli şahsiyetler yetişmiştir. Bu dönemde medreseler bir öğretim programına sahiptir. Var olan eğitim kurumları Karahanlılar ile daha organize hale gelmiştir. Diğer milletleri eğitecek seviyede eğitmenler yetişmeye başlamıştır. Öğretmenlik mesleğinin önemi kavranmıştır. Selçuklular dönemi ile medreseler daha da gelişmiş ve eğitim propaganda aracı yapılacak kadar önemli bir seviyeye yükselmiştir. Selçuklular birçok medrese açtırmış ve medreselerin yanında çeşme, çarşı, hamam gibi medrese mimarisi gelişmeye başlayarak devasa eserler günümüze kalmıştır. Selçuklular kendilerinden sonra gelen Selçuklu devletlerine de örnek teşkil etmiştir. Öğrencilere bu derste Osmanlı Devleti’ne kadar gelen eğitim mirası anlatılarak Osmanlılar döneminde kurulan medreselerin, Enderunların ve sıbyan mekteplerinin içeriği hakkında bilgiler verilmektedir. Medreseler Yükseliş Dönemi’ne kadar temel yapısını değiştirmeden korumuştur. Fakat 17. yüzyıl ile başlayan gelişmeler Osmanlılar eğitim kurumlarında ve eğitim politikalarında değişime zorlamıştır. Ordunun ıslahı için düşünülen eğitim yapısı diğer alanlara da etki bırakmıştır. Yeni dönemde bu amaç için kurulan Mühendishane-i Bahr-i Hümayun, Mühendishane-i Berr-i Hümayun, Mekteb-i Tıbbiye ve Mekteb-i Harbiye gibi kurumlardan bahsedilmektedir. Daha sonra Tanzimat dönemi ile eğitim politikası Osmanlılık gibi düşünceler etrafında şekillenmiştir. Öğrencilere bu derste; Tanzimat döneminde açılan eğitim kurumlar, eğitim hakkında çalışma yapan kişiler 1869 Maarif Nizamnamesi detaylı şekilde açıklanmaya çalışılır. Daha sonra I. Meşrutiyet ve II. Abdülhamid dönemlerinde var olan eğitim politikalarının uygulanmaya, şekillenmeye ve yaygınlaşmaya başladığı bir dönemdir. Bu dönemden sonra II. Meşrutiyet döneminde var olan eğitim politikası Türkçülük etrafında şekillenmiştir. Bu dönemde eğitim politikasında modern izler görülmeye başlar. Tevfik Fikret, Ziya Gökalp, Satı Bey, Emrullah Efendi gibi isimlerin eğitim politikaları tartışılır. Bu döneminde savaşlar ve maddi sıkıntılar içinde geçtiği bilinmekle beraber Kurtuluş Savaşı boyunca eğitim kongreleri devam etmiştir. Cumhuriyet döneminde ise açılan ibtidailer, rüşdiyeler, idadiler, sultaniler, meslek okulları, askeri okullar, medreseler, darülfünunlar için Tevhid-i Tedrisat kanunu yayımlanmış ve kanun içinde konumları belirlenmiştir. Eğitimde birlik, millilik ve laiklik gibi konular ele alınmıştır. Öğrencilere bu derste Atatürk’ün eğitim politikalarına kadar var olan eğitimciler, eğitim kurumları, kanunlar ve faaliyetler detaylı şekilde incelenmektedir. Son bölümde İslamiyet öncesi, İslamiyet sonrası, Osmanlı dönemi ve Cumhuriyet dönemi Türk eğitim tarihi hakkında karşılaştırmalar ve gelişime ait bilgiler karşılaştırma yapılarak sunulmaktadır.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/382064

Bu ders, Osmanlı Devleti’nin I. Dünya Savaşı sonrasındaki siyasal, askeri ve toplumsal durumunu anlamakla başlar. Mondros Mütarekesi’nin (30 Ekim 1918) hükümleri ve Osmanlı topraklarında yarattığı sonuçlar değerlendirilir. İtilaf Devletleri’nin Anadolu’yu işgal süreci ve halk üzerindeki etkileri ele alınır. İşgallere karşı gelişen yerel direniş hareketleri ve Müdafaa-i Hukuk cemiyetlerinin kuruluşu açıklanır. Mustafa Kemal Paşa’nın Samsun’a çıkışı (19 Mayıs 1919) Millî Mücadele’nin dönüm noktası olarak işlenir. Havza ve Amasya genelgeleriyle başlayan teşkilatlanma süreci ayrıntılı biçimde analiz edilir. Erzurum ve Sivas Kongreleri’nde alınan kararlar ve bu kararların önemi tartışılır. Anadolu’daki direniş hareketlerinin birleştirilmesi ve merkezi bir iradenin oluşturulması ele alınır. Temsil Heyeti’nin kurulması ve İstanbul Hükûmeti ile ilişkileri incelenir. Misak-ı Millî’nin ilanı ve içeriği detaylı olarak değerlendirilir. İstanbul’un işgali ve Mebusan Meclisi’nin dağıtılması karşısında Ankara merkezli yeni bir siyasal oluşum doğar. Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin 23 Nisan 1920’de açılması, yeni bir dönemin başlangıcı olarak ele alınır. TBMM’nin yapısı, yasama faaliyetleri ve kurucu meclis niteliği açıklanır. TBMM’ye karşı çıkan iç isyanlar ve bu isyanların bastırılması süreçleri tartışılır. Sevr Antlaşması’nın Osmanlı için öngördüğü ağır şartlar ve kamuoyundaki etkisi ele alınır. Sevr’in reddi ve Millî Mücadele’nin bu antlaşmaya karşı doğrudan bir tepki olduğu vurgulanır. Kuva-yı Milliye hareketinin oluşumu, yapısı ve sınırlılıkları değerlendirilir. Düzenli ordunun kuruluş süreci ve Kuva-yı Milliye’den orduya geçiş ele alınır. Doğu Cephesi’nde Ermenilerle yapılan mücadele ve Gümrü Antlaşması anlatılır. Güney Cephesi’nde Fransızlara ve Ermeni çetelerine karşı verilen mücadele örnekleri verilir. Maraş, Antep ve Urfa halkının kahramanca direnişleri anlatılır. Batı Cephesi’nin kuruluşu ve Yunan ilerleyişine karşı mücadele süreci açıklanır. I. İnönü Savaşı’nın kazanılması, moral üstünlük ve diplomatik yankıları açısından değerlendirilir. Londra Konferansı’na TBMM’nin katılması ve uluslararası meşruiyet arayışı işlenir. II. İnönü Savaşı ve Sakarya öncesi süreç detaylandırılır. Eskişehir-Kütahya Savaşları sonrası yaşanan kriz ve ordunun Sakarya Nehri’nin doğusuna çekilmesi tartışılır. Sakarya Meydan Muharebesi (1921) ve “Hattı müdafaa yoktur, sathı müdafaa vardır” anlayışı ele alınır. Başkomutanlık Yasası ile Mustafa Kemal Paşa’nın yetkilerinin genişletilmesi açıklanır. Sakarya Savaşı’nın ardından imzalanan Kars ve Ankara Antlaşmaları diplomatik kazanımlar olarak değerlendirilir. Türk ordusunun taarruz hazırlıkları ve lojistik gücü ele alınır. Büyük Taarruz’un (26 Ağustos 1922) planlanışı ve uygulaması anlatılır. 30 Ağustos 1922’de kazanılan Başkomutanlık Meydan Muharebesi'nin sonuçları değerlendirilir. İzmir’in kurtarılması (9 Eylül 1922) Millî Mücadele’nin askeri safhasının zaferle sonuçlandığı gün olarak vurgulanır. Mudanya Mütarekesi (11 Ekim 1922) ile savaş durumu resmen sona erdirilir. Saltanatın kaldırılması (1 Kasım 1922) yeni rejimin inşası açısından ele alınır. Lozan Barış Konferansı ve süreci detaylı biçimde değerlendirilir. İsmet Paşa’nın Lozan’daki müzakereleri ve Türk tarafının temel talepleri tartışılır. 24 Temmuz 1923’te imzalanan Lozan Antlaşması, Türkiye Cumhuriyeti’nin uluslararası alanda tanınması olarak yorumlanır. Ders kapsamında antlaşma metinleri, resmi belgeler ve dönemin basını da kaynak olarak kullanılır. Millî Mücadele’nin halk üzerindeki etkileri, toplumsal dayanışma ve fedakârlık ruhu anlatılır. Kadınların Millî Mücadele’ye katkıları da dersin önemli konularından biridir. Mustafa Kemal’in liderlik özellikleri ve stratejik dehası çeşitli örneklerle analiz edilir. Millî Mücadele dönemindeki siyasi, askeri ve sosyal kadroların rolü ele alınır. Bu süreçte gelişen milliyetçilik ve bağımsızlık düşüncesi ideolojik temelleriyle işlenir. TBMM'nin meşruiyeti ve halk iradesine dayalı bir devletin temellerinin nasıl atıldığı açıklanır. Ders boyunca görsel materyaller, haritalar ve biyografik çalışmalar destekleyici unsurlar olarak kullanılır. Öğrencilere tarihî belgelerle analiz yapma, kaynak karşılaştırması ve yorumlama becerisi kazandırılır. Millî Mücadele’nin yalnızca askerî değil, aynı zamanda siyasi ve toplumsal bir devrim olduğu vurgulanır. Dersin sonunda öğrenciler, Türkiye Cumhuriyeti’nin hangi koşullar altında ve hangi mücadelelerle kurulduğunu kavrar. Genel olarak ders, Türk milletinin bağımsızlık ve egemenlik temelinde verdiği mücadeleyi bilimsel ve bütüncül bir yaklaşımla öğretmeyi amaçlar.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/382065

Bu ders kapsamında öncelikle siyaset sosyolojisinin tanımı, kapsamı ve temel problematikleri ele alınarak öğrencilerin siyasal olguları sosyolojik bir perspektiften analiz edebilme becerisi kazanmaları amaçlanır. Dersin başlangıcında siyaset sosyolojisine ilişkin temel kavramlar tanıtılır ve bu kavramların toplumsal yapı ile ilişkisi ortaya konur. Siyaset sosyolojisinin çalışma alanına ilişkin farklı kuramsal yaklaşımların temel argümanları karşılaştırmalı olarak ele alınır. İktidar olgusu, farklı kuramsal yaklaşımlar üzerinden çok boyutlu biçimde ele alınır. Bu bağlamda Michel Foucault’nun “iktidarın her yerdeliği” yaklaşımı incelenerek iktidarın yalnızca kurumsal yapılarda değil, gündelik pratikler içinde de nasıl üretildiği tartışılır. Ardından Pierre Bourdieu’nün simgesel iktidar kavramsallaştırması ele alınarak kültürel sermaye, habitus ve alan ilişkisi çerçevesinde iktidarın yeniden üretim mekanizmaları analiz edilir. Meşruiyet ve otorite kavramları klasik sosyolojik kuramlar ışığında değerlendirilir. Dersin devamında siyasete ilişkin temel sosyolojik yaklaşımlar kuramsal bir bütünlük içinde ele alınır. İşlevselci yaklaşımın siyasal sistemi toplumsal bütünleşmenin bir unsuru olarak nasıl konumlandırdığı incelenir. Çoğulcu yaklaşımın farklı çıkar grupları arasındaki dengeye yaptığı vurgu analiz edilir. Elit teorisinin siyasal gücün belirli gruplar arasında yoğunlaştığına ilişkin savları değerlendirilir. Marksist-çatışmacı yaklaşımın siyaset ile ekonomik yapı arasındaki ilişkiyi nasıl kurduğu tartışılır. Siyaset olgusunun doğasına yönelik tartışmaların ilk bölümünde ekonomik determinizm yaklaşımı ele alınır ve bu yaklaşımın siyasal süreçleri ekonomik altyapı üzerinden açıklama biçimi analiz edilir. Marksist teori çerçevesinde siyaset kavramının nasıl konumlandırıldığı ve devletin sınıfsal niteliği üzerinde durulur. İkinci bölümde ise siyasetin göreli özerkliği tartışmaya açılır. Bu bağlamda Antonio Gramsci’nin hegemonya kavramı, rızanın üretimi ve ideolojik süreçler bağlamında değerlendirilir. Louis Althusser’in devletin ideolojik ve baskı aygıtlarına ilişkin yaklaşımı analiz edilerek ideolojinin yeniden üretim süreçlerindeki rolü tartışılır. Devletin ideolojik aygıtları ve baskı aygıtları arasındaki ayrım detaylı biçimde ele alınır. Siyasetin özerkliği tartışmaları çerçevesinde Ernesto Laclau ve Chantal Mouffe’un söylem kuramı ve hegemonya anlayışları değerlendirilir. Dersin ilerleyen aşamasında elitler ve siyaset ilişkisi tarihsel ve kuramsal bir perspektifle ele alınır. Vilfredo Pareto’nun elitlerin dolaşımı kuramı incelenir ve siyasal sistemlerin dinamik yapısı ile ilişkilendirilir. Gaetano Mosca’nın yönetici sınıf yaklaşımı değerlendirilerek siyasal iktidarın örgütlenme biçimleri tartışılır. Robert Michels’in oligarşinin demir yasası çerçevesinde örgütlerin kaçınılmaz biçimde elitist yapılara dönüşme eğilimi analiz edilir. Demokratik elitizm tartışmaları farklı kuramsal yaklaşımlar ışığında ele alınır. C. Wright Mills’in iktidar eliti kavramsallaştırması üzerinden modern toplumlarda siyasal ve ekonomik gücün yoğunlaşma biçimleri değerlendirilir. Dersin son bölümünde siyasal kültür, siyasal iletişim ve kamuoyu kavramları ele alınarak bireylerin siyasal tutum ve davranışlarının oluşum süreçleri analiz edilir. Siyasal katılım biçimleri ve iletişim araçlarının siyasal süreçler üzerindeki etkileri tartışılır. Temsil kavramı, demokratik sistemlerin işleyişi bağlamında değerlendirilir ve siyasal partilerin bu süreçteki rolü incelenir. Böylece ders boyunca öğrencilerin siyasal olguları çok boyutlu, eleştirel ve kuramsal bir çerçevede analiz edebilmeleri hedeflenir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/382070

Bu ders, Türk Müziği I dersinde alınan temel bilgilerin üzerine inşa edilerek, öğrencileri makam ve usul bilgisinde ileri bir seviyeye taşımayı hedefler ve derste ilk olarak, Hicaz, Hümâyun, Uşşak, Nevâ, Kürdîlihicazkâr, Sûzidil, Muhayyer ve Rast makamları gibi temel makamların detaylı seyir analizleri yapılacak; bu makamların karar, güçlü, asma karar perdeleri ve karakteristik seyir özellikleri incelenecektir. Her bir makam, tarihsel bağlamı ve duygusal ifade gücü ile birlikte ele alınacak; bu makamlara ait geleneksel eserlerin icra çalışmaları, nazariyat ile pratik arasındaki bağı güçlendirmek amacıyla sıklıkla uygulanacaktır. Usul bilgisi, basit ve bileşik usullerin yanı sıra, daha karmaşık yapılar olan Düyek, Ağır Düyek, Aksak, Curcuna, Devr-i Kebir, Fahte, Hafif, Sengin Semai ve Yürük Semai girişimleri ile genişletilecek; öğrencilerin bu usulleri hem vurma hem de beste üzerinde takip edebilme becerileri geliştirilecektir. Düyek usulünün Ağır ve Yürük formları arasındaki nüans farkları uygulamalı olarak gösterilecek; usullerin, eserin karakterini ve icra hızını nasıl belirlediği çeşitli örneklerle açıklanacaktır. Bileşik usullerin ölçü ve vuruş yapıları, teorik olarak anlatılacak ve bu usullerde yazılmış eserlerin meşk edilmesi sağlanacaktır. Taksim (doğaçlama) sanatı, bir makamı ifade etme ve dinleyiciyi bir duygudan diğerine taşıma aracı olarak derinlemesine işlenecek; öğrencilerin belirli bir makamda kısa taksimler yapabilmesi için gerekli olan melodik cümleleşme ve perde seçimi teknikleri üzerinde durulacaktır. Saz eserleri formlarından olan Peşrev ve Saz Semaisi'nin yapısal özellikleri (hanane, teslim, meyan bölümleri) detaylandırılarak, bu formların bestelenme ve icra edilme prensipleri öğretilecektir. Sözlü eser formları olan Kâr, Beste, Ağır Semai, Yürük Semai ve Şarkı'nın nazım yapıları, güfte-müzik ilişkisi ve icra gelenekleri bağlamında incelenecek; farklı form özelliklerine sahip eserlerin repertuvar çalışmaları yapılacaktır. Güfte analizi ile Türk Müziği'nde şiir ve müzik arasındaki ayrılmaz bağ vurgulanacak; vezin (ölçü) ve aruz kalıplarının melodik yapıyı nasıl şekillendirdiği gösterilecektir. Transpoze (göçürme) teknikleri üzerinde durularak, bir eserin orijinal ruhunu bozmadan farklı bir perde dizisine nasıl aktarılabileceği uygulamalı olarak gösterilecektir. Bona (solfej) çalışmaları, makamsal seyir ve usul vuruşlarını içerecek şekilde ilerletilecek; öğrencilerin bir partisyonu hem makam hem de ritim duygusuyla okuyabilmesi sağlanacaktır. Dörtlü ve beşli aralıkların Türk Müziği'ndeki temel yapı taşları olarak nasıl kullanıldığı, makamların oluşumundaki rolleri tekrar vurgulanacak ve "çeşni" kavramına giriş yapılacaktır. Geçki (modülasyon) teknikleri, bir makamdan diğerine nasıl geçileceği, geçki yapılacak makamların seçimi ve geçki sırasında dikkat edilmesi gereken kurallar örneklerle anlatılacaktır. Türk Müziği'nde kullanılan geleneksel çalgılar (ney, tanbur, kemençe, ud, kanun vb.) tanıtılacak ve bu çalgıların icra teknikleri, ses renkleri ve makamları ifade etme biçimleri hakkında bilgi verilecektir. Toplu icra (koro veya saz heyeti) çalışmaları yapılarak, öğrencilerin bir bütün içinde uyumlu şekilde çalma ve söyleme becerileri geliştirilecek; icra sırasında dikkat edilmesi gereken "neyzenbaşı" veya "serhanende" gibi liderlik rolleri anlatılacaktır. Türk Müziği'ndeki üslup farklılıkları (klasik, dini, mehter, şehir müziği, folklorik) karşılaştırmalı olarak incelenecek ve her bir üslubun kendine özgü icra teknikleri üzerinde durulacaktır. Dönem projesi olarak, öğrencilerden belirli bir makam ve formda küçük bir beste veya düzenleme yapmaları veya bir makam üzerine detaylı bir analiz yazmaları beklenecek; bu proje, öğrencinin yaratıcılığını ve öğrendiği teorik bilgileri sentezleme becerisini ölçecektir. Dersin sonlarına doğru, Klasik Türk Müziği'nin önemli bestekârları (Dede Efendi, Itri, Hacı Arif Bey vb.) ve icracıları tanıtılacak; bu şahsiyetlerin müziğe katkıları ve üslup özellikleri dinleme örnekleri eşliğinde işlenecektir. Notasyon (yazım) kuralları, Hamparsum ve Batı notasyonu karşılaştırmalı olarak tekrar hatırlatılacak ve eserlerin doğru bir şekilde yazılıp okunabilmesi için pratikler yapılacaktır. Mikrotonal aralıklar (kommalar) ve özellikle "bakiyye" ve "küçük mücenneb" gibi aralıkların makam içindeki işlevleri pratik örneklerle pekiştirilecektir. İcra sırasında doğaçlama yapabilme, eserlere nüans katabilme ve müzikal ifadeyi güçlendirme teknikleri üzerinde bireysel ve grup çalışmaları yürütülecektir. Repertuvar geliştirmeye büyük önem verilecek ve öğrencilerin en az bir formda (saz eseri veya sözlü eser) belirli sayıda eseri icra edebilir seviyeye gelmesi sağlanacaktır. Ders, öğrencilerin Türk Müziği'nin felsefi ve estetik temellerini anlamasına yardımcı olacak okumalar ve dinletilerle desteklenecek; dönem sonunda yapılacak bir final konseri veya sınavı ile öğrencilerin bireysel ve kolektif kazanımları değerlendirilecektir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/382071

Devlet, toplum, yönetim, organizasyon, halk.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/382072

Bu ders, yerel tarih araştırmalarının önemi ve tarih bilimine katkılarını tanıtmakla başlar. Yerel tarih kavramı ve yerel tarihçilik biliminin temel özellikleri açıklanır. Ders kapsamında bölgesel tarih ile genel tarih arasındaki ilişki ele alınır. Yerel tarih araştırmalarında kullanılan temel kaynak türleri tanıtılır. Arşiv belgeleri, resmi kayıtlar ve nüfus defterleri incelenir. Sözlü tarih yöntemlerinin yerel tarih çalışmaları için önemi üzerinde durulur. Saha araştırması yapma teknikleri ve gözlem yöntemleri öğretilir. Yerel tarih çalışmasında etnografik yaklaşımlar anlatılır. Dönemsel olarak yerel tarih yazımının Türkiye’deki gelişimi incelenir. Osmanlı döneminden Cumhuriyet dönemine kadar yerel tarih kaynaklarının çeşitliliği ele alınır. Yerel tarih çalışmasında kullanılabilecek harita ve coğrafi bilgiler tanıtılır. Yerel arşivlerin yapısı, içerikleri ve erişim yöntemleri öğretilir. Ders süresince yerel tarih araştırmalarında karşılaşılan zorluklar ve çözümleri tartışılır. Yerel tarih yazımında kaynak eleştirisi yöntemleri üzerinde durulur. Sözlü tarih görüşmelerinin planlanması, kaydedilmesi ve analiz edilmesi anlatılır. Öğrencilere yerel tarih çalışmaları için röportaj teknikleri öğretilir. Yerel tarih araştırmalarında etik kuralların önemi vurgulanır. Araştırma projelerinde doğru veri toplama ve kayıt tutma teknikleri aktarılır. Yerel tarih çalışmaları için kullanılabilecek dijital kaynaklar tanıtılır. Ders kapsamında Türkiye’nin farklı bölgelerinden yerel tarih araştırması örnekleri incelenir. Öğrenciler kendi seçtikleri bir yerel alan üzerine araştırma yapmaya teşvik edilir. Yerel tarih araştırmalarında kullanılan bibliyografya oluşturma yöntemleri anlatılır. Ders boyunca çeşitli yerel tarih makaleleri ve monograflar okunur ve tartışılır. Yazılı kaynakların yanı sıra mimari eserler, mezar taşları ve anıtlar da yerel tarih verisi olarak değerlendirilir. Yerel tarih araştırmalarında fotoğraf, gazete ve dergi gibi matbu kaynakların kullanımı öğretilir. Bölgesel müzeler ve kültür merkezlerinin yerel tarih açısından önemi açıklanır. Ders, yerel tarih çalışmalarının bölgesel kimlik ve kültür üzerindeki etkilerini tartışır. Yerel tarih araştırmalarının toplumsal hafızanın korunmasındaki rolü üzerinde durulur. Tarihsel olayların yerel düzeyde nasıl algılandığı ve yorumlandığına ilişkin örnekler verilir. Yerel tarih yazımında dil ve anlatım teknikleri öğretilir. Öğrencilerden saha çalışmalarını rapor haline getirmeleri istenir. Araştırma sonuçlarının sunumu ve bilimsel yazım kuralları anlatılır. Yerel tarih alanında yapılmış önemli akademik çalışmalar tanıtılır. Bölgesel tarih konferansları ve sempozyumları takip edilerek katılım önerilir. Yerel tarih projeleri için finansman kaynakları ve başvuru yöntemleri öğretilir. Dijital ortamda yerel tarih arşivlerinin oluşturulması ve kullanımı tartışılır. Dersin uygulamalı kısmında saha gezileri ve yerel kaynak ziyaretleri düzenlenir. Öğrenciler, yerel tarih araştırmaları kapsamında çeşitli veri toplama yöntemlerini uygularlar. Ders sonunda öğrencilerin yerel tarih konusunda eleştirel düşünme ve analiz yapma becerileri gelişir. Genel olarak ders, öğrencilerin kendi bölgelerinin tarihini derinlemesine inceleyerek tarih bilimine katkıda bulunmalarını hedefler.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/382066

Bu ders, İslam dünyasında oluşan siyasal, hukuki, sosyal ve ekonomik kurumların tarihî gelişimini ele alır. İslam kurumlarının doğuşu Hz. Muhammed dönemiyle başlar ve dört halife dönemiyle sistematik bir yapıya kavuşur. Medine Vesikası, ilk siyasal ve toplumsal kurumlaşmanın temelini oluşturur. Hilafet kurumu, İslam siyasal düşüncesinin merkezinde yer alır. Emevî ve Abbâsî dönemlerinde hilafet, monarşik yapıya dönüşerek bürokratik sistem gelişmiştir. İmamet, meşveret, biat gibi kavramlar İslam siyaset geleneğinin teorik zeminini oluşturur. Beytü’l-Mâl (İslam hazinesi), kamu gelirlerinin ve harcamalarının denetlendiği temel ekonomik kurumdur. Hisbe teşkilatı, kamu düzenini ve ahlaki denetimi sağlayan önemli bir kurumdur. Kadılık kurumu, İslam hukuk sisteminin uygulanmasında merkezî bir rol üstlenmiştir. Şûrâ (danışma), siyasal karar alma süreçlerinde meşruiyetin dayanaklarından biri olarak görülür. Divan teşkilatları, özellikle Abbâsîler döneminde sistemli bir devlet yapısının temel organlarıdır. Divanü’l-Ceyş, ordu ve askerî harcamaların yönetildiği önemli bir idari kurumdur. Divanü’l-Harâc, vergi işlerinin düzenlendiği bir maliye kurumu olarak görev yapmıştır. Emevîlerle birlikte saltanat kavramı hilafetin önüne geçmeye başlamıştır. Abbâsîler döneminde vezirlik kurumu gelişmiş ve devlet yönetiminde merkezi rol oynamıştır. İslam hukukunun uygulanmasında mezheplerin etkisiyle farklı kadılık sistemleri ortaya çıkmıştır. Eğitim kurumu olarak cami ve medreseler, hem dinî hem bilimsel bilgi üretiminin merkezleri olmuştur. Selçuklular döneminde Nizamiye Medreseleri, kurumsal eğitim yapısının gelişiminde dönüm noktasıdır. Vakıf müessesesi, sosyal yardım ve kamu hizmetlerinin kurumsallaşmasında önemli yer tutar. Ahilik teşkilatı, ekonomik hayatı düzenleyen bir sivil kurum olarak öne çıkar. İslam toplumlarında sosyal adaletin sağlanmasında zekât ve sadaka kurumları belirleyici olmuştur. İslam kurumları, şehirlerin mimarisinde ve planlamasında etkili olmuştur (örneğin; külliye, çarşı, hamam). Osmanlı’da klasik İslam kurumları geliştirilmiş ve merkezî bir sistem hâline getirilmiştir. Şeyhülislamlık, Osmanlı'da dinî ve hukukî otoritenin temsil edildiği üst düzey bir kurumdur. Osmanlı maliyesinde tımar ve iltizam sistemleri klasik İslam vergi kurumlarının bir uzantısıdır. İslam kurumlarının gelişimi, yerel kültürlerle etkileşim içinde evrim geçirmiştir. Kurumlar, sadece idarî değil; kültürel, ahlaki ve sosyal yapının taşıyıcısı olmuştur. Bu ders, İslam kurumlarının tarihsel bağlamda işleyişini ve dönüşümünü eleştirel bakış açısıyla analiz etmeyi hedefler. Ayrıca kurumların günümüzdeki yansımaları ve modernleşme ile geçirdiği dönüşüm de incelenir. Ders sonunda öğrenciler, İslam medeniyetinde kurumsallaşmanın tarihsel gelişimini sistematik olarak değerlendirme yetisine sahip olur.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/382067

Türkiye Cumhuriyeti Tarihi dersi, 1923 yılında cumhuriyetin ilanı ile başlar ve günümüze kadar olan gelişmeleri kapsar. Dersin ilk konusu, Osmanlı Devleti'nin son döneminden Cumhuriyet’e geçiş sürecidir. Saltanatın kaldırılması ve Cumhuriyet’in ilanı, yeni rejimin temel yapı taşları olarak ele alınır. Atatürk'ün liderliğinde gerçekleştirilen siyasal, hukuki ve toplumsal devrimler incelenir. 1924 Anayasası ve laikleşme süreci dersin ana başlıklarından biridir. Halifeliğin kaldırılması, devletin din işlerinden ayrılması süreci detaylı olarak işlenir. Eğitim Birliği (Tevhid-i Tedrisat) ve Harf İnkılabı, toplumsal dönüşüm örnekleri olarak sunulur. Kadınlara seçme ve seçilme hakkının verilmesi gibi demokratikleşme adımları incelenir. Ekonomik alanda yapılan devletçi kalkınma hamleleri ve sanayi yatırımları değerlendirilir. 1929 Dünya Ekonomik Buhranı’nın Türkiye üzerindeki etkileri anlatılır. Atatürk Dönemi dış politikası, özellikle barışçıl ilkelere dayalı olarak ele alınır. Balkan Paktı ve Sadabat Paktı gibi bölgesel iş birlikleri ders kapsamında incelenir. Atatürk’ün vefatıyla başlayan İnönü dönemi çok yönlü biçimde ele alınır. II. Dünya Savaşı yıllarında Türkiye’nin tarafsızlık politikası analiz edilir. 1946 yılında çok partili hayata geçişin siyasi ve toplumsal yansımaları tartışılır. Demokrat Parti’nin iktidara gelişi ve 1950–1960 dönemi ayrıntılı biçimde incelenir. 1960 darbesi ve sonrasında kurulan yeni anayasal düzen değerlendirilir. 1961 Anayasası'nın özgürlükçü yapısı ile toplumsal sonuçları analiz edilir. 1960–1970 arası siyasi kutuplaşma ve ekonomik gelişmeler irdelenir. 1971 Muhtırası ve onun parlamenter sistem üzerindeki etkileri tartışılır. 1970’li yıllarda yaşanan siyasi istikrarsızlık ve ekonomik krizler dersin odak noktalarındandır. 1980 Askerî Darbesi ve 1982 Anayasası kapsamlı olarak ele alınır. 1983’te kurulan sivil yönetimle birlikte Özal dönemi reformları incelenir. Liberal ekonomik politikaların Türkiye’deki etkileri analiz edilir. 1990’lı yıllar; koalisyon hükümetleri, siyasi krizler ve iç güvenlik sorunları çerçevesinde ele alınır. PKK terörünün yükselişi ve Kürt meselesi bu dönemde irdelenir. 28 Şubat süreci ve post-modern darbe kavramı derste tartışılır. 2002 sonrası AK Parti’nin yükselişi ve Türkiye siyasetinde dönüşüm değerlendirilir. 2007 Cumhurbaşkanlığı krizi ve Anayasa Mahkemesi kararları analiz edilir. 2010 referandumu ile yargı düzenlemeleri kapsamlı olarak incelenir. 15 Temmuz 2016 darbe girişimi, nedenleri ve sonuçları ile ele alınır. Olağanüstü Hal dönemi ve KHK uygulamaları tarihsel bağlamda değerlendirilir. 2017 Anayasa değişikliği ve Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi üzerinde durulur. Türkiye'nin Avrupa Birliği ile ilişkileri tarihsel seyir içinde tartışılır. ABD, Rusya, Orta Doğu ve Türk dünyası ile ilişkiler güncel gelişmeler ışığında işlenir. Türkiye’nin eğitim, sağlık ve kültür politikalarındaki değişimler incelenir. Sivil toplumun gelişimi ve insan hakları alanındaki ilerlemeler irdelenir. Basın ve ifade özgürlüğü konusundaki gelişmeler karşılaştırmalı olarak değerlendirilir. Ders, aynı zamanda Atatürk ilke ve inkılaplarının günümüzdeki yansımalarını tartışmaya açar. Cumhuriyet rejiminin krizleri ve güçlenme dönemleri karşılaştırmalı olarak incelenir. Türkiye’nin modernleşme süreci farklı boyutlarıyla analiz edilir. Ulusal kimlik, vatandaşlık ve toplumsal aidiyet konuları tartışılır. Ders boyunca temel kavramlar, olaylar ve aktörler üzerinde kaynak destekli çalışmalar yapılır. Öğrenciler, dönemsel siyasi belgeleri ve konuşmaları analiz etme becerisi kazanır. Tarihsel olayları neden–sonuç ilişkisi içinde değerlendirme yetkinliği gelişir. Öğrenciler, modern Türkiye tarihine ilişkin akademik tartışmaları izlemeyi öğrenir. Ders kapsamında film, belgesel ve görsel materyal kullanılarak etkileşimli öğrenme sağlanır. Grup sunumları ve araştırma projeleriyle öğrencilerin analiz yeteneği desteklenir. Öğrenciler, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş süreci ve sonraki gelişmeleri çok yönlü kavrar. Sonuç olarak ders, tarihsel bilgiyle güncel tartışmaları bağdaştırabilen bireyler yetiştirmeyi amaçlar.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/382068

Ders içeriği, Cengiz Han döneminde Moğolların tarihî, siyasi, askerî, sosyal ve kültürel yapısını bütüncül bir yaklaşımla ele almaktadır. İlk olarak Moğolların kökenleri ve tarih sahnesine çıkış süreçleri incelenmektedir. Proto-Moğol toplulukları hakkında bilgi veren Çin kaynakları değerlendirilmektedir. Donghu, Wuhuan, Xianbei, Rouran, Kitan ve Shıwei gibi toplulukların Moğolların tarihsel oluşumundaki yeri ele alınmaktadır. Moğolların kökenleri konusunda dil, kültür ve tarihî kaynakların sunduğu veriler karşılaştırılmaktadır. Moğol adının tarihî kaynaklarda ortaya çıkışı incelenmektedir. Cengiz Han’ın soyu ve ataları hakkında bilgi verilmektedir. Cengiz Han’ın çocukluğu, gençliği ve siyasi yükselişi ele alınmaktadır. Temüçin’in çevresindeki kabile ve topluluklarla ilişkileri değerlendirilmektedir. Merkitler, Tatarlar, Kerayitler, Naymanlar, Tayçiutlar ve diğer topluluklarla yaşanan mücadeleler incelenmektedir. Temüçin’in siyasi ittifakları ve mücadeleleri üzerinde durulmaktadır. 1206 yılında Cengiz Han’ın Büyük Moğol Ulusu’nu kurması değerlendirilmektedir. Moğol siyasi birliğinin oluşturulma süreci ele alınmaktadır. Cengiz Han’ın devlet ve ordu teşkilatlanması incelenmektedir. Moğol ordusunun yapısı ve askerî düzeni açıklanmaktadır. Onlu askerî teşkilatlanmanın özellikleri değerlendirilmektedir. Moğol ordusunda at, okçuluk, hareketlilik ve savaş tekniklerinin önemi ele alınmaktadır. Cengiz Han dönemindeki önemli askerî seferler kronolojik olarak incelenmektedir. Çin ve Jin İmparatorluğu ile ilişkiler değerlendirilmektedir. Orta Asya’daki Karahıtay, Harezmşahlar ve diğer siyasi güçlerle mücadeleler ele alınmaktadır. Moğolların batıya yönelik seferleri ve bunların sonuçları incelenmektedir. Moğol İmparatorluğu’nun genişlemesinde siyasi ve askerî faktörlerin rolü değerlendirilmektedir. Fetihlerin Asya ve Avrupa üzerindeki etkileri ele alınmaktadır. Cengiz Han döneminde devlet yönetimi ve siyasi yapılanma incelenmektedir. Yasa kavramı ve Cengiz Han dönemindeki işlevi değerlendirilmektedir. Yasa’nın ordu ve devlet düzenindeki rolü üzerinde durulmaktadır. Moğolların inanç sistemi ve Tenggeri anlayışı incelenmektedir. Şamanizm ve diğer inanç unsurlarının Moğol toplumundaki yeri ele alınmaktadır. Moğolların farklı din ve kültürlerle ilişkileri değerlendirilmektedir. Moğol toplumunun sosyal yapısı incelenmektedir. Aile, urug, yasun, obok, ulus, kavim ve kabile gibi sosyal yapı unsurları açıklanmaktadır. Moğol toplumunda kadınların ve hatunların konumu değerlendirilmektedir. Öelün ve Börte’nin Cengiz Han dönemindeki rolleri ele alınmaktadır. Moğolların günlük yaşamında giyim ve dış görünüş özellikleri incelenmektedir. Moğolların beslenme alışkanlıkları ve temel besin kaynakları değerlendirilmektedir. Moğol kültüründe yazı ve dilin gelişimi ele alınmaktadır. Uygur yazısının Moğollar üzerindeki etkisi incelenmektedir. Moğol İmparatorluğu’nda haberleşme ve posta teşkilatının gelişimi değerlendirilmektedir. Yam sisteminin Cengiz Han ve ardılları dönemindeki gelişimi ele alınmaktadır. Moğol mimarisi ve yerleşim anlayışı incelenmektedir. Müzik ve eğlence kültürünün Moğol toplumundaki yeri değerlendirilmektedir. Güreş, okçuluk ve binicilik gibi sporların kültürel ve askerî önemleri ele alınmaktadır. Moğolların sosyal ve kültürel yapısının Türk topluluklarıyla ilişkileri karşılaştırmalı olarak incelenmektedir. Moğol fetihlerinin farklı toplumlar arasında meydana getirdiği kültürel etkileşim değerlendirilmektedir. Cengiz Han döneminde oluşan siyasi ve kültürel mirasın sonraki Moğol devletlerine etkisi ele alınmaktadır. Son olarak Cengiz Han dönemindeki Moğolların dünya tarihindeki yeri ve bıraktıkları siyasi, askerî ve kültürel miras genel olarak değerlendirilmektedir.

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/456811

--Temel Etik Kavramlar -- Etik Yaklaşımlar -- Sağlık ve Hak Kavramları -- Etik İlkeler ve Bakım Etiği -- Meslek Kavramı ve Hemşirelikte Meslekleşme Süreci -- Meslek Etiği -- Hemşirelere İlişkin Mesleki Etik Kodlar -- Uluslararası Hemşireler Birliği’nin (ICN) Hemşireler İçin Etik Kodları -- Etik Sorunlar -- Etik Karar Verme Süreci -- Tıbbi Hatalar ve Hemşirelik -- Aydınlatılmış Onam, Etik ve Yasal Unsurları -- Dünyada Etik ve Sağlık -- Hemşirelik Uygulamalarında Etkili Olan Evrensel Konular

http://ebs.bilecik.edu.tr/pdf/dersbilgigetir/382074